Τη φετινή χρονιά ο κόσμος μετά από καιρό, όχι μόνο παρακολουθεί τις ελληνικές ταινίες στις αίθουσες αλλά αρχίζει και να μιλάει γι’ αυτές. Και δεν είναι μόνο ότι ενδιαφέρεται για τους σκηνοθέτες ή τους ηθοποιούς, αλλά μιλά και για τις ίδιες τις ταινίες. Θέματα που συγκινούν ή προκαλούν, όπως και να Τχει όμως θέματα που καταρχήν αφορούν τον κόσμο. Μήπως είναι αυτή η λύση τελικά; Ένα πρώτο βήμα που θα δώσει και καλύτερες ταινίες στο μέλλον; Προς το παρόν πάντως ο Φεβρουάριος αναμένεται να είναι ο πιο ενδιαφέρων μήνας για την ελληνική παραγωγή με πολυαναμενόμενες ταινίες και δυνατά ονόματα.

Κόπιες που χάθηκαν στη μεταφορά, δημιουργία ολόκληρων οικισμών που στη συνέχεια βυθίστηκαν ή κάηκαν, γυρίσματα για χρόνια… Μόνο κάποιες από τις ιστορίες που συνοδεύουν την πιο ακριβή ταινία στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, το Λιβάδι που δακρύζει τη νέα ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου που επιτέλους ολοκληρώθηκε και θα προβληθεί στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ του Βερολίνου και ταυτόχρονα στις ελληνικές αίθουσες στις 12 Φεβρουαρίου. Αν σε αυτό προσθέσει κανείς ότι πρόκειται μόνο για το πρώτο μέρος της επικείμενης τριλογίας, μπορεί κανείς εύκολα να πάρει μια ιδέα για το τι θα ακολουθήσει και για πόσα χρόνια ακόμα θα μας απασχολεί το επικό αυτό σχέδιο της ανασύστασης της ιστορίας του 20ού αιώνα μέσα από την ερωτική ιστορία ενός ζευγαριού.

Την ίδια ημερομηνία όμως κάνει την έξοδό της και μια άλλη ταινία σε τελείως διαφορετικό κλίμα. Στα κωμικά–σατιρικά– ηθογραφικά μονοπάτια του Λάκη Λαζόπουλου κινείται ο Ρ 20, ο ήρωας της ομότιτλης νέας ταινίας του. Ο Ρ 20 είναι το κωδικό όνομα ενός κρεοπώλη που θα βοηθήσει το Φώτη, έναν καταπιεσμένο άντρα που ζει με τη γυναίκα του και τους γονείς του, να ξεπεράσει τα σεξουαλικά του προβλήματα. Σε σκηνοθεσία του ίδιου του Λαζόπουλου μαζί με τον Παναγιώτη Κράβα, η ταινία θα προσπαθήσει να συναγωνιστεί το Λιβάδι κι ελπίζουμε πως η ταυτόχρονη έξοδος θα κινητοποιήσει τους θεατές με τον ίδιο τρόπο που το φθινόπωρο το κοινό τίμησε την Πολίτικη κουζίνα και τους Γενναίους της Σαμοθράκης που βγήκαν την ίδια ημερομηνία.

Η πρώτη όμως ελληνική ταινία που θα δούμε στο Φεβρουάριο θα είναι το Να μ’ αγαπάς του Ανδρέα Θωμόπουλου. 25 χρόνια μετά τον Ασυμβίβαστο ο σκηνοθέτης έφτιαξε μια ταινία φόρο τιμής στον προσωπικό του φίλο Παύλο Σιδηρόπουλο χρησιμοποιώντας ένα σενάριο σχεδόν αυτοβιογραφικό. «Μια ασήμαντη αφορμή και κατευθείαν βουτιά στο παρελθόν. Ένα ευχαριστώ σε έναν παλιό φίλο που έφυγε νωρίς, τον Παύλο. Ένα νοσταλγικό κοίταγμα πίσω, στην περιοχή μιας νιότης που δεν λέει να βασιλέψει. Κι ας πλησιάζω τα εξήντα.» Λόγια του σκηνοθέτη που περιγράφουν με αφοπλιστική αμεσότητα τα συναισθήματα της ταινίας…

Καιρός για Hardcore καταστάσεις… Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ντένη Ηλιάδη υπόσχεται να είναι όλα όσα προϊδεάζει ο τίτλος της, μόνο όμως σε επίπεδο συναισθημάτων. Δύο κοπέλες μπλέκονται στα δίχτυα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και η μεταξύ τους σχέση θα τις βοηθήσει να κρατηθούν. Νεανική, προκλητική σε θεματολογία, σημερινή, η ταινία αυτή αναμένεται να συζητηθεί και αν μη τι άλλο να αποτελέσει μια διαφορετική πρόταση. Και σίγουρα σημειώστε τα ονόματα των ηθοποιών που πρωταγωνιστούν. Πρόσωπα νέα, ταλαντούχα που σίγουρα θα μας απασχολήσουν πολύ στο (άμεσο) μέλλον.

Οι νέοι βρίσκονται στο επίκεντρο και στην ταινία της Ισαβέλας Μαυράκη Μην περνάς, ανάβει κόκκινο. Ένα λύκειο κατά τη διάρκεια των πανελληνίων εξετάσεων, ένας θάνατος στις τουαλέτες του σχολείου πιθανόν από ναρκωτικά, μια κατάληψη από τους μαθητές που ξεσηκώνονται. Μια ταινία που εστιάζει στον κόσμο των εφήβων και των προβλημάτων τους και μετά την πρεμιέρα της στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης θα παιχτεί στις αίθουσες στο τέλος του μήνα.

Την ίδια περίοδο θα προβληθεί και το Όλο το βάρος του κόσμου του Θάνου Αναστόπουλου, ταινία που μετά το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης συμμετείχε ήδη και στο φεστιβάλ του Ρότερνταμ.

www.hardgoodbyes.com Η διπλανή διεύθυνση είναι ο επίσημος δικτυακός τόπος της ταινίας της Πέννυς Παναγιωτοπούλου στην Αμερική, που τώρα προβάλλεται σε επιλεγμένες πόλεις, κάτι που ελάχιστες ελληνικές ταινίες έχουν πετύχει. Η διεύθυνση περιέχει σημαντικό υλικό και για τους θεατές και για δημοσιογράφους, ακόμα και το trailer της ταινίας, και είναι πράγματι συγκινητικό να βλέπει κανείς στο τέλος του: From Greece, Hard goodbyes: My father, Coming soon!.

Και για να παραμείνουμε στις διεθνείς εξελίξεις ή αλλιώς στις περιπέτειες των ελληνικών ταινιών, αξίζει να αναφερθεί ότι η Eβδομάδα Kριτικής, ένα από τα τμήματα του φεστιβάλ των Κανών, ενδιαφέρθηκε για την ταινία του Αλέξανδρου Κολλάτου Ο Χάρος βγήκε παγανιά, ζητώντας να τους σταλεί μια κόπια. Ασχέτως αν υπάρξει συνέχεια ή όχι στο θέμα, το γεγονός αυτό και μόνο είναι αξιοσημείωτο.