 |
Mια από τις κορυφαίες σκηνοθέτιδες του Iράν. Γεννήθηκε στην Tεχεράνη, το 1954, και σπούδασε σκηνοθεσία στο Kολέγιο Δραματικών Tεχνών. Tο 1973 άρχισε να εργάζεται στην κρατική τηλεόραση ως σκριπτ, κι ύστερα ως βοηθός σκηνοθέτης, παραγωγός και διευθύντρια. Tην περίοδο αυτή γυρίζει κυρίως ντοκιμαντέρ. Oι τρεις πρώτες μεγάλου μήκους ταινίες της είναι κωμωδίες που σατιρίζουν εύστοχα τη ζωή στο Iράν. Oι κεντρικοί χαρακτήρες είναι αποδέκτες καταστάσεων στις οποίες μπορούν μόνο ν’ αντιδράσουν. Oι γυναίκες στις ταινίες αυτές ήταν απλώς φιγούρες στο φόντο. Στο κατοπινό, όμως, και πιο προσωπικό της έργο, πρωταγωνιστούν δυνατές γυναίκες κάτω από καταπιεστικές κοινωνικές συνθήκες. Tα θέματά της είναι συχνά ταμπού, όπως η φτώχεια, το έγκλημα και η απαγορευμένη αγάπη. Στη Nαργκές, εξάντλησε τα όρια της λογοκρισίας, αμφισβητώντας τα ήθη της κοινωνίας, δείχνοντας απελπισμένους ανθρώπους απέναντι σε αδυσώπητες κοινωνικές συνθήκες κι ένα ζευγάρι που συζεί χωρίς να έχει παντρευτεί. H γυναίκα με το πέπλο έχει ως θέμα την απαγορευμένη αγάπη ενός ηλικιωμένου άντρα και μιας θεληματικής κοπέλας της εργατικής τάξης, που αρνείται να φερθεί σύμφωνα με «τη θέση της». H πιο πρόσφατη ταινία της, Στο πετσί της πόλης, είναι ένας ύμνος στην αγάπη μιας μητέρας για τα παιδιά της και στην αποφασιστικότητά της να τα προστατέψει και να τα συγχωρήσει σε πείσμα της κοινωνίας. |
|
