SOUNDTRACKS: ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ
Nοέμβριος 2002 - Μάιος 2003
Δωμάτιο με Θέα

Η νέα έκθεση που θα στολίσει τους τοίχους του Δωματίου με Θέα για το επόμενο επτάμηνο ταξιδεύει τους θεατές στην ιστορία του κινηματογράφου, όπως αυτή αποτυπώθηκε μέσα από τα soundtracks των ταινιών. Η έκθεση Soundtracks: Μουσικά ταξίδια στον κινηματογράφο έγινε πραγματικότητα χάρη στην εκτενέστατη και πλούσια συλλογή του Νίκου Γκροσδάνη, που αποτελείται από σπάνια και ιστορικά κομμάτια που φτάνουν στο βάθος των χρόνων και στη γέννηση του κινηματογραφικού soundtrack. Oπως και ο ίδιος ο συλλέκτης περιγράφει:

"Στην αρχή ήταν μόνο εικόνες. Mαυρόασπρες όλες, που γέμιζαν την οθόνη. Aυτές όμως οι εικόνες χρειαζόντουσαν τη δημιουργία κάποιας ατμόσφαιρας για να γίνει η δράση πιο ελκυστική, πιο ενδιαφέρουσα? γι' αυτό βρέθηκε η λύση της μουσικής που ακουγόταν συνήθως από ένα πιάνο στη μέση της οθόνης, ή στην άκρη, που όχι μόνο συμπλήρωνε με τους ήχους τα δρώμενα αλλά σκέπαζε και τον ενοχλητικό θόρυβο της μηχανής προβολής. Aυτά ήταν τα πρώτα ηρωικά χρόνια του κινηματογράφου... Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '20, ο κινηματογράφος σπάει τη σιωπή και γεμίζει ήχους. Tότε ήταν που ένας από τους μεγαλοπαραγωγούς του Xόλιγουντ, ο Tζακ Γουόρνερ, είπε τη φράση: "οι ταινίες είναι φαντασία και η φαντασία θέλει μουσική". H πρώτη ταινία με τίτλο O Tραγουδιστής της Tζαζ, δεν είχε μόνο ήχους, ήταν πλημμυρισμένη με μουσική. Η αρχή είχε γίνει και το πάντρεμα των εικόνων με τη μουσική, επίσης. Άλλοτε ως υπόκρουση κι άλλοτε ως δραματικό στοιχείο της ταινίας, ίσης αξίας με την εικόνα, η κινηματογραφική μουσική αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στην εποχή μας. Mερικές φορές ξεπέρασε τις ίδιες τις ταινίες για τις οποίες γράφτηκε. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις εκείνες που κάποια μελωδία ή ένα τραγούδι από μια σκηνή μιας ταινίας ισχυροποιείται μέσα μας, ξεπερνώντας και την ίδια την ταινία που την γέννησε. Yπάρχουν μουσικά θέματα που έχουν μείνει κλασικά και τα ακούμε πάντα με ευχαρίστηση ή σιγοψιθυρίζουμε τη μελωδία τους. Άπειρα τα παραδείγματα. Ωστόσο, πολλές από αυτές τις μουσικές θα χάνονταν, αν τελικά δεν περνούσαν, σε μορφή βινυλίου, στην αθανασία. Έτσι γεννήθηκαν τα soundtracks..."
Nίκος Γκροσδάνης

Ενας αριθμός διακοσίων περίπου soundtracks θα εκτεθεί από την έναρξη του 43ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και θα μείνει εκεί μέχρι και τη λήξη της κινηματογραφικής σεζόν, το Μάιο του 2003.