Οδεύοντας προς τη δεύτερη δεκαετία με τη διεθνοποιημένη του μορφή, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι πάντα ανοικτό στους προβληματισμούς που διαπερνούν σήμερα τον κινηματογράφο. Οι περισσότερες διαπιστώσεις είναι οδυνηρές. Υπάρχει και φαίνεται να κυριαρχεί ένα θάμπωμα, μια συσκότιση των αξιών της κινηματογραφικής τέχνης, το παιχνίδι γίνεται όλο και πιο πολύ στο επίπεδο του κομφορμισμού, λιγοστεύουν οι γενναίες, ανεξάρτητες, αντι-συμβατικές γραφές. Περίεργοι καιροί για τους κινηματογραφόφιλους που αναζητούν πρωτότυπες μυθοπλασίες, μορφικές αναζητήσεις και αληθινά συναισθήματα, ενώ γύρω τους κυριαρχεί το χωνευτήρι των εικόνων όπου στοιβάζονται ριάλιτι σόου, κακόγουστα παιχνίδια, σίριαλ, κλιπ, κ.λπ!

Ωστόσο, σε πείσμα όλου αυτού του σκοτεινού περιβάλλοντος, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης επιμένει! Και νομίζουμε πως, σιγά και κοπιαστικά, αρχίζουμε να μην είμαστε η απομονωμένη πολιτιστική νησίδα στο φθινόπωρο αυτής της πόλης, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που επικοινωνεί με τον κινηματογραφικό πολιτισμό όλο τον χρόνο, σε όλη την χώρα.

Φέτος το επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα χαρακτηρίζεται από την πολυφωνία και την πολυμορφία του. Αλλωστε, η πολυφωνία δεσπόζει σε όλο το φεστιβάλ, αφού εκπροσωπούνται πάνω από 40 χώρες.

Επιλέξαμε πρώτες και δεύτερες ταινίες νέων δημιουργών από περιοχές με σχετικά άγνωστες κινηματογραφικές παρουσίες, όπως είναι η Παλαιστίνη, η Ταϊλάνδη, η Σλοβενία, αλλά και δημιουργίες από την Γερμανία, την Γαλλία, την Ιταλία, την Αργεντινή, την Κορέα, το Μεξικό κ.α. Tαινίες τολμηρές, ριζοσπαστικές, που θέτουν ουσιαστικά ερωτήματα.

Υπάρχουν όμως, όπως κάθε χρόνο, και τα μεγάλα αφιερώματα σε σπουδαίους δημιουργούς και παράλληλα οι απρόσμενες ανακαλύψεις. Δίπλα στον Μάρκο Μπελόκιο και τον Μπόμπ Ράφελσον, τρυπώνει η άγνωστη, στην χώρα μας, φωνή του Ούγγρου Μπέλα Ταρ, του πιο απρόσμενου και δαιμονικού καλλιτέχνη σήμερα, και παραδίπλα ο λυρικός και γήινος μικρόκοσμος του Γάλλου αουτσάιντερ Ζαν-Φρανσουά Στεβενέν. Αλλά και ο πιο γνώριμος σε μας, Παντελής Βούλγαρης κινείται στο πνεύμα τους, είναι ο δικός μας ηθικός του ρεαλισμού. Στο πρόγραμμα, ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει το παράθυρο που προτείνουμε για τον κινηματογράφο της Ασίας, την περιοχή του πλανήτη με τα πιο δυναμικά, σύγχρονα και ριζοσπαστικά δείγματα ανανεωτικής γραφής, όπως και οι "Mατιές στα Bαλκάνια" που φέτος δείχνουν ποικιλία θεμάτων και ωριμότητα.

Ο Ελληνικός Κινηματογράφος και η φετινή παραγωγή του έχει, όπως κάθε χρόνο, την προσοχή και το ενδιαφέρον μας, με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό την κυριαρχία της παρουσίας γυναικών δημιουργών. Τα ξεχωριστά αφιερώματα στον Γιάννη Δαλιανίδη, σημαντικό εκπρόσωπο ενός κινηματογράφου που είχε την τύχη να διασκεδάσει με αυθεντικότητα και μεράκι εκατομμύρια Ελληνες και στον Κώστα Χατζηχρήστο, από τις κορυφαίες μορφές μιας λαμπρής γενιάς κωμικών ηθοποιών που όρισαν τη λαϊκότητα στο εγχώριο σινεμά.

Οι Νέοι Ορίζοντες, το παράλληλο πρόγραμμα με προωθημένες, αισθητικά και δραματουργικά, ταινίες που επιλέγει ο Δημήτρης Εϊπίδης, κρατούν πάντα ένα μεγάλο κομμάτι ενδιαφέροντος για το κοινό του Φεστιβάλ.

Είμαστε βέβαιοι πως, και φέτος, το κοινό της Θεσσαλονίκης θα είναι, όπως πάντα, στο πλευρό μας. Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου αισθάνεται δικαιωμένο ακριβώς γιατί, μαζικά και κριτικά, επικοινωνεί, στηρίζεται και διαλέγεται με το κοινό αυτής της πόλης.

Μιχάλης Δημόπουλος