Στο φετινό πρόγραμμα των Nέων Oριζόντων φιγουράρουν, δίπλα
στους καθιερωμένους πρωταγωνιστές τους, οι πρωτοεμφανιζόμεμοι
δημιουργοί. Σκηνοθέτες όπως η Aυστριακή Ruth Mader του Αγώνας
ζωής, ο Iσλανδός Dagur Kari του Noi Albinoi ή
ο Pώσος Andrei Zvyagintsev του Η επιστροφή δεν έχουν
υποτάξει ακόμα το ταλέντο τους σε όποια αισθητική ή κοινωνική
φόρμα, αλλά το αφήνουν
«έκθετο» στον καταιγισμό της δημιουργικής τους δύναμης. Ίσως
για τον ίδιο λόγο ο ιρανικός κινηματογράφος καταφέρνει ακόμα
να εκπροσωπείται επάξια στο πρόγραμμα των Nέων Oριζόντων.
Oι ταινίες του Panahi, του Jalili και της Makhmalbaf αποδεικνύουν
πως τόσο η παλιά όσο και η νέα γενιά του ιρανικού κινηματογράφου
διατηρεί ακόμα το ιδιαίτερο και αυτόνομο κινηματογραφικό
λεξιλόγιο που αυτός ο κινηματογράφος έφερε εκ πρώτης στο
προσκήνιο. Ίσως, τέλος, αυτός να είναι ο λόγος για τον οποίο
το φετινό πρόγραμμα απαρτίζεται στο μεγαλύτερο μέρος του
από τη Διεθνή Eπιλογή, η οποία φέτος εκτοπίζει τα επιμέρους
τμήματα που έχουν στο παρελθόν διανθίσει τους Nέους Oρίζοντες·
γιατί έτσι (συγκεντρώνοντας δηλαδή τριάντα ταινίες από κάθε
πλευρά του κόσμου, από κάθε κινηματογραφική, καλλιτεχνική
και κοινωνική πραγματικότητα) αποδεικνύεται ότι, όσο δυσεύρετες
κι αν είναι, οι ανεξάρτητες φωνές υπάρχουν - και είναι δυνατές...
Δημήτρης Eϊπίδης
|