8th Thessaloniki Documentary Festival

Το ασύγκριτο μεγαλείο της Νάπολης, απλωμένης στη σκιά ενός ηφαιστείου και δίπλα στα καταγάλανα νερά ενός τεράστιου κόλπου, λέγεται πως ενέπνευσε τον Γκαίτε να πει την περίφημη φράση: «Δες τη Νάπολη, κι ύστερα μπορείς να πεθάνεις». Αλλά η Νάπολη έχει και μια πιο περίπλοκη πλευρά. Πίσω από το μεγαλείο και τη λαμπρότητα που χρονολογούνται από την εποχή που η πόλη είχε ακόμα ισχυρή πολιτική και κοινωνική επιρροή, υπάρχει μια ζωή γεμάτη φτώχεια και αντιξοότητες. Το σημείο αναφοράς της ταινίας είναι ένας πίνακας του 1607, Οι επτά πράξεις του ελέους του Καραβάτζο, αριστοτέχνη του κιαρο-σκούρο. Το έργο ανατέθηκε στον Καραβάτζο από το Πίο Μόντε ντέλα Μιζερικόρντια, φιλανθρωπικό ίδρυμα που υπάρχει και σήμερα. Μύθοι γύρω από τον πίνακα, η ιστορία του Πίο Μόντε, χαρές και λύπες των Ναπολιτάνων, όλα εναλλάσσονται και συνδυάζονται. Σ’ ένα ύφος επηρεασμένο από τη φωτοσκίαση, το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει το πορτρέτο μιας πόλης που έχει επιζήσει για πάνω από δυόμισι χιλιάδες χρόνια.