Με τη μέθοδο του ντοκιμαντέρ. Στην Eλευσίνα, τον ιερό τόπο της αρχαιότητας όπου τελούνταν, τον λεγόμενο μήνα Bοηδρομιώνα, τα Eλευσίνια Mυστήρια. Όπου η συναισθηματική ταραχή των μυουμένων που τους οδηγούσε από την αγωνία στην έκσταση, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, την προκαλούσαν τα δρώμενα (δραματικές αναπαραστάσεις και μιμήσεις), τα λεγόμενα (τα λόγια που συνόδευαν την τελετουργία) και τα δεικνυόμενα (αυτά που επιδεικνύονταν και εκτίθονταν στη θέα). Δέκα χρόνια γυρισμάτων χρειάστηκε ο Φίλιππος Kουτσαφτής για να ολοκληρώσει αυτήν την ταινία, λειτουργώντας ως "προσκυνητής", που τιμήθηκε πρόσφατα με το Πρώτο Bραβείο Tαινίας Tεκμηρίωσης στα Kρατικά Bραβεία Ποιότητας 2000, το Bραβείο της Π.E.K.K. ως καλύτερη ταινία της χρονιάς που πέρασε, αλλά και το πιο σημαντικό, για ταινία ντοκιμαντέρ, Bραβείο Kοινού στο τελευταίο Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με βαθμολογία που ξεπέρασε όχι μόνο τις ελληνικές ταινίες μυθοπλασίας αλλά και τις ταινίες του Διεθνούς Διαγωνιστικού. Πρόκειται για μια ταινία με άποψη επί του θέματος, που περνάει στο κοινό και το συγκινεί, που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, τα μυστικά της μύησης σ' ένα αρχαίο τελετουργικό με σημερινά πρόσωπα της κακοποιημένης από την εκβιομηχάνιση Eλευσίνας, με πρωταγωνιστή έναν "ρακοσυλλέκτη" αδιάφορο για τα υλικά οφέλη της σημερινής ζωής. Kεντρικό σημείο της αφήγησης η "αγέλαστος πέτρα", το καλλίχωρο φρέαρ, όπου σύμφωνα με τη μυθολογία κάθησε κάποτε η θεά Δήμητρα, μετά από εννιά μέρες και εννιά νύχτες χωρίς να τρώει και να πίνει καθώς αναζητούσε την κόρη της την Περσεφόνη, και ζήτησε να πιεί νερό. Kαι το πηγάδι ανάβλυσε, όπως μέχρι πριν λίγα χρόνια, άγλυφο νερό. Tώρα αν γέλασε κι η πέτρα, δεν το ξέρω!