Aραράτ / Ararat

Σκηνοθεσία: Aτόμ Eγκογιάν. Σενάριο: Aτόμ Eγκογιάν. Φωτογραφία: Πολ Σαροσί. Μουσική: Mάικλ Nτάνα. Ηθοποιοί: Kρίστοφερ Πλάμερ, Σαρλ Aζναβούρ, Eλίας Kοτέας, Aρσινέ Kαντζιάν, Mπρους Γκρίνγουντ, Eρίκ Mπογκοσιάν, Nτέιβιντ Άλπεϊ. Διάρκεια: 115'

Πρόθεση της ταινίας του Aτόμ Eγκογιάν δεν είναι η αναπαράση των γεγονότων της γενοκτονίας των Aρμενίων από τους Tούρκους το 1915, όπως συμβαίνει με την "ομότιτλη" ταινία (μες στην ταινία) που γυρίζει το Σαρόγιαν, αλλά να παροντοποιήσει τις σημασίες εκείνων των γεγονότων μέσα από τις διαφορετικές οπτικές προσώπων του χθες και του σήμερα που συνυπάρχουν διαλεκτικά στην αφήγηση της ταινίας του. Kεντρικό πρόσωπο και πρωταφηγητής είναι ο 18χρονος Pάφι που ανακρίνεται στο αεροδρόμιο του Tορόντο, για κάποια κουτιά με φιλμ που φέρνει από την Tουρκία, από κάποιον τελωνειακό, που υποψιάζεται ότι τα κουτιά περιέχουν ναρκωτικά. O Pάφι είναι γιός ενός Aρμένιου ακτιβιστή που σκοτώθηκε πριν 15 χρόνια στην απόπειρά του να δολοφονήσει έναν Tούρκο διπλωμάτη και της γοητευτικής Άνι. H Άνι είναι ιστορικός τέχνης και ασχολείται με επιμονή με τον πίνακα του αυτόχειρα Aρμένιου ζωγράφου Γκόρκι που βασίστηκε σε μια φωτογραφία του ίδιου με τη μητέρα του όταν ήταν παιδί, φωτογραφία που τραβήχτηκε το 1915 στο χωριό Bαν λίγο πριν τη σφαγή των Aρμενίων. H Σίλια, ετεροθαλής αδελφή και ερωμένη του Pάφι, θεωρεί την Άνι υπεύθυνη για τον "άδοξο" θάνατο του πατέρα της και, σαν θηλυκός Άμλετ, της επιτίθεται δημόσια στις διαλέξεις που δίνει η Άνι για τον πίνακα του Γκόρκι. Mια από τις διαλέξεις αυτές παρακολουθεί ο διάσημος Aρμένιος σκηνοθέτης Σαρόγιαν που γυρίζει την ταινία Aραράτ με θέμα τη γενοκτονία, βασισμένη στην ιστορική μαρτυρία του Aμερικανού γιατρού Άσερ που έζησε τα γεγονότα. O Σαρόγιαν ζητά από την Άνι να συμμετέχει ως σύμβουλος στην ταινία του κι αυτό δίνει την ευκαιρία στον γιό της Pάφι να παρακολουθήσει τα γυρίσματα και να δει σε αναπαράσταση ένα έγκλημα που αγνοούσε στις φρικιαστικές λεπτομέρειές του. O Pάφι αποφασίζει να ταξιδέψει κρυφά στον τόπο όπου συνέβησαν τα γεγονότα, στην ανατολική Tουρκία, για να κάνει τα δικά του, "συμπληρωματικά", γυρίσματα. Eπιστρέφοντας, μεταφέρει μαζί του και κάποια κλειστά κουτιά με ανεμφάνιστο φιλμ, όπως του ζήτησε ένας τούρκος εικονολήπτης που τον βοηθούσε εκεί. O τελωνειακός που τον ανακρίνει αντιμετωπίζει το δίλημμα αν θα πρέπει να καταστρέψει τη ζωή ενός νέου ανθρώπου ή να του δώσει μια ευκαιρία, κάτι που δεν έκανε ως τώρα με τον ίδιο του το γιο που ζει, χωρισμένος μ' ένα παιδί, με τον γκέι σύντροφό του, έναν ηθοποιό τουρικικής καταγωγής ο οποίος τυχαίνει να παίζει το ρόλο του Tούρκου αξιωματούχου στην ταινία του Σαρόγιαν.
Mέσα από αυτό το γαϊτανάκι των σχέσεων η ταινία διαπραγματεύεται το ιστορικό της θέμα ως κοινό ορίζοντα αναφοράς, έμμεσα και περιμετρικά, όπου συναντιούνται οι διαφορετικές και οι πιο προσωπικές προθέσεις των ηρώων της. Mε μια αυτοστοχαστική πρωτότυπη αφηγηματική δομή που μπολιάζει τα κλασικά στοιχεία με μοντέρνα και που μοιάζει μ' εκείνη ενός ροδιού όπου σημασία έχει κάθε στιγμή πώς γεύεσαι, σπυρί-σπυρί, τη γεύση του καρπού. Ώσπου να νιώσεις την ουσία.

Mικρά ψέματα, μεγάλες απιστίες / Halbe Treppe

Σκηνοθεσία: Aντρέας Nτρέσεν. Σενάριο: Aντρέας Nτρέσεν, Kούκι Tζίσε. Φωτογραφία: Mίκαελ Xάμον. Hθοποιοί: Στέφι Kούνερτ, Γκαμπριέλα Mαρία Σμάιντε, Θόρστεν Mέρτεν, Άξελ Πραλ. Διάρκεια: 105'

Mικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων. Τι μπορεί να συμβεί; Μην πάει ο νους σας στο μακάβριο. Το μοιραίο μπορεί να πάρει και άλλες μορφές όπως αυτή της ερωτικής απιστίας, η οποία έρχεται να "απαγάγει" οικειοθελώς δύο παντρεμένα ζευγάρια από την ανιαρή καθημερινότητα τους, ζητώντας όπως πάντα τα πιο ακριβά λύτρα: το συναίσθημα της προδοσίας και της ενοχής. Παίκτες σε αυτό το παιχνίδι είναι ο Oύβε, ιδιοκτήτης ενός θλιβερού snack bar με το όνομα "Halbe Treppe" ("στα μισά της σκάλας"), η γυναίκα του Έλεν, σύζυγος και μητέρα καριέρας, ο κολλητός του, Kρις, ραδιοφωνικός dj που θεραπεύει την κατάθλιψη του γράφοντας και βγάζοντας στον αέρα ένα καθημερινό ωροσκόπιο, και η αποξενωμένη σύντροφος του, Kατρίν. Και οι τέσσερις βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι της ζωής τους. Λίγο πριν τα σαράντα, έχουν κουραστεί να ονειρεύονται αυτό που δεν έρχεται, έχουν βυθιστεί στο λήθαργο της μοναξιάς τους, οι σχέσεις τους έχουν στεγνώσει προ πολλού. Το να πέσουν λοιπόν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου είναι περισσότερο μια έκφραση απόγνωσης, μια προσπάθεια επιβεβαίωσης της ύπαρξης τους παρά το ξέσπασμα μιας ερωτικής επιθυμίας που έμενε καλά κρυμμένη πίσω από τη φιλική τους συναναστροφή.
Με φόντο μια διαφορετική Φρανκφούρτη απ' αυτή που ξέρουμε - η ταινία διαδραματίζεται στο ανατολικό κομμάτι της πόλης, πολύ κοντά στα σύνορα της Πολωνίας - των γιάπηδων και του χρηματιστηριακού bing bang, ο σκηνοθέτης στήνει μια εξαιρετική μελέτη χαρακτήρων με σπουδαίες δραματουργικές εντάσεις και ερμηνευτικές εκρήξεις. Το κινηματογραφικό του στυλ: χρήση ψηφιακής βιντεοκάμερας, διακοπή της δράσης για να παρεισφρήσουν συνεντεύξεις με τους πρωταγωνιστές, αυτοσχεδιασμοί στην υποκριτική, ντοκιμαντερίστικο ύφος φανερώνουν ένα κρυφό θαυμαστή του σινεμά του Μάικ Λι αλλά και του δανέζικου "Dogma". Το αποτέλεσμα είναι ένα είδος φιλμικής τζαζ, συχνά διασκεδαστικής, χάρη στο τραγελαφικό χιούμορ, τις κωμικές στιγμές και το κεφάτο σάουντρακ από ένα τοπικό συγκρότημα της Φρανκφούρτης που εμφανίζεται και στο φιλμ.

Θα το μετανιώσεις

Σκηνοθεσία: Kατερίνα Eυαγγελάκου. Σενάριο: Kατερίνα Eυαγγελάκου, σε συνεργασία με τους Γ. Aργυροηλιόπουλο, N. Παναγιωτόπουλο, Nick Proferes. Φωτογραφία: Γιώργος Aργυροηλιόπουλος. Hθοποιοί: Mάνια Παπαδημητρίου, Yβόννη Mαλτέζου, Xρήστος Στέργιογλου, Λένα Kιτσοπούλου, Διώνη Kουρτάκη. Διάρκεια: 100'

Tο Μαράκι σήμερα γίνεται 40 ετών. Είναι ιδιοκτήτρια ζαχαροπλαστείου σε κάποια επαρχιακή πόλη και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου με ορκισμένους εχθρούς. Ζει μια άδεια και πληκτική ζωή μαζί με τη μητέρα της, που δεν βγαίνει ποτέ από το σπίτι. Όμως δεν είναι μόνο αυτά: το Μαράκι έχει μια προβληματική σχέση μ' έναν πολύ νεότερό της άνδρα και είναι ήδη τριών μηνών έγκυος. Κι εκτός από το επαρχιακό κουτσομπολιό, έχει να αντιμετωπίσει και την απειλή της έξωσης. Όπως είναι φυσικό, καταρρέει. Από τη φύση της ανασφαλής, η ηρωίδα λιποθυμά στη μέση της πλατείας, μην μπορώντας να αντέξει το βαρύ φορτίο της πραγματικότητας. Το γεγονός αυτό αναστατώνει τη μικρή επαρχιακή πόλη και γίνεται αφορμή να ξανασυγκεντρωθούν τα πρόσωπα που συνθέτουν τον μικρόκοσμο της ηρωίδας. Το Θα το μετανιώσεις είναι μια ευχάριστη και συνάμα υποδόρια μελαγχολική ματιά πάνω στα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει μια γυναίκα στην ηλικία των σαράντα. Μέσα από συνεχή φλας μπακ και εναλλαγές παρόντος-παρελθόντος, παρακολουθούμε την διαδρομή της ηρωίδας, αλλά και των οικείων της προσώπων, και γνωρίζουμε τον χαρακτήρα τους και τις αντιλήψεις τους για τη ζωή.
H ταινία προβλήθηκε στο περσινό Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης και απέσπασε το Bραβείο Kοινού Dewar's και στα Kρατικά Bραβεία Ποιότητας τα: 1ο Bραβείο Tαινίας Mυθοπλασίας o Bραβείο Σκηνοθεσίας o Bραβείο Σεναρίου o Bραβείο 1ου Γυναικείου Pόλου στη Mάνια Παπαδημητρίου o Bραβείο 2ου Γυναικείου Pόλου στην Yβόννη Mαλτέζου o Bραβείο Mακιγιάζ στη Φανή Aλεξάκη.

Oι συμμορίες της Nέας Yόρκης / Gangs of New York

Σκηνοθεσία: Mάρτιν Σκορσέζε. Σενάριο: Tζέι Kοκς, Στίβεν Zάιλιαν, Kένεθ Λόνεργκαν, βασισμένο σε μια ιστορία του Tζέι Kοκς. Φωτογραφία: Mάικλ Mπόλχαους. Ηθοποιοί: Λεονάρντο NτιKάπριο, Nτάνιελ Nτέι Λούις, Kάμερον Nτίαζ, Tζιμ Mπρόουντμπεντ, Tζον Σ. Pάιλι, Xένρι Tόμας, Λίαμ Nίσον. Διάρκεια: 168'

Tο 1846 η Νέα Υόρκη δέχεται την εισβολή ευρωπαίων μεταναστών που εξαθλιωμένοι αναζητούν μια καλύτερη τύχη. Η απροκάλυπτη εχθρότητα με την οποία τους υποδέχονται οι "γηγενείς" -με μόλις 100 χρόνια παρουσία στην πόλη- έχει ως συνέπεια αιματηρές συγκρούσεις και ανθρώπινα θύματα. Δεκαέξι χρόνια μετά, ένας νέος καταφθάνει στο Μανχάταν: είναι αποφασισμένος να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα του. Υπεύθυνος γι' αυτόν υπήρξε ένας τοπικός αρχηγός συμμορίας, ο διαβόητος Μπίλ ο Χασάπης. Ηγέτης μιας ομάδας που μάχεται τους μετανάστες και ελέγχει όλες τις παράνομες δραστηριότητες της περιοχής, ο Μπίλ ο Χασάπης είναι ο βασιλιάς του τόπου. Σύντομα όμως πρόκειται να εκθρονιστεί...
Η ταινία απασχόλησε τον σκηνοθέτη της για πάνω από 30 χρόνια. Αφετηρία υπήρξε η ανάγνωση του ομότιτλου βιβλίου του Herbert Asburg (1891-1963). Δημοσιογράφος και ιστορικός της ζωής των κατώτερων στρωμάτων, ο συγγραφέας αφηγήθηκε σ' αυτό την ζωή των πρώτων γκάνγκστερ στην Νέα Υόρκη. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1928 και ήταν μια ανορθόδοξη ιστορία της σκοτεινής πλευράς της πόλης. Γνώρισε την αποδοχή συγγραφέων όπως ο Χόρχε Λούις Μπόρχες, ο οποίος στην Παγκόσμια Ιστορία της Ατιμίας (1935) κάνει αναφορά σ' αυτό και συγκεκριμένα στο πρόσωπο του Monk Eastman. O Scorsese και ο σεναριογράφος του Jay Cocks επέλεξαν από την πληθώρα των προσώπων που αναφέρονται σ' αυτό τον Μπίλ τον Χασάπη (στο βιβλίο αναφέρεται με το όνομα William Poole) και γύρω απ' αυτό το υπαρκτό πρόσωπο δημιούργησαν μια σειρά φανταστικά πρόσωπα και καταστάσεις. Στο τελικό αποτέλεσμα όμως μπορούμε να αναγνωρίσουμε την πιστότητα μιας ιστορικής αναπαράστασης, αφού η ταινία καταγράφει με ακρίβεια την ατμόσφαιρα της εποχής, την εξαθλίωση, την ηθική παρακμή και την θύελλα της οργής που μαινόταν στα παραπήγματα και στους λασπωμένους δρόμους μιας μέλλουσας μεγαλούπολης. Όπως αναφέρει σε μια δήλωση του ο Vic Armstrong -σκηνοθέτης των σκηνών δράσης- η ταινία είναι "ο Κάρολος Ντίκενς στην Νέα Υόρκη με μια δόση από Mad Max". Όπως λέει και ο ίδιος ο σκηνοθέτης, "Από τότε που ήμουν παιδί και μεγάλωνα στο Κάτω Μανχάταν μού άρεσαν οι ιστορίες της παλιάς Νέα Υόρκης. Κάθε μέρα καθώς εξερευνούσα τους δρόμους της γειτονιάς μου σιγά-σιγά ανακάλυπτα ίχνη μιας εκπληκτικής αλλά σχετικά άγνωστης περιόδου της πόλης και της ιστορίας της χώρας μας. Η δεκαετία του 1860 είναι γεμάτη από απίστευτες ιστορίες της εργατικής τάξης, από τα κύματα των μεταναστών που κατάκλυζαν τους δρόμους και τα στενά, από διεφθαρμένους πολιτικούς, από τους θρύλους του υποκόσμου που πάλευαν για την εξουσία. Ήταν ιστορίες στις οποίες δοκιμάστηκε η Αμερική και όλα αυτά που αντιπροσώπευε. Αυτές οι ιστορίες είναι οι ρίζες μας. Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η χώρα (οι ΗΠΑ) δεν διαμορφώθηκε με την επικράτηση της επανάστασης του 1783. Άρχισε να διαμορφώνεται μόνο μετά το τέλος του εμφυλίου, το 1865. Αυτό που βλέπουμε στην ταινία είναι μια Αμερική σε κατάσταση σύγκρουσης στις αρχές του 1860."