Μίλα της / Hable con ella

Σκηνοθεσία: Πέδρο Αλμοδόβαρ. Σενάριο: Πέδρο Αλμοδόβαρ. Φωτογραφία: Xαβιέ Aγκίρες Aρόμπε. Mοντάζ: Πέπε Σαλσέδο. Mουσική: Aλμπέρτο Iγκλέσιας. Hθοποιοί: Xαβιέ Kαμάρα, Nτάριο Γκραντινέτι, Pοσάριο Φλόρες, Λεονόρ Oυάτλινγκ, Έλενα Aνάγια, Παζ Bέγκα, Tζεραλντίν Tσάπλιν, Mαρίσα Παρέδες, Σεσίλια Pοθ. Διάρκεια: 112''

Δύο άνδρες αγαπάνε με πάθος δύο γυναίκες σε κώμα. Ο νεαρός νοσοκόμος Μπενίσιο έχει φυλάξει όλο του τον έρωτα για την εύθραυστη μπαλαρίνα Αλίσια και νιώθει ευτυχισμένος που είναι κοντά της έστω και μέσα στο δωμάτιο μιας κλινικής. Σε κάποιο άλλο δωμάτιο, ο Αργεντινός Μάριο, συγγραφέας λίγο πριν τα σαράντα, κλαίει από θλίψη για τη Λίντια, την επαγγελματία ταυρομάχο που δεν μπορεί να τον ακούσει να της ψιθυρίζει λόγια αγάπης.
Όλα ξεκινάνε και καταλήγουν στο χορογραφημένο πάθος της Πίνας Μπάους, μέσα από τις παραστάσεις της "Cafe Muller" και "Masurca Fogo". Από το ρομαντικό Παρίσι στην δραματική Μαδρίτη και πάλι πίσω. Με τον διάσημο Βραζιλιάνο τραγουδιστή Caetano Veloso να ερμηνεύει live την πιο γλυκιά μελωδία της λύπης, "Cucurrucucu paloma" και με την πιο απροσδόκητη εμφάνιση της Τζεραλντίν Τσάπλιν σε ταινία. Το τρομερό παιδί του ισπανικού κινηματογράφου έκανε πάλι το θαύμα του. Μαζεύοντας σημειώσεις παράξενων ειδήσεων που διάβαζε τα τελευταία δέκα χρόνια σε εφημερίδες, εμπνεόμενος από τον "πόνο της ομορφιάς" αλλά και από την ανάμνηση μιας ερωτικής σχέσης που "έσπασε" ενώ ήταν ακόμα ζωντανή, έπλασε ένα καινούριο κινηματογραφικό όνειρο από το οποίο δεν θέλεις να ξυπνήσεις. Ένα όνειρο για την ανδρική φιλία, την ανθρώπινη μοναξιά, την αγάπη δίχως όρια, τα λόγια ως αντίδοτο στην τρέλα, την αρρώστια και το θάνατο, τις αιώνια ανοιχτές πληγές του πάθους, την επικοινωνία των ζευγαριών, τους άνδρες που πέφτουν από ερωτική απόγνωση. Όλα όσα περιμένουμε να συναντήσουμε στο αλμοδοβαρικό σύμπαν, είναι εδώ. Οι μπαρόκ στυλιζαρισμένες εικόνες, η ζεστασιά των χρωμάτων, οι εξαιρετικές μελωδίες του Αλμπέρτο Ιγκλέσιος, οι υπέροχες ερμηνείες των ηθοποιών του που αυτή τη φορά υποστηρίζονται από το νέο αίμα του ισπανικού σινεμά. Και ακόμα περισσότερα. Ο σκηνοθέτης παραδέχθηκε πως ποτέ ξανά δεν είχε παίξει τόσο πολύ με το χρόνο όπως το κάνει στο Habla con ella. Η δράση σπάει και παίρνει διαφορετικές κατευθύνσεις όπως στο σινεμά του Ντέηβιντ Λυντς ενώ η εισαγωγή ενός δεκάλεπτου ασπρόμαυρου βωβού φιλμ μέσα στην ταινία, με τίτλο Shrinking Lover, τον ανάγκασε να μελετήσει λεπτομερώς τη γλώσσα του εξπρεσιονιστικού σινεμά του Μουρνάου και του Λανγκ, προκειμένου να αναπαραστήσει πιστά την ατμόσφαιρα εκείνων των φιλμ. Πάνω απ' όλα όμως το τελευταίο διαμάντι του ισπανού δημιουργού είναι ένα τρυφερό ρομάντσο χωρίς μυστικές πόρτες. "Κάθε άνθρωπος με καρδιά και χωρίς προκατάληψη μπορεί να κατανοήσει αυτή την ταινία γιατί αναφέρεται σε πολύ απλά συναισθήματα", λέει ο Αλμοδοβάρ. Μίλα της λοιπόν και θα σ' ακούσει...

Σεξ και η Λουτσία / Lucia y el sexo

Σκηνοθεσία: Xούλιο Mέντεμ. Σενάριο: Xούλιο Mέντεμ. Φωτογραφία: Kίκο ντε λα Pίκα. Μουσική: Aλμπέρτο Iγκλέσιας. Ηθοποιοί: Παζ Bέγκα, Tριστάν Oυγιόα, Nάιβα Nίμρι, Nτανιέλ Φρέιρε, Έλενα Aνάγια, Σίλβιο Γιάνος. Διαρκεία: 129'

Mετά τους Εραστές του Αρκτικού Κύκλου, ο Julio Medem προσεγγίζει πάλι μια παρόμοια θεματολογία, τώρα όμως από διαφορετική οπτική γωνία. Κεντρική ηρωίδα στην ταινία είναι η Λουσία, μια σερβιτόρα σ' ένα εστιατόριο της Μαδρίτης. Ο ξαφνικός θάνατος του συγγραφέα και φίλου της Λορέντσο διαταράσσει τις ισορροπίες της. Σημαδεμένη από την απώλεια και τελώντας σε κατάσταση πένθους, η Λουσία θέλει να ξεφύγει. Αναζητά καταφύγιο σ' ένα νησί, στη Φορμεντέρα, όπου ο Λορέντσο έγραψε το μυθιστόρημα του. Όμως εκεί η Λουσία δεν θα βρει τη γαλήνη: η μορφή του Λορέντσο επιστρέφει με το πιο ανορθόδοξο τρόπο. Απαντήσεις σε αναπάντητα ερωτήματα θα δοθούν και ένα μυστηριώδες παρελθόν σιγά - σιγά θα αποκαλυφθεί...
Η ταινία διαθέτει όλα τα γνωρίσματα του σκηνοθετικού ύφους του Xούλιο Mέντεμ: μία πολυεπίπεδη, αποσπασματική και κυκλική αφήγηση, ένα δυναμικό οπτικό στυλ, ένα γυναικείο πρόσωπο στο κέντρο που βασανίζεται από τους δαίμονες του έρωτα, μία αινιγματική και ελλειπτική δραματική πλοκή, και τέλος το μοτίβο της αναζήτησης ταυτότητας. Πάνω στα πρόσωπα της ταινίας, που βιώνουν με έντονο τρόπο το συναίσθημα, αντανακλώνται οι βασικές εμμονές του Βάσκου σκηνοθέτη: η αγάπη και η απώλεια, ο σεξουαλικός πόθος και ο έρωτας, η σχέση παρελθόντος-παρόντος, η σεξουαλική φαντασίωση και η πραγματικότητα. Οι συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν (κατά την διάρκεια των οποίων αναλύονται οι χαρακτήρες και αποκαλύπτονται οι μεταξύ τους σχέσεις) και η χρήση υψηλής ευκρίνειας ψηφιακής κάμερας (κάτι που δίνει στην εικόνα μια αίσθηση ντοκιμαντέρ) διαμορφώνουν την τελική εικόνα της ταινίας.
Ο Xούλιο Mέντεμ ξεκίνησε την διεθνή του καριέρα από το Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης: η πρώτη του ταινία Vacas είχε προβληθεί στο Διεθνές Διαγωνιστικό του 1992.

Οκτώ Γυναίκες / 8 femmes

Σκηνοθεσία: Φρανσουά Οζόν. Σενάριο: Φρανσουά Oζόν, Pόμπερτ Tόμας, Mαρίνα ντε Bαν. Φωτογραφία: Zαν Λαπουαρί. Mουσική: Kρίσνα Λέβι. Hθοποιοί: Κατρίν Ντενέβ, Φανί Αρντάν, Ιζαμπέλ Ιπέρ, Εμανουέλ Μπεάρ, Βιρζινί Λεντογιέ, Ντανιέλ Νταριέ, Λουντιβί Σανιέ, Φερμίν Ρισάρ. Διάρκεια: 103'

Kάπου στα τέλη της δεκαετίας του '50. Σε μια τυπική αστική οικία της γαλλικής εξοχής, οι προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα φουντώνουν και τα μέλη της οικογένειας καταφτάνουν για τις γιορτές. Η ατμόσφαιρα μοιάζει ειδυλλιακή καθώς το χιόνι έξω σκεπάζει τα πάντα. Και ξαφνικά ο άνδρας του σπιτιού δολοφονείται. Ποιος θα είχε κίνητρο να το κάνει; Μία από τις οκτώ γυναίκες στο σπίτι του μακαρίτη, αλλά ποια... Ο 34χρονος Φρανσουά Οζόν παίρνει το κλασικό θεατρικό έργο του Ρόμπερτ Τόμας του 1960, μια αστυνομική ιστορία μυστηρίου και τη μετουσιώνει σε μαύρη κωμωδία γεμάτη κινηματογραφικές αναφορές, ασκήσεις απαράμιλλου στιλ, χορό, τραγούδι, πάθος κομψότητα και γκλάμουρ. Θέλοντας πάντα να κάνει μια ταινία αποκλειστικά με γυναίκες, ο σκηνοθέτης είχε στο μυαλό του ένα ριμέικ των Γυναικών του Τζορτζ Κιούκορ αλλά όταν έχασε τα δικαιώματα (από τη Τζούλια Ρόμπερτς και τη Μεγκ Ράιαν) άλλαξε προσανατολισμό και δεν το μετάνιωσε. Πετυχαίνοντας ένα ιστορικό κάστινγκ, το οποίο φέρνει κοντά όλες τις γενιές των σπουδαίων Γαλλίδων ηθοποιών ("Ήταν εύκολο να κάνω το κάστινγκ. Όταν μία μου απάντησε ναι, όλα ήρθαν σαν το τράβηγμα της κλωστής"), εισάγοντας μουσικά ιντερλούδια στη δράση (από μιούζικαλ του '50 μέχρι τζαζ μελωδίες, οι οποίες τραγουδιούνται και χορεύονται από τις ηθοποιούς του) που κινηματογραφούνται κοιτάζοντας την κάμερα, χρησιμοποιώντας τη θεατρικότητα σε όλο της το μεγαλείο, από τα ντεκόρ μέχρι τα κοστούμια, ο χαρισματικός Οζόν μοιάζει να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα. Στις 8 Γυναίκες ο Οζόν δεν στήνει μόνο "ένα απολαυστικό βαριετέ όπου η Αγκάθα Κρίστι συναντάει τον Κριστιάν Ντιορ" όπως χαρακτηριστικά έγραψε ένας κριτικός, ούτε ξεσκεπάζει απλά τα ένοχα μυστικά και τις απόκρυφες επιθυμίες της μπουρζουαζίας. Κυρίως και πρωτίστως απονέμει φόρο τιμής στις μεγάλες κυρίες της ταινίας του αλλά και στις σταρ και τα φιλμ του σινεμά που ο ίδιος αγάπησε. Στα μελοδράματα του Ντάγκλας Σερκ, στον Κιούκορ, στη Ρίτα Χέιγουορθ της Γκίλντα, στην Όντρεϊ Χέμπορν της Σαμπρίνα, στη Ζαν Μορό στο Ημερολόγιο μιας νοικοκυράς, στη Μέριλιν Μονρόε του Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθιές και τόσες ακόμα που θα δούμε να καθρεφτίζονται στη στιλπνή φωτογραφία του.