Κατάγεται από οικογένεια αριστερών: ο πατέρας του ήταν κομμουνιστής αντάρτης. Όταν ήταν νέος οι δυσκολίες της επιβίωσης τον ανάγκασαν να εργαστεί σε διάφορες δουλειές. Βρέθηκε τυχαία στο χώρο του κινηματογράφου και το 1962 γύρισε την πρώτη του ταινία ("Δεν είχα όνειρα και φιλοδοξίες, δούλευα για να ζήσω την οικογένεια μου"). Για μια δεκαετία σκηνοθετούσε εμπορικές ταινίες. "Καθώς μεγάλωνα αντιλήφθηκα ότι θα έπρεπε να ξεφύγω από τη μαύρη σκιά του παρελθόντος του πατέρα μου -και αναρωτήθηκα γιατί έκανα αυτά τα σκουπίδια. Μια νέα αντίληψη διαμορφώθηκε μέσα μου εκείνη την εποχή". Η ταινία The Deserted Widow σημαδεύει τη στροφή. Σε αρκετές ταινίες τα κεντρικά πρόσωπα είναι γυναίκες που προσπαθούν να υπερνικήσουν τις αντιξοότητες της ζωής ("είμαι εξοργισμένος για τις διακρίσεις και την καταπίεση των γυναικών στη ιστορία της Κορέας"). Πολλές είναι ταινίες εποχής που χαρακτηρίζονται από εξαιρετική χρήση των χρωμάτων, εντυπωσιακά κουστούμια, περίτεχνη σκηνοθεσία και βαθύ ανθρωπισμό. Με τη βραβευμένη στις Κάννες Chihwaseon (σημαίνει "μεθυσμένος από την ζωγραφική και τις γυναίκες") καθιερώνεται. Αφηγείται την ιστορία ενός ζωγράφου που έζησε τον 19ο αιώνα. Τι σκέπτεται μετά από 90 ταινίες; "θα ήθελα να αντιπαραθέσω στη γη ένα κήπο με λουλούδια. Σαν σκηνοθέτης, και ζώντας όλη την ζωή μου στην Κορέα, υποσχέθηκα στον εαυτό μου μια μέρα -μέσω του κινηματογράφου- να κάνω αυτό τον κήπο να ανθίσει".
Data: Chunhyang (DVD περιοχής 1, με αγγλικούς υποτίτλους),
Cinemaya 42/1998,
http://www.Usc.edu/isd/archives/asianfilm/Korea/imkwontaek.html

Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Χονγκ Κονγκ και κινηματογράφο στο Λονδίνο: το μεταπτυχιακό της ήταν πάνω στον Alain Robbe-Grillet. Η μοναδική σκηνοθέτις από την πρώην βρετανική αποικία που έγινε ευρύτερα γνωστή. Ταινίες της έχουν προβληθεί σε διεθνή φεστιβάλ: σε Κάννες και Βερολίνο, όπου βραβεύτηκε για το Summer Snow (1995). Βοηθός του King Hu, ενός από πιο σημαντικούς εκπρόσωπους του σινεμά πολεμικών τεχνών. Το έργο της διατρέχει πολλά κινηματογραφικά είδη: ιστορίες φαντασμάτων, θρίλερ, οικογενειακά μελοδράματα, ιστορικά έπη. Ρεαλιστικό ύφος, ένα πολιτικό βλέμμα και μια ανθρωπιστική προσέγγιση την χαρακτηρίζει. Αναζητώντας τον ορισμό της δημιουργικότητας, δηλώνει: "ίσως είναι ένα φρέσκο και ερεθιστικό βλέμμα, που εκφράζεται με τρόπο ενδιαφέρον και όχι τυπικό". Σήμερα διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ: "πρέπει να ξέρουν τι συμβαίνει στην κοινωνία, να διαβάζουν πολλά βιβλία, να βλέπουν πολλές ταινίες, να συμμετέχουν σε πολιτιστικές δραστηριότητες", είναι η συμβουλή της στους φοιτητές της.
Data: http://www.cityu.edu.hk/puo/linkage/05-99/e990502.htm

Σκηνοθέτις της αμερικάνικης avant-garde. Μουσική, χορός, τελετουργίες βουντού, ποίηση και πειραματικό σινεμά σφράγισαν τη ζωή της. Σπούδασε δημοσιογραφία, πολιτικές επιστήμες, αγγλική φιλολογία και συμβολιστική ποίηση. Θα συναντηθεί με τον Τσεχοσλοβάκο σκηνοθέτη Alexander Hammid και θα σκηνοθετήσει μαζί του το Meshes of the Afternoon (1943). Οι ταινίες της χαρακτηρίζονται από την ισχυρή παρουσία του ρυθμού: στον ήχο, το μοντάζ, την κίνηση. A Study in Choreography for the Camera (1945), Ritual In Transfigured Time (1946), In Meditation on Violence (1948), The Very Eye of Night (1958) η συνεργασία της με την Metropolitan Opera Ballet School. Ο χορός είναι κεντρικό στοιχείο στις ταινίες της: "Η κίνηση του χορευτή δημιουργεί μια γεωγραφία που πριν δεν υπήρχε. Με τη στροφή του ποδιού, φέρνει κοντά μακρινά σημεία". Το 1947 βραβεύτηκε από το Φεστιβάλ Καννών με το Grand Prix Internationale.
Data: http://www.sensesofcinema.com

Ετών 28. Ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης του θεάτρου. Σεναριογράφος δύο ταινιών. Σκηνοθέτις μιας μικρού μήκους ταινία (Mademoiselle Butterfly). Στο Δεκαπενθήμερο των σκηνοθετών στις Κάννες (2002) προβλήθηκε η πρώτη μεγάλου μήκους Bord de Mer (Βραβείο χρυσής κάμερας). Διαδραματίζεται στην Cayeux μια παραθαλάσσια πόλη στην Βόρεια Γαλλία. Τουριστικό θέρετρο το καλοκαίρι και νεκρή πόλη τον χειμώνα. Κεντρικό πρόσωπο η Marie, μια νεαρή κοπέλα που ασφυκτιά, αισθάνεται ότι τα όνειρα της δεν βρίσκονται σ' αυτή την πόλη-ανοικτή φυλακή. Ελάχιστοι διάλογοι, μαύρα σύννεφα, κρύος αέρας, έρημη παραλία: προσδιορίζουν την τελική εικόνα της ταινίας. Στην ταινία συναντάμε την Bulle Ogier ηθοποιό σε ταινίες των Bunuel, Duras, Schroeder, Audiard, Rivette και Oliveira. "Έχω εμπιστοσύνη στο ένστικτο μου" εξηγεί "και το ένστικτο μού είπε για την Julie ότι αυτή η νέα γυναίκα ήξερε να κάνει την ταινία της".
Data: http://www.liberation.fr

Μαθητής του σημαντικότερου κριτικού της Ιαπωνίας Shigeniko Hasumi. Η πρώτη του ταινία αφηγείται την ζωή ενός Iάπωνα ηθοποιού του βωβού κινηματογράφου στις ΗΠΑ. Το 2/Duo (1997) είναι επηρεασμένο από τον Κασαβέτη και επικεντρώνεται στο ζήτημα της υποκριτικής. Στο M/Other (1999) -προβλήθηκε στη ΝΕΤ- αναζητά τις ισορροπίες μιας διαλυμένης οικογένειας και είναι ένα σχόλιο για τη μητρότητα. Σταθερή κάμερα, πλάνα μεγάλης χρονικής διάρκειας, η δράση εγκλωβισμένη σε εσωτερικούς χώρους, αυτοσχεδιασμοί των ηθοποιών, η σχέση ντοκιμαντέρ, μυθοπλασίας και πραγματικότητας, το ύφος του. Η Γαλλίδα Beatrice Dalle παίζει μαζί του στο H Story (2001). Χαρακτηρίστηκε ως "ένα μελαγχολικό αριστούργημα". Είναι μια απόπειρα δημιουργικής επανεγγραφής της κλασικής ταινίας του Alain Resnais, Χιροσίμα Αγάπη μου. "Πιστεύω ότι η ταινία του Resnais απεικονίζει την Χιροσίμα όπως αληθινά είναι, ανοίγει ένα παράθυρο ανάμεσα στην ιστορία και το σινεμά", δηλώνει.
Data: http://www.midnighteye.com