Φωτιστική εγκατάσταση του Yann Kersale
για τη Θεσσαλονίκη

Με πρωτοβουλία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο διεθνούς φήμης δημιουργός Yann Kersale, έργα του οποίου έχουν παρουσιαστεί σε διάφορες χώρες, σχεδίασε τη φωτιστική εγκατάσταση ειδικά για την προκυμαία της Θεσσαλονίκης, όπου και θα παραμείνει για δύο μήνες, έως τις 7 Ιανουαρίου 2003. Την Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου στις 9μμ. ο υπουργός Πολιτισμού, Ευάγγελος Βενιζέλος, πρόκειται να εγκαινιάσει κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης την αρχιτεκτονική φωτιστική εγκατάσταση του Yann Kersale στην παλιά παραλία Θεσσαλονίκης.

Μια σειρά επαναλαμβανόμενων μεταλλικών στοιχείων, στα οποία έχουν τοποθετηθεί προβολείς, περιβάλλουν τα υπάρχοντα «νεοκλασικίζοντα» φωτιστικά. Η μορφή τους αποτελεί υπόμνηση της λειτουργίας του λιμανιού στην πόλη. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, η επαναληπτικότητά τους δημιουργεί ένα εντυπωσιακό μέτωπο της πόλης προς τη θάλασσα. Το βράδυ, ο συνδυασμός των κινούμενων και σταθερών εφέ, τα οποία μιμούνται και ενισχύουν την κίνηση της θάλασσας, δημιουργεί ένα παλλόμενο όριο στο σημείο που συναντάται η πόλη με την θάλασσα του Θερμαϊκού.

Η εγκατάσταση, εκτός από τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Κινηματογράφου, συνδυάζεται με τις «10 Ημέρες Αρχιτεκτονικής», Θεσσαλονίκη, 29 Νοεμβρίου - 9 Δεκεμβρίου 2002, του Δικτύου Αρχιτεκτονικής και αποτελεί συνέχεια της ημερίδας «Η Πόλη, η Νύχτα» που διοργανώθηκε το καλοκαίρι από το Φεστιβάλ σε συνεργασία με το ΤΕΕ/ΤΚΜ. Εντάσσεται επίσης στις παράλληλες εκδηλώσεις της διεθνούς διάσκεψης με θέμα «Πολιτιστικές Πολιτικές για τις Πόλεις», Θεσσαλονίκη - Βέροια, 8 - 9 Νοεμβρίου 2002, που πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος STAGE και MOSAIC του Συμβουλίου της Ευρώπης. Υπεύθυνος της διοργάνωσης, από πλευράς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, είναι ο αρχιτέκτονας Πρόδρομος Νικηφορίδης.

Ο Yann Kersale για τη Θεσσαλονίκη
και τη φωτιστική εγκατάσταση

«Είναι απλό. Κατ' αρχήν είμαι άνθρωπος της θάλασσας, έρχομαι από αυτή, προέρχομαι από ένα μέρος της Γαλλίας που ονομάζεται Βρετάνη, από ένα λιμάνι, το Ντουαρνενέ. Έτσι, η επίδραση της θάλασσας πάνω σε μια πόλη, η σχέση της με την πόλη είναι ό,τι πιο ουσιαστικό για μένα. Το αξιοσημείωτο και μοναδικό στη Θεσσαλονίκη, αυτό που πρέπει να τονιστεί, είναι η άμεση επικοινωνία της πόλης με τη θάλασσα, σε αντιδιαστολή με πολλά άλλα λιμάνια στα οποία έχω δημιουργήσει ανάλογα θεάματα, όπως το Σαντ Ναζέρ.

»Αισθάνθηκα έκπληκτος και ιδιαίτερα συγκινημένος όταν διαπίστωσα πόσο πολυσύχναστη είναι η προκυμαία. Πρόκειται για μια καταπληκτική παραλία με, επιπλέον, το προνόμιο να βρίσκεται στη Μεσόγειο. Εδώ η θάλασσα σκάει στην προκυμαία, το κυματάκι τη βρέχει συχνά και ένας ελαφρύς άνεμος τη διαπερνά. Τίποτα, όμως, δεν προκαλεί την ανάγκη δημιουργίας κάποιου είδους διαχωριστικού, μιας προστασίας ενάντια στους θυμούς της. Αυτό προσδίδει μια τεράστια καθαρότητα σ' αυτή τη μεγάλη βόλτα, την οποία οι φωτιστικές μου εγκαταστάσεις θα ακολουθήσουν μέχρι τον Λευκό Πύργο.

»Βρισκόμαστε εδώ, σ' έναν τόπο μεταβατικό, σ' έναν χώρο ανάμεσα στη στεριά και τη θάλασσα, που δεν υπάρχει σε πολλά ακόμη μέρη εκτός από την Θεσσαλονίκη. Θεώρησα πως έπρεπε να τονίσω αυτό το είδος δεσμού, αυτό το είδος του προσωρινού αντικειμένου -του θεωρούμενου ως προσωρινό- που είναι επίσης ένα είδος αλληγορίας, με τους γερανούς και τα άλλα μηχανήματα του λιμανιού. Υπάρχει έτσι μια κινηματογραφική διάσταση σ' αυτό που κάνω και, παρά το ότι η εγκατάσταση δημιουργήθηκε αποκλειστικά για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, θα συνεχίσει και μετά τη λήξη της διοργάνωσης καθώς η φωτιστική εγκατάσταση θα παραμείνει μέχρι τον Ιανουάριο.

»Η αντίθεση ανάμεσα στο τιρκουάζ με το οποίο θα φωτίζεται η προκυμαία, το βαθύ μπλε για τους μεταλλικούς στύλους που στηρίζουν τα φώτα, με τον πολυσύχναστο δρόμο λουσμένο στα χρώματα του ηλιοβασιλέματος, είναι μια σχέση καθαρά εικαστική. Από τη στιγμή που αλληγορικά χρησιμοποιώ το μπλε και το τιρκουάζ για τη θάλασσα, το φως θα κινείται και μπορώ να παίξω με το φωτισμό, να δώσω μια ανάσα, να παίξω με τους κυματισμούς, να σπρώξω την αλληγορία προς μια κατεύθυνση. Επιπλέον, τα πανιά που θα φέρω και θα προστεθούν στην εγκατάσταση, θα παιχνιδίζουν με τον άνεμο και θέλω να φαίνονται ακόμη περισσότερο την ημέρα και να γλιστρούν, χάρη στους δυνατούς ανέμους, στους τριγύρω δρόμους, μια και ο αρχιτέκτονας που σχεδίασε την Θεσσαλονίκη μετά την πυρκαγιά έκανε αυτούς τους διαδρόμους κατά τέτοιο τρόπο ώστε να επιτρέπουν την ανανέωση του ανέμου.

»Όλα αυτά είναι η θάλασσα, είναι η αλληγορία της θάλασσας, είναι η σχέση με τη θάλασσα. Γι αυτό και είναι όλα μπλε, τιρκουάζ...».

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1955 με καταγωγή από τη Bρετάνη.

Από πολύ μικρή ηλικία ανακαλύπτει τις γραμμές, τα σχήματα, τα χρώματα. Το 1972 ικανοποιεί το όνειρό του και σπουδάζει στη σχολή καλών τεχνών στο Oυΐμπερ.

Δουλεύει παράλληλα λιμενεργάτης. Εκεί από το σούρουπο έως το χάραμα παρατηρεί τους ασυνήθιστους φωτισμούς και τις σκιές. Τη δεκαετία του '70 παρακολουθεί τις έρευνες του Mπόϊς (Beuy's), του Zουρνιάκ (Journiac), της Tζίνα Πέιν (Gina Pane) και του Kριστό (Christo). Εγκαταλείπει τη ζωγραφική και ασχολείται με τη δράση. Στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 του ζητήθηκε από τη διοίκηση του Πύργου του Άϊφελ να πειραματιστεί στο τούνελ Φουρβιέρ της Λυών.

Είναι ο πρώτος που απέδειξε ότι μια μεταλλική κατασκευή μπορεί να φωτιστεί από το εσωτερικό της. Το 1993 στην ανακαινισμένη Όπερα της Λυών μεταμορφώνει την γυάλινη οροφή της σε ζωντανό όργανο. Έχει δημιουργήσει 66 έργα βασισμένα στο φως, στην αρχιτεκτονική και τοπιογραφία τα οποία είναι εκτεθειμένα σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους. Σήμερα κατασκευάζονται το Kέντρο Sony στο Bερολίνο, οι Γέφυρες του Kεμπέκ, αεροδρόμια της Mπανκογκ και του Σικάγο, το London Eye, το καινούργιο ταχυδρομείο της Bόννης, εκθεσιακό κέντρο στην Kίνα. Προσεχή σχέδια: Dynamic στο Xόνγκ Kόνγκ, Atollego στη Γαλλική Πολυνησία, Σέντραλ Πάρκ στη Nέα Yόρκη, η Golden Gate του Σαν Φρανσίσκο, το ακρωτήρι Kανάβεραλ στη Φλόριντα, το τηλεσκόπιο του Arecibo στο Πουέρτο Pίκο.