|
Vittorio De Sica: Xθες, σήμερα, αύριο
Θεσσαλονίκη 1 - 6 Απριλίου 2000
|
ΔIOPΓANΩΣH:
Yπουργείο Πολιτισμού,
Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης,
Mορφωτικό Iταλικό Iνστιτούτο στην Eλλάδα
με τη συνεργασία της Associazione Amici di Vittorio De Sica (Roma)
|
Tα παιδιά μάς βλέπουν / I bambini ci guardano (1943)
 |
Σενάριο: Cesare Giulio Viola, Cesare Zavattini, Vittorio De Sica, Adolfo Franci, Gherardo Gherardi, Margherita Maglione,
βασ. στο μυθ. Pricό του Cesare Giulio Viola.
Φωτογραφία: Giuseppe Caracciolo.
Mουσική: Renzo Rossellini.
Hθοποιοί: Luciano De Ambrosis, Emilio Cigoli, Isa Pola, Adriano Rimoldi, Giovanna Cigoli, Jone Frigerio, Maria Gardena, Tecla Scarano.
Διάρκεια: 85΄, ασπρόμαυρη.
|
Ο Πρικό είναι ένας εφτάχρονος πιτσιρίκος που βιώνει με συναίσθηση, διαύγεια και απόγνωση τη θλιβερή συζυγική ιστορία των μικροαστών γονιών του. Μια μέρα, ενώ παίζει με το πατίνι του στο πάρκο, βλέπει τη μητέρα του, Νίνα, να μιλάει μ' έναν άντρα, τον Pομπέρτο. Όταν επιστρέφουν στο σπίτι, ο μικρός ζητά από τη μητέρα του να του υποσχεθεί ότι την επομένη θα ξαναπάνε στο πάρκο μαζί. Το άλλο πρωί, όμως, τον ξυπνούν ο πατέρας του, Αντρέα, και η Ανιέζε, η υπηρέτρια, λέγοντάς του ότι ότι η μαμά του έφυγε. O μικρός πηγαίνει να μείνει με τη γιαγιά του, που ζει στην εξοχή με μια υπηρέτρια, την Παολίνα. Όταν αργότερα επιστρέφει στο σπίτι ακολουθεί η συμφιλίωση των γονιών του, αλλά, μόλις ο Ρομπέρτο ξανακάνει την εμφάνισή του, η Νίνα δεν μπορεί να του αντισταθεί. Μετά και τη δεύτερη φυγή της γυναίκας του, ο Αντρέα εμπιστεύεται τον Πρικό σ' ένα εκκλησιαστικό ίδρυμα και αυτοκτονεί.
Προβολές: 1/4, 17:00 o 4/4, 23:00
O κλέφτης των ποδηλάτων / Ladri di biciclette (1948)
 |
Σενάριο: Oreste Biancoli, Suso Cecchi d΄Amico, Vittorio De Sica, Adolfo Franci, Gherardo Gherardi, Gerardo Guerrieri, Cesare Zavattini,
βασ. στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Luigi Bartolini.
Φωτογραφία: Carlo Montuori.
Mουσική: Alessandro Cicognini.
Hθοποιοί: Lamberto Maggiorani, Enzo Staiola, Lianella Carell, Gino Saltamerenda, Elena Altieri.
Διάρκεια: 95΄, ασπρόμαυρη.
|
Ο Αντόνιο Ρίτσι, άνεργος εργάτης, βρίσκει επιτέλους δουλειά ως τοιχοκολλητής στο δήμο, με την προϋπόθεση να διαθέτει ποδήλατο. Όταν όμως του κλέβουν το ποδήλατο, αρχίζει η αγωνιώδης αναζήτησή του. Ο φίλος του, Μπαγιόκο, ο οδοκαθαριστής, τον συνοδεύει πρώτα στην αγορά μεταχειρισμένων ποδηλάτων στην Πιάτσα Βιτόριο, κι ύστερα στην Πόρτα Πορτέζε. Εκεί ο Αντόνιο κι ο μικρός γιος του, Μπρούνο, ανακαλύπτουν τον κλέφτη και τον παίρνουν από πίσω ολημερίς, διασχίζοντας τις λαϊκές συνοικίες της Ρώμης, ψάχνοντας απεγνωσμένα το ποδήλατο. Παντού, όμως, ο Αντόνιο συναντάει την αδιαφορία, την έχθρα, την αλληλεγγύη στον κλέφτη. Έτσι, βλέποντας κάθε προσπάθειά του να αποτυγχάνει, αποφασίζει να κλέψει κι αυτός ένα αφύλακτο ποδήλατο έξω από το στάδιο. Το κάνει όμως τόσο αδέξια, που οι περαστικοί τον παίρνουν είδηση, τον συλλαμβάνουν και τον ξυλοφορτώνουν. Ο Αντόνιο βάζει τα κλάματα από την ντροπή του, καθώς ο Μπρούνο τον παρηγορεί…
Προβολές: 1/4, 19:00 o 3/4, 21:00 o 5/4, 19:00
Θαύμα στο Mιλάνο / Miracolo a Milano (1951)
 |
Σενάριο: Cesare Zavattini, Vittorio De Sica με τη συνεργασία των Suso Cecchi d'Amico, Mario Chiari, Adolfo Franci,
βασ. στο μυθ. Totό il buono του Cesare Zavattini.
Φωτογραφία: G.R. Aldo.
Kοστούμια: Mario Chiari.
Eιδικά εφέ: Ned Mann.
Mουσική: Alessandro Cicognini.
Hθοποιοί: Emma Grammatica, Francesco Golisano, Brunella Bovo, Paolo Stoppa, Guglielmo Barnabo.
Προέλευση: Iταλία.
Διάρκεια: 100΄, ασπρόμαυρη.
|
Η γριά Λολότα μεγαλώνει ένα παιδί που το 'χε βρει νεογέννητο κάτω από ένα λάχανο. Μετά το θάνατό της, ο Τοτό οδηγείται σ' ένα ορφανοτροφείο, απ' όπου βγαίνει μετά από πολλά χρόνια, για να καταλήξει φιλοξενούμενος ενός περιπλανώμενου άστεγου σε μια παραγκούπολη, στην περιφέρεια του Μιλάνου. Με τη μεγάλη του καλοσύνη και αθωότητα ο Τοτό κερδίζει τη συμπάθεια των φτωχών και τους πείθει να προσπαθήσουν να βελτιώσουν την κατάστασή τους. Η δραστηριότητα των αθλίων, που αρχίζουν να αντιλαμβάνονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μετατρέπει τη μίζερη παραγκούπολη σε αξιοπρεπή κοινότητα. Μια μέρα, ενώ σκάβουν, πετάγεται απ' τη γη ένας πίδακας πετρελαίου. Ο πλούτος και η ευμάρεια που θα μπορούσαν να προκύψουν για όλους, απειλούνται από τον πλούσιο Μόμπι, που έχει ειδοποιηθεί από τον κακό Ράπι και προσπαθεί με κάθε τρόπο να τους διώξει από τη γη τους. Για να βοηθήσει τον Τοτό και τους φίλους του, η Λολότα χαρίζει στον νεαρό ένα θαυματουργό περιστέρι που έκλεψε από τους αγγέλους. Η αστυνομία του Μόμπι κατατροπώνεται, και ο Τοτό μπορεί πια να πραγματώσει τις επιθυμίες των φίλων του…
Προβολές: 1/4, 21:00 o 4/4, 21:00 o 6/4, 19:00
O τελευταίος σταθμός / Stazione Termini (1953)
 |
Σενάριο: Cesare Zavattini, Giorgio Prosperi.
Αγγλικοί διάλογοι: Truman Capote.
Φωτογραφία: G.R. Aldo.
Mουσική: Alessandro Cicognini.
Hθοποιοί: Jennifer Jones, Montgomery Clift, Dick Beymer, Gino Cervi, Paolo Stoppa, Nando Bruno, Memmo Carotenuto.
Διάρκεια: 93΄, ασπρόμαυρη.
|
Η Μαίρη Φορμπς, μια νεαρή Αμερικανίδα, αφήνει στη Φιλαδέλφεια σύζυγο και κόρη, κι έρχεται στη Ρώμη για να περάσει λίγο χρόνο με την αδελφή της. Στη Ρώμη, όμως, γνωρίζεται και ερωτεύεται τον νεαρό καθηγητή Τζιοβάνι Ντόρια. Η σχέση τους διαρκεί ήδη ένα μήνα όταν η Μαίρη, δέχεται ένα τηλεφώνημα απ' τις ΗΠΑ και αποφασίζει να επιστρέψει αμέσως. Ο Τζιοβάνι την προλαβαίνει στο σταθμό και απαιτεί εξηγήσεις. Συζητούν επί μακρόν, και η Μαίρη, ενώ είχε αποφασίσει να ανταποκριθεί στο μακρινό κάλεσμα των αγαπημένων προσώπων, είναι έτοιμη να ενδώσει, όταν η συνάντηση με τον ανεψιό της, Πολ, της δίνει την ευκαιρία να απαγκιστρωθεί από την επιμονή του Τζιοβάνι. Ο τελευταίος αισθάνεται προσβεβλημένος και τη χαστουκίζει. Χωρίζουν, αλλά, όταν αργότερα ξανασυναντιούνται, καταφεύγουν σ' ένα εγκαταλειμμένο βαγόνι όπου τους βρίσκει ένας υπάλληλος των σιδηροδρόμων και τους οδηγεί στο αστυνομικό τμήμα του σταθμού. Όταν η Μαίρη δηλώνει ότι θα ταξιδέψει, η αστυνομία τούς αφήνει ελεύθερους. Ο Τζιοβάνι μένει με την πίκρα, ενώ η Μαίρη, που ο φόβος του σκανδάλου την ωθεί στην απόφαση να φύγει οριστικά, του ορκίζεται πως θα τον αγαπά αιώνια.
Προβολές: 1/4, 23:00 o 3/4, 19:00 o 6/4, 21:00
H στέγη / Il tetto (1956)
 |
Σενάριο: Cesare Zavattini.
Φωτογραφία: Carlo Montuori.
Mουσική: Alessandro Cicognini.
Hθοποιοί: Gabriella Pallotta, Giorgio Listuzzi, Gastone Renzelli, Maria Di Fiori, Maria Di Rollo, Luciano Pigozzi, Aldo Boi.
Διάρκεια: 101΄, ασπρόμαυρη.
|
Η Λουίζα, οικιακή βοηθός, και ο Νατάλε, οικοδόμος, είναι δύο νέοι ερωτευμένοι που παντρεύονται παρ' όλο ότι τα χαμηλά τους εισοδήματα δεν τους εξασφαλίζουν ένα σίγουρο μέλλον. Αρχικά θα μείνουν με τους γονείς, αφού η οικονομική τους κατάσταση δεν τους επιτρέπει να νοικιάσουν δικό τους σπίτι. Όμως η συμβίωση αποδεικνύεται κουραστική? οι νεόνυμφοι νιώθουν αμηχανία με τους περίεργους, πανταχού παρόντες συγγενείς. Έτσι, οι πρώτες αναπόφευκτες παρεξηγήσεις και οι καβγάδες απειλούν τον έρωτά τους. Ο Νατάλε, απελπισμένος, επιχειρεί να χτίσει ένα αυθαίρετο, αλλά η αστυνομία τον συλλαμβάνει και τον αναγκάζει να γκρεμίσει ό,τι έχτισε με κόπο. Εκείνος, όμως, δεν το βάζει κάτω και ξαναδοκιμάζει, με τη βοήθεια κάποιων φίλων, ελπίζοντας να ολοκληρώσει την κατασκευή του σπιτιού μέσα σε μια νύχτα. Τα ξημερώματα, όταν το σπίτι είναι σχεδόν τελειωμένο, καταφθάνουν και πάλι οι αστυνομικοί, αλλά τώρα κάνουν πως δεν βλέπουν ότι λείπει ακόμα ένα μέρος της στέγης. Έτσι, το σπίτι θεωρείται τελειωμένο και, άρα, δεν μπορεί να κατεδαφιστεί…
Προβολές: 2/4, 17:00 o 3/4, 23:00
H ατιμασμένη / La Ciociara (1960)
 |
Σενάριο: Cesare Zavattini βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Alberto Moravia.
Φωτογραφία: Gabor Pogany.
Mουσική: Armando Trovajoli.
Hθοποιοί: Sophia Loren, Eleonora Brown, Jean Paul Belmondo, Carlo Ninchi, Andrea Checchi, Emma Baron.
Διάρκεια: 110΄, ασπρόμαυρη.
|
Όταν αρχίζουν οι βομβαρδισμοί στη Ρώμη, η Τσεζίρα, μια νεαρή χήρα που έχει ένα μικρό μπακάλικο, αποφασίζει να γυρίσει στο χωριό της, έτσι ώστε η δεκατριάχρονη κορούλα της, η Ροζέτα, να μη γνωρίσει το άγχος, τις ταλαιπωρίες και τα βάσανα του πολέμου. Συγγενείς και φίλοι ανοίγουν την αγκαλιά τους στις δυο γυναίκες, και η ηρεμία που επικρατεί στο χωριό, μοιάζει ν' αφήνει απ' έξω την τραγικότητα των ημερών. Ωστόσο, το μέτωπο του πολέμου όλο και πλησιάζει. Οι σύμμαχοι φτάνουν στο χωριό και, μέσα στη γενική ευφορία, η Τσεζίρα αποφασίζει να επιστρέψει στη Ρώμη μαζί με την κόρη της. Πιστεύει ότι ο πόλεμος έχει τελειώσει, ότι ο εφιάλτης έχει περάσει. Οι δυο γυναίκες ξεκινούν πεζή για τη Ρώμη, όταν όμως σταματούν σ' ένα παρεκκλήσι να ξεκουραστούν, τους επιτίθενεται μαροκινοί στρατιώτες και τις βιάζουν. Ο πόνος και η απόγνωση της Τσεζίρα είναι μεγάλος? όχι τόσο για την ίδια όσο για τη Ροζέτα, που κλείνεται σε μια παγερή σιωπή, γεμάτη μνησικακία για την μητέρα της, την οποία θεωρεί υπεύθυνη για ό,τι συνέβη…
Προβολές: 2/4, 19:00 o 5/4, 23:00
Oυμπέρτο Nτ. / Umberto D. (1952)
 |
Σενάριο: Cesare Zavattini.
Φωτογραφία: G.R. Aldo.
Mουσική: Alessandro Cicognini.
Hθοποιοί: Carlo Battisti, Maria Pia Casilio, Lina Gennari, Memmo Carotenuto.
Διάρκεια: 91΄, ασπρόμαυρη.
|
Ο Ουμπέρτο Ντομένικο Φεράρι είναι ένας εβδομηντάχρονος συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος που ζει από μια μικρή σύνταξη, σ' ένα ενοικιαζόμενο δωμάτιο, μαζί με το σκυλάκι του, τον Φλικ. Μισεί την Αντόνια, τη σπιτονοικοκυρά του, μια χυδαία και κακιά γυναίκα που έχει μανία με το τραγούδι και απειλεί να τον πετάξει έξω κάθε φορά που αργεί να της πληρώσει το νοίκι. Μόνη παρηγοριά του Ουμπέρτο Ντ. στις ατέλειωτες, θλιβερές, μοναχικές του μέρες είναι η Μαρία, η υπηρέτρια της πανσιόν, μια αφελής και άμυαλη κοπέλα που δίνεται σ' όποιον φαντάρο τής κλείσει το μάτι. Όταν κάποτε ο Ουμπέρτο νοσηλεύεται στο νοσοκομείο εξαιτίας μιας αμυγδαλίτιδας, η Αντόνια του παίρνει το δωμάτιο. Όταν ψάχνει και δεν βρίσκει χρήματα για να πληρώσει το νοίκι και να ξαναπάρει πίσω το δωμάτιό του, αποφασίζει ν' αυτοκτονήσει, αλλά το σκυλάκι του θα τον κάνει ν' αλλάξει την απόφασή του…
Προβολές: 2/4, 21:00 o 4/4, 19:00 o 6/4, 23:00
O κήπος των Φίντσι Kοντίνι
Il giardino dei Finzi Contini (1970)
 |
Σενάριο: Ugo Pirro, Vittorio Bonicelli,
βασ. στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Giorgio Bassani (συμμετείχε στο σενάριο, αλλά αργότερα διαφώνησε και απέσυρε την υπογραφή του).
Φωτογραφία: Ennio Guarnieri.
Mουσική: Manuel De Sica.
Hθοποιοί: Lino Capolicchio, Dominique Sanda, Helmut Berger, Fabio Testi, Romolo Valli.
Διάρκεια: 94΄, έγχρωμη.
|
Ιταλία, μεσοπόλεμος. Ο Τζόρτζιο και ο Τζανπάολο είναι φίλοι του Αλμπέρτο και της Μικόλ Φίντσι-Κοντίνι, γόνων μιας αριστοκρατικής εβραϊκής οικογένειας που ζουν σε μια πολυτελή έπαυλη στη Φεράρα. Ο Τζόρτζιο, που είναι ερωτευμένος με τη Μικόλ, αναστατώνεται όταν ανακαλύπτει ότι η αγαπημένη του είναι ένα πλάσμα επιπόλαιο και εγωκεντρικό, που δίνεται στον Τζανπάολο. Σύντομα, όμως, ο πόνος του θα σκεπαστεί από άλλα γεγονότα πολύ πιο βασανιστικά, από εσωτερικές αναταράξεις και πίκρες, κι από μια τραγωδία που δε θ' αφήσει κανέναν ανέγγιχτο: με μόνη εξαίρεση τον Αλμπέρτο, που θα πεθάνει από κάποια αρρώστια, όλα τα μέλη της οικογένειας Φίντσι-Κοντίνι θα διωχθούν από τους φασίστες και θα εκτοπιστούν στη Γερμανία, ενώ ο Τζανπάολο δε θα γυρίσει ποτέ από το ρωσικό μέτωπο, κι ο μοναδικός που σώζεται, είναι ο Τζόρτζιο.
Προβολές: 2/4, 23:00 o 5/4, 21:00
Είπαν
"Η λεπτή ειρωνεία ήταν ανέκαθεν το όπλο με το οποίο ο De Sica έπαιρνε μέρος στην καλλιτεχνική επανάσταση που ξέσπασε μετά τον πόλεμο. Μες στην εκπληκτική περιγραφή της ιταλικής πραγματικότητας που μας έδωσαν οι αφηγητές του νεορεαλισμού, η πιο ανάλαφρη ατμόσφαιρα, η πιο μύχια κατανόηση της ανθρώπινης ψυχής, η μεγαλύτερη προσέγγιση στους λιγότερο προνομιούχους -"καρυκευμένες" με χάρη και χιούμορ, που ενέτειναν τον πόνο και την επικριτική τους φόρτιση- ανήκουν οπωσδήποτε στον Vittorio De Sica. Με τον De Sica, η αλήθεια της ζωής γίνεται στην οθόνη πιο αληθινή από την καθημερινή πραγματικότητα."
Ettore Scola
"Το Θαύμα στο Μιλάνο ανησύχησε εξίσου δυο διαφορετικούς τύπους θεατών: αυτούς που θαυμάζουν τον Κλέφτη των ποδηλάτων, το Γερμανία, έτος μηδέν και εν γένει τις μεταπολεμικές ιταλικές παραγωγές, και εκείνους που θαυμάζουν τον Κλέφτη της Βαγδάτης, τον Αόρατο άνθρωπο και τα κινούμενα σχέδια του Walt Disney. Οι πρώτοι φάνηκαν ν' απορούν γιατί οι πρωτοπόροι του κινηματογραφικού ρεαλισμού θέλησαν να βάλουν τους φτωχούς των συνοικιών να πετούν πάνω σε σκουπόξυλα, αντί να τους δείξουν να πεθαίνουν από πείνα, όπως θα ήταν φυσικό. Οι δεύτεροι δεν μπορούν να καταλάβουν ή να δεχτούν ότι ένας μύθος μπορεί να τοποθετηθεί σε μια παραγκούπολη και οι ανατολίτες πρίγκιπες ν' αντικατασταθούν από ένα τσούρμο κουρελήδες."
Gabriel Garcia Marques
"Το Ουμπέρτο Ντ. μού φαίνεται ταινία που ζει ισορροπώντας ανάμεσα σε δύο κόσμους, ανάμεσα σε δύο εποχές του κινηματογράφου μας. Αλλ' αυτό το συνειδητοποίησα πριν από μέρες, όταν εκείνες που την εποχή της εμφάνισής του έμοιαζαν (και γίνονταν αισθητές σαν) ανεπίλυτες ασάφειες, μου φαίνονταν σαν γόνιμα προμηνύματα. Σήμερα, οι δύο ψυχές του Ουμπέρτο Ντ. φαίνονται να σμίγουν και να εναρμονίζονται, αλλά εκείνη την εποχή θα πρέπει να προκάλεσαν μια αίσθηση ξενισμού."
Umberto Eco
"O Orson Welles είπε κάποτε ότι θαυμάζει τον De Sica, επειδή μπορεί να κάνει κάτι που ο ίδιος δεν θα το διανοούνταν ποτέ, δηλαδή να 'εξαφανίζει' την κινηματογραφική κάμερα"
Martin Scorcese
|
|
|
|
|
