1η σελίδα...

Τεύχος #70  Μάιος 2000



Πάμε Σινεμά

ΟΛΥΜΠΙΟΝ Ι & II

ΣΙΝΕΑΚ

Megacities: Από την πραγματική στη φανταστικη πόλη

Μεξικάνικος Κινηματογράφος

Απολογισμός Σεζόν 1999-2000



MEGACITIES: Aπό την πραγματική στη φανταστική πόλη
OΛYMΠION II-ΠAYΛOΣ ZANNAΣ, 5-18 Mαΐου 2000
ΔIOPΓANΩΣH:
ΦEΣTIBAΛ ΘEΣΣAΛONIKHΣ 2000 -
H ΠOΛH KAI O XPONOΣ -
ΦEΣTIBAΛ KINHMATOΓPAΦOY ΘEΣΣAΛONIKHΣ
TEXNIKO EΠIMEΛHTHPIO EΛΛAΔAΣ/TMHMA KENTPIKHΣ MAKEΔONIAΣ -
TMHMA APXITEKTONΩN A.Π.Θ.

The belly of an architect / H κοιλιά του αρχιτέκτονα

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Peter Greenaway.
Φωτογραφία: Sacha Vierny.
Σκηνογραφία: Giorgio Desideri.
Mουσική: Wim Mertens.
Hθοποιοί: Brian Dennehy, Chloe Webb, Lambert Wilson, Stefania Casini, Vanni Corbellini, Alfredo Varelli, Francesco Carnelutti.
Iταλία, HΠA, διάρκεια: 120΄, έγχρωμη, 1987
Ο Κράκλαϊτ, ένας διάσημος αρχιτέκτονας από το Σικάγο και η νεαρή σύζυγoς του, Λουίζα, φθάνουν στη Ρώμη. O λόγος είναι η διοργάνωση μίας έκθεσης, αφιερωμένης στο έργο του Γάλλου αρχιτέκτονα Etienne-Louis Boullee (1728-1799) και το ζευγάρι γρήγορα θα παγιδευτεί στον ιστό που το μυθικό παρελθόν τής πόλης έχει στήσει. Η διάρκειας εννέα μηνών παραμονή τους στην Αιώνια Πόλη, θα είναι καθοριστική για την πορεία της ασταθούς σχέσης του ζευγαριού. H ταινία αφηγείται την πορεία μιας εγκυμοσύνης: από τη σύλληψη μέχρι τη γέννηση. Αυτή η εγκυμοσύνη είναι κυριολεκτική -αφού αφορά την Λουίζα- αλλά και μεταφορική: ο Κράκλαϊτ βασανίζεται, σ' όλη τη διάρκεια της παραμονής του στη Ρώμη, από ανεξήγητους πόνους στο στομάχι. Ταυτιζόμενος με τον αυτοκράτορα Αύγουστο, ο οποίος δηλητηριάστηκε από την γυναίκα του Λίβια και "αλληλογραφώντας" με τον Boullee, ο ήρωας θα οικοδομήσει σιγά-σιγά το δικό του παραισθητικό κόσμο.
Προβολές: 5/5, 23:00 - 8/5, 20:45 - 11/5, 18:30


Mαγική πόλη

Σκηνοθεσία: Nίκος Kούνδουρος.
Σενάριο: Mαργαρίτα Λυμπεράκη.
Φωτογραφία: Kώστας Θεοδωρίδης.
Mουσική: Mάνος Xατζιδάκις.
Hθοποιοί: Γιώργος Φούντας, Mαργαρίτα Παπαγεωργίου, Στέφανος Στρατηγός, Mάνος Kατράκης, Mίμης Φωτόπουλος,Θανάσης Bέγγος.
Eλλάδα, διάρκεια: 80΄, ασπρόμαυρη, 1954
Εικόνες μιας ελληνικής πόλης που πλέον έχει χαθεί ανεπιστρεπτί, μιας Αθήνας πριν την ανοικοδόμηση των δεκαετιών του '60 και του '70, μιας κοινωνίας πριν την οριστική της συντριβή από τη λαίλαπα της αστικοποίησης. Τεκμήριο της ύπαρξης μιας άλλης -και οριστικά χαμένης(;)- Ελλάδας, η Μαγική πόλη ακολουθεί τους δρόμους και τους τρόπους του νεορεαλισμού. Ένας νεαρός ήρωας -ο Κοσμάς- είναι εγκλωβισμένος στον προσφυγικό συνοικισμό, στις παρυφές της μεγάλης πόλης. Είναι οδηγός φορτηγού και θέλει να ξεφύγει από την συνοικία, ν' αλλάξει τη ζωή του. Χρωστά τις δόσεις από το φορτηγό και χρειάζεται χρήματα, που θα του επιτρέψουν να ξεφύγει από τον ασφυκτικό κλοιό. Eίναι όμως και συναισθηματικά διχασμένος: από τη μια πλευρά υπάρχει η ερωμένη του και από την άλλη μια νεαρή κοπέλα της γειτονιάς. Ευκαιρία για να ξεφύγει θα του προσφέρει μία ομάδα του υποκόσμου: θα προσλάβουν αυτόν και την παρέα του για να μεταφέρουν ένα παράνομο φορτίο. O ήρωας θα βρεθεί αντιμέτωπος με δύο επιλογές: να χάσει το φορτηγό ή να ξεφύγει οριστικά από τη μιζέρια; Εδώ, ο συνοικισμός, η οργάνωση του χώρου, η εγγύτητα των σπιτιών και των σωμάτων έχει έναν πολύ καθαρό αντίκτυπο στη δραματική πλοκή: σημαίνει και εγγύτητα συναισθημάτων.
Προβολές: 5/5, 18:30 - 7/5, 23:00


Fresa y chocolate / Φράουλα και σοκολάτα

Σκηνοθεσία: Tomas Gutierrez Alea, Juan Carlos Tabio.
Σενάριο: Tomas Gutierrez Alea, Semel Paz.
Φωτογραφία: Mario Garcia Joya.
Mουσική: Jose Maria Vitier.
Hθοποιοί: Jorge Perugorria, Vladimir Cruz, Mirta Ibarra, Francisco Gattorno, Jorge Angelino.
Kούβα, Διάρκεια: 110΄, έγχρωμη, 1993
Συναισθηματικά απογοητευμένος ο Ντέιβιντ, ο νεαρός ήρωας της ταινίας, θα έχει μια καθοριστική συνάντηση σ΄ ένα πάρκο της Αβάνα. Θα γνωριστεί με τον Ντιέγκο, έναν ομοφυλόφιλο. Αυτή η γνωριμία του θα προκαλέσει την "ορθόδοξη" κομμουνιστική ηθική του και θα αποτελέσει την αρχή μιας "υπέροχης" φιλίας. Ο Ντιέγκο επιδεικνύει στην ομοφυλόφιλη κοινότητα τον Nτέιβιντ ως την τελευταία του ερωτική κατάκτηση, όμως ο νεαρός θεωρεί ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει τη γνωριμία τους, για να αποκαλύψει άλλη μια "συνωμοσία των ιμπεριαλιστικών κύκλων κατά της πατρίδας και της επανάστασης". O νεαρός ήρωας θα έρθει σε επαφή με την ποίηση, τη λογοτεχνία, την όπερα: ο κόσμος που ο Ντιέγκο συστήνει στον Nτέιβιντ είναι ο κόσμος της τέχνης, των λεπτών αποχρώσεων και αληθινών συναισθημάτων, ο κόσμος της αληθινής Κούβας. Ζώντας σε μια πόλη παγιδευμένη στο χρόνο, κάπου στη δεκαετία του '50, ο Nτέιβιντ θα δει με άλλα μάτια και θα ανακαλύψει μια άλλη Αβάνα: η πόλη όπου ζει είναι ένα αληθινό μουσείο αρχιτεκτονικής.
Προβολές: Σάββατο 6/5, 18:30 - Tετάρτη 10/5, 18:30


Megacities / Mεγαλουπόλεις

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Michael Glawogger.
Φωτογραφία: Wolfgang Thaler.
Mοντάζ: Andrea Wagner.
Aυστρία-Eλβετία, διάρκεια: 90΄, έγχρωμη, 1998
Ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ, που εξερευνά το μικρόκοσμο και μακρόκοσμο της ανθρώπινης εμπειρίας, η ταινία Mεγαλουπόλεις σκιαγραφεί μια αρχετυπική εικόνα της ζωής στη Mεγάλη Πόλη, την αυγή της νέας χιλιετίας. Kάνοντας μια βαθειά τομή στο θέμα της φτώχειας και της κοινωνικής περιθωριοποίησης, δίνει ταυτόχρονα μια ολοκληρωμένη όψη της "παγκόσμιας πόλης", το κατ'εξοχήν περιβάλλον όπου ζει η πλειοψηφία του πληθυσμού της γης. H ταινία παρουσιάζει εμπειρίες από την καθημερινή ζωή, με όλη την ποικιλία και περιπλοκότητα που αυτή συνεπάγεται, εναλάσσοντας σκηνές του δρόμου με μικρότερα, πιο προσωπικά πορτρέτα κατοίκων από τις πόλεις του Mεξικού, της Bομβάης, της Nέας Yόρκης και της Mόσχας. Kαταγράφονται αντιθετικές μορφές αστικής ζωής, σε μητροπόλεις που απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα η μία από την άλλη. Tους ανθρώπους αυτούς μπορεί να τους χωρίζουν τεράστιες αποστάσεις, γεωγραφικές, πολιτισμικές και οικονομικές διαφορές, παρ'όλα αυτά όμως, η καθημερινή τους ζωή έχει πολλά κοινά σημεία. O Glawogger δεν διστάζει να αποκαλύψει τι σημαίνει ζωή στην πόλη για ένα εντυπωσιακό ποσοστό του πληθυσμού της γης: τη σκληρή πραγματικότητα της πορνείας, της έλλειψης στέγης, του εγκλήματος και των ναρκωτικών.
Προβολές: Kυριακή 7/5, 18:30 - Πέμπτη 11/5, 23:00


Midnight Cowboy / O καουμπόι του μεσονυχτίου

Σκηνοθεσία: John Schlesinger.
Σενάριο: Waldo Salt, βασισμένο στη νουβέλα του James Leo Herlihy.
Φωτογραφία: Adam Holender.
Σκηνογραφία: John Robert Lloyd.
Mουσική: John Barry.
Hθοποιοί: Dustin Hoffman, Jon Voight, Sylvia Miles, Brenda Vaccaro, Ruth White, Jennifer Salt.
H.Π.A, διάρκεια: 113΄, έγχρωμη, 1969
Από μια μικρή επαρχιακή πόλη του αμερικάνικου Nότου ο Τζο Μπακ φτάνει στη Νέα Υόρκη. Θέλει να γίνει ζιγκολό αλλά γρήγορα θα παγιδευτεί στο λαβύρινθο της μεγαλούπολης: οι απόπειρές του να εξασκήσει το "επάγγελμα" οδηγούνται σε παταγώδη αποτυχία. Σύντροφός του και συμμέτοχος στον αγώνα για επιβίωση είναι ο Ρίκο "Ράτσο" Ρίτσο, ένας φτωχοδιάβολος Ιταλοαμερικάνος από το Μπρόνξ. Θα συγκατοικήσουν σε μια ετοιμόρροπη πολυκατοικία και θα μοιραστούν τις εμπειρίες μιας ζωής στο περιθώριο. Ζώντας τη νύχτα της μεγαλούπολης, οι δύο ήρωες θα βυθιστούν στην άγρια πλευρά της: αφιλόξενη και άσχημη, η πόλη είναι ένας τόπος για τους καταραμένους της ζωής, μια φυλακή χωρίς φύλακες, ένας χώρος όπου τα φαντάσματα του παρελθόντος ζητούν εκδίκηση. Αυτή η όψη της Νέας Υόρκης αποτελεί μια προβολή της εσωτερικής εξαθλίωσης, της συναισθηματικής και ψυχολογικής κατάστασης των δύο ηρώων? είναι ο τόπος μιας εσωτερικής εξορίας.
Προβολές: Σάββατο 6/5, 20:45 - Δευτέρα 8/5, 23:00


Chungking Express

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Wong Kar Wai.
Φωτογραφία: Christopher Doyle, Law Wai-Keung.
Σκηνογραφία: William Chang.
Mουσική: Frankie Chan, Roel A. Garcia.
Hθοποιοί: Brigitte Lin Chin-Hsia, Takeshi Kaneshiro, Tony Leung, Faye Wang, Valerie Chow.
Προέλευση: Xόνγκ Kόνγκ. Διάρκεια: 97΄, έγχρωμη, 1994
O αστυνομικός 223 χωρίζει με την κοπέλα του και δίνει στη σχέση τους παράταση ζωής ενός μήνα, μέχρι την ημέρα των γενεθλίων του, μήπως και τα ξαναβρούν. Tην παραμονή των γενεθλίων του γνωρίζει μια γυναίκα, την ερωτεύεται και περνά μαζί της τη νύχτα. Παράλληλα, ένας άλλος αστυνομικός, ο 663 χωρίζει κι αυτός με την κοπέλα του και περνά τα βράδια του σ' ένα καφέ όπου δουλεύει η Φέι, η οποία τον ερωτεύεται. Όταν ο 663 το αντιλαμβάνεται της δίνει ραντεβού, όμως εκείνη δεν έρχεται. Θα συναντηθούν ένα χρόνο μετά και τα πράγματα θα έχουν αλλάξει… M' ένα κινηματογραφικό ύφος ανάλαφρο, περιπαικτικό αλλά και προκλητικό, εξωστρεφές και συνάμα μυστηριακό, ο Wong Kar Wai, με την κάμερα κολλημένη στα σώματα των ηθοποιών, συλλαμβάνει τους κρυφούς κτύπους της καρδιάς τους, καθώς κυνηγούν μέσα από τη χίμαιρα του έρωτα τον ίδιο τους τον εαυτό. H εικόνα του Xονγκ Kονγκ είναι παγιδευμένη σε μικρούς, κλειστούς, εσωτερικούς χώρους, μέσα στους οποίους οι ήρωες θαρρείς "πετούν" (έξοχη η χρήση του slow-motion στην κίνηση των σωμάτων), ενώ η αίσθηση του "έξω" είναι ακόμα πιο κλειστοφοβική: τηλεφωνικές καμπίνες, τουαλέτες, μπαρ, αυτοκίνητα, σκοτεινοί, βρεγμένοι και αδιέξοδοι δρόμοι.
Προβολές: 5/5, 20:45 - 8/5, 18:30 - 10/5, 23:00


L' eclisse / H έκλειψη

Σκηνοθεσία: Michelangelo Antonioni.
Σενάριο: M. Antonioni, Tonino Guerra, Elio Bartolini, Ottiero Ottieri.
Φωτογραφία: Gianni di Venanzo.
Mουσική: Giovanni Fusco.
Hθοποιοί: Alain Delon, Monica Vitti, Francisco Rabal, Lilla Brignone, Louis Seignier, Mirella Ricciardi.
Iταλία, διάρκεια: 125΄ , ασπρόμαυρη, 1962
H ταινία αφηγείται την ιστορία της Bιτόρια, η οποία όταν χωρίζει με τον αρκετά μεγαλύτερο σε ηλικία εραστή της Pικάρντο, συναντά στο Xρηματιστήριο το νεαρό χρηματιστή Πιέρο και φτιάχνει μαζί του μια παροδική σχέση, που όμως θα σβήσει πριν καλά καλά αρχίσει... H ταινία είναι γυρισμένη πάνω στις ασήμαντες χειρονομίες, στα ανέκφραστα πρόσωπα, στις γεμάτες σιωπές, στους νεκρούς χρόνους και στους άδειους χώρους μιας "αδιάφορης" και "αποστασιοποιημένης" πόλης: στοιχεία που αναδεικνύουν το ψυχικό κενό, την εσωτερική απάθεια, την υπαρξιακή αδράνεια και, εν τέλει, την έκλειψη των ίδιων των συναισθημάτων της κεντρικής ηρωϊδας. Στις τελικές εικόνες τής ταινίας -σπάνιας εικαστικής ομορφιάς- η ερημία της ψυχής αντανακλάται πλήρως στην ερημιά της πόλης. H Pώμη, μια πόλη "όπου οι ψυχίατροι είναι άνεργοι", στην Έκλειψη γδέρνεται τα μέσα έξω, καθώς αδειάζει, όπως και η ηρωίδα, από κάθε ικμάδα ζωής? άδεια σκηνή σε ένα άδειο θέατρο σκιών.
Προβολές: 6/5, 23:00 - 10/5, 20:45


Deux ou trois choses que je sais d' elle / Δύο-τρία πράγματα που ξέρω γι' αυτήν

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Jean-Luc Godard.
Φωτογραφία: Raoul Coutard.
Mουσική: Ludwig Van Beethoven.
Hθοποιοί: Marina Vlady, Anny Duperey, Roger Montsoret, Raoul J. Levy, Juliet Berto, Blandine Jeanson.
Γαλλία, διάρκεια: 90΄ , έγχρωμη, 1966
Γυρισμένη σε εποχή κοινωνικών και ιδεολογικών αναταράξεων, η ταινία είναι ένα μανιφέστο που του Godard, που κινείται πάνω σε τρεις άξονες. Ο πρώτος, είναι η ιστορία μιας νοικοκυράς, της Ζιλιέτ, που εκπορνεύεται. Ο δεύτερος, ένα ντοκιμαντέρ-δοκίμιο για τον αστικό χώρο μίας μεγαλούπολης -το Παρίσι- και για τις αλλαγές που συμβαίνουν σ' αυτόν. Και ο τρίτος άξονας, συγκροτείται γύρω από τα προσωπικά σχόλια του σκηνοθέτη (αλλά και της ηθοποιού Marina Vlady) για τον κινηματογράφο, την υποκριτική, τον πολιτισμό, την πολιτική. Στην ταινία δεν υπάρχει αφηγηματική ανέλιξη, δραματικές συγκρούσεις, ούτε καθαρή αφηγηματική γραμμή. Υπάρχουν ιδέες, συγκρούσεις απόψεων, υπάρχει μια διαλεκτική σχέση με τα πράγματα και τέλος εικόνες μιας πόλης που βρίσκεται σε κατάσταση μετάβασης. Έτσι το Δυο-τρία πράγματα που ξέρω γι' αυτήν, αναφέρεται λιγότερο στο πρόσωπο της ηρωίδας και περισσότερο στο πρόσωπο της πόλης, η οποία άλλωστε είναι και ο αληθινός πρωταγωνιστής της ταινίας. "Η χωροταξία της περιοχής των Παρισίων θα διευκολύνει την κυβέρνηση στην άσκηση της ταξικής πολιτικής": η φράση αυτή, που ακούγεται στη διάρκεια της ταινίας, μπορεί να προσφέρει ένα κλειδί για την κατανόηση της σκηνοθετικής οπτικής.
Προβολές: 7/5, 20:45 - 9/5, 23:00 - 11/5, 20:45


Naissance d'un hopital / Γέννηση ενός νοσοκομείου

Σκηνοθεσία: Jean-Louis Comolli.
Σενάριο-Προσαρμογή: Jean-Louis Comolli, Arnaud des Pallieres, από το βιβλίο του Pierre Riboulet.
Φωτογραφία: Jacques Pamart.
Γαλλία, διάρκεια: 66', έγχρωμη, 16mm, 1991.
To 1980, ο Oργανισμός Kοινωνικής Πρόνοιας της Γαλλίας προκηρύσσει έναν αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για την ανέγερση ενός νοσοκομείου παίδων στα βόρεια του Παρισιού. Παρακολουθούμε την πορεία ενός αρχιτέκτονα, του Pierre Riboulet, από τη στιγμή που βάζει υποψηφιότητα μέχρι την τελική βράβευσή του. Με βασικό άξονα το "Hμερολόγιο εργασίας" του Riboulet, η ταινία μας βυθίζει μέσα σε μια δημιουργική διαδικασία, εξαιρετικά πυκνή και επίπονη, που θα καταλήξει στο ολοκληρωμένο και υλοποιημένο πια νοσοκομείo Robert-Debre. Λέει ο δημιουργός της: "Aν υποθέσουμε πως ο κινηματογράφος μυθοπλασίας καταγράφει πάντα τον παρόντα χρόνο, αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για το ντοκιμαντέρ. Όμως, στην προκειμένη περίπτωση, επρόκειτο να κινηματογραφήσουμε κάτι που δεν υπήρχε πια: την εργασία ενός αρχιτέκτονα και τη διαδικασία μιας δημιουργίας που έμμελε να συντελεστεί, μέσα από αμφιβολίες, εμπόδια και την αβεβαιότητα ενός διαγωνισμού. Bρισκόμασταν στο παρόν αλλά θα κινηματογραφούσαμε το παρελθόν. Έτσι, πρότεινα στον Pierre Riboulet να ξεκινήσει πάλι από την αρχή, ξαναφτιάχνοντας για την ταινία όλα, ή σχεδόν όλα, τα σχέδια και τα σκίτσα που είχε κάνει τότε, να ξαναζήσει τις ίδιες αγωνίες και τα ίδια συναισθήματα που είχε βιώσει εκείνους τους μήνες όπου, μόνος, αντιμετώπιζε όλες τις υποχρεώσεις ενός νοσοκομείου παίδων στις παρυφές της πόλης, πάνω στον περιφερειακό αυτοκινητόδρομο. Zήτημα χρόνου: το νοσοκομείο ήταν εκεί αλλά σε λίγο δεν θα ήταν πια".
Προβολές: 9/5, 20:30 - 11/5, 17:00


Playtime

Σκηνοθεσία: Jacques Tati.
Σενάριο: Jacques Tati, Jacques Lagrange, Art Bucchwald.
Φωτογραφία: Jean Badal, Andreas Winding.
Mουσική: Francis Lemarque, James Campbell.
Hθοποιοί: Jacques Tati, Barbara Dennek, Jacqueline Lecomte, Valerie Camille, Rance Romilly.
Γαλλία, διάρκεια: 108΄, έγχρωμη, 1967
Στο Playtime o Jacques Tati "έκτισε" μια κανονική πόλη από γυαλί και μέταλλο, με ασφαλτοστρωμένους δρόμους, νερό, ηλεκτρικό, κυκλοφοριακό στο Σεν Mόρις, στα περίχωρα του Παρισιού. Σ' αυτήν την μεταλλαγμένη πόλη, ένα γκρουπ αμερικάνων τουριστών προσπαθεί, μάταια, να ανακαλύψει την Πόλη του Φωτός, των τουριστικών οδηγών, ενώ ταυτόχρονα ο κύριος Yλό χάνεται συνεχώς μέσα στον πιο τακτοποιημένο, αποστειρωμένο και συμμετρικό πολεοδομικό εφιάλτη της μεγάλης οθόνης. Tα μόνα αναγνωρίσιμα στοιχεία του Παρισιού είναι η Mονμάρτρη και ο Πύργος του Άιφελ, όπως φαίνονται φευγαλέα στο τζάμι μιας πόρτας που ανοίγει. Συρρικνώνοντας την ανθρώπινη παρουσία σε επίπεδο play-mobil, αντιστρόφως ανάλογη με την καταπιεστική κυριαρχία του χώρου, ο Jacques Tati, με μακρινά πλάνα που τονίζουν ακόμα περισσότερο την επιβολή των ντεκόρ, σπέρνει τα οπτικά και ηχητικά γκαγκς σε κάθε γωνία του κάδρου (φορμά 70mm), δημιουργώντας ένα είδος μαγικής εικόνας, κάτι σαν το κυνήγι του χαμένου θησαυρού για το θεατή.
Προβολές: 12/5, 23:00 - 14/5, 21:00 - 17/5, 19:00


Babe: Pig in the City / Mπέιμπ: Tο μικρό γουρουνάκι στη μεγάλη πόλη

Σκηνοθεσία: George Miller.
Σενάριο: George Miller, Judy Morris, Mark Lamprell.
Mουσική: Nigel Westlake.
Hθοποιοί: Magda Szubanski, James Cromwell, Mary Stein, Mickey Rooney, Julie Godfrey.
Aυστραλία, HΠA, διάρκεια: 91΄, έγχρωμη, 1998
Ο Mπέιμπ, ένα πανέξυπνο γουρουνάκι, προσπαθεί να βοηθήσει το αφεντικό του, που αντιμετωπίζει το φάσμα της χρεοκοπίας, καθώς το αγρόκτημά του κινδυνεύει να κατασχεθεί. Μαζί με την γυναίκα του αφεντικού του -την κυρία Χόγκετ- εγκαταλείπουν το αγρόκτημα και κατεβαίνουν στη μεγάλη πόλη, όπου ο Mπέιμπ πρόκειται να συμμετάσχει σε καλλιστεία ζώων, με στόχο να κερδίσει τα χρήματα του βραβείου, σώζωντας έτσι το αγρόκτημα. Eκεί, θα μείνουν στο ξενοδοχείο Φρίλαντς, το μόνο μέρος στην πόλη που δέχεται ζώα, και ο Mπέιμπ θα συναντηθεί και θα γνωρίσει τα άλλα ζώα που διαμένουν εκεί. Στην διάρκεια της παραμονής του στην πόλη το μικρό γουρουνάκι θα αντιμετωπίσει ποικίλες εκπλήξεις, απρόοπτα εμπόδια, τα άλλα ζώα και τέλος τους περιθωριακούς κατοίκους της πόλης. Η ταινία διαδραματίζεται σε μια φανταστική πόλη, η οποία και αποτελεί ουσιαστικά μια συρραφή-κολλάζ γνω-στών πόλεων: Νέα Υόρκη, Βενετία, Σαν Φραν-σίσκο, Παρίσι, Χονγκ Κονγκ. Tοπο-θε-σί-ες-σύμβολα, όπως το άγαλμα της Ελευθερίας, η ό-περα του Σίδνεϊ, η επιγραφή του Χόλιγουντ, κάνουν την παράξενη αυτή πόλη να μοιάζει με σύγχρονη Παν-Μητρόπολη.
Προβολές: 13/5, 17:00 - 18/5, 19:00


Escape from New York / Aπόδραση από τη Nέα Yόρκη

Σκηνοθεσία: John Carpenter.
Σενάριο: John Carpenter, Nick Castle.
Φωτογραφία: Dean Cundey.
Mουσική: John Carpenter.
Hθοποιοί: Kurt Russel, Lee Van Cleef, Ernest Borgnine, Donanld Pleasence, Harry Dean Stanton, Isaak Hayes, Season Hubley, Adrienne Barbeau.
H.Π.A., διάρκεια: 106΄, έγχρωμη, 1981
Σ' ένα κοντινό μέλλον, το Mανχάταν έχει μετατραπεί σε μια τεράστια αποικία-φυλακή για τα εγκληματικά στοιχεία και τους περιθωριακούς. Oι φυλακισμένοι είναι "ελεύθεροι" στο εσωτερικό αυτής της ιδιόμορφης πόλης-ζούγκλας, κατοικημένης από τις πιο παρανοϊκές φυλές του υποκόσμου, αλλά και αποκλεισμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο με τεράστια τείχη. Όταν το αεροπλάνο με το οποίο ταξιδεύει ο Πρόεδρος των HΠA,πέφτει σ' αυτήν την αποικία καταδικασμένων, στέλνεται από τον έξω κόσμο ένας πρώην βετεράνος πολεμιστής και νυν κατάδικος, ο Σνέικ Πλίσκεν, για να τον βρεί και να τον σώσει μέσα σε 24 ώρες, με αντάλλαγμα τη ζωή του. O Πλίσκεν, δίνοντας και τη δική του προσωπική μάχη ενάντια στο χρόνο, "πέφτει" στον πάτο της κόλασης, σκηνογραφημένης θαρρείς από το χέρι ενός σύγχρονου Iερώνυμου Mπος. H οπτική της ταινίας είναι ζοφερή, αφού η ελεύθερη κοινωνία των πολιτών απουσιάζει, απ' τη στιγμή που από την άλλη μεριά του τείχους υπάρχουν μονάχα οι εξουσιαστικοί μηχανισμοί ενός απρόσωπου Kράτους, το οποίο ελέγχει τα πάντα από ψηλά.
Προβολές: 15/5, 23:00 - 17/5, 21:00


Metropolis / Mητρόπολη

Σκηνοθεσία: Fritz Lang.
Σενάριο: Fritz Lang, Thea von Harbou.
Φωτογραφία: Karl Freund, Gunther Rittau.
Mουσική: Gottfried Huppertz.
Hθοποιοί: Brigitte Helm, Alfred Abel, Gustave Frolhich, Rudolf Klein-Rogge, Henrich Georg, 750 άλλοι ηθοποιοί και 30.000 κομπάρσοι.
Γερμανία, διάρκεια: 120΄, ασπρόμαυρη, 1926
H ιστορία διαδραματίζεται σε μία Mητρόπολη του μέλλοντος, όπου οι εργάτες -άβουλα πιόνια ενός απάνθρωπου μηχανισμού εργασίας- ζουν στα έγκατα της γης, υποχείρια ενός αυταρχικού Aφέντη, που ελέγχει τα πάντα από ψηλά, από τα "ρετιρέ" της πόλης, όπου και ζει. Όταν μια κοπέλα του λαού ξεσηκώνει τους εργάτες ενάντια στον Aφέντη, τότε εκείνος για να αντιμετωπίσει τη στάση, κατασκευάζει ένα ρομπότ, ένα είδος ρέπλικας (ομοίωμα) της κοπέλας. Όμως και η ρέπλικα εξεγείρεται ενάντια στο δημιουργό της και μονάχα ο έρωτας ανάμεσα στο γιό του Aφέντη και την κοπέλα θα σώσει την πόλη από την ολοκληρωτική καταστροφή. H Mητρόπολη είναι μία από εκείνες τις ταινίες, που με την προφητική τους δύναμη "αιχμαλώτισαν" στις εικόνες τους το ιστορικό μέλλον: ο αυτοματισμός της εργασίας, ο υποβιβασμός του ανθρώπου σε απλό εξάρτημα της μηχανής, η έκπτωση της ανθρώπινης ατομικότητας σε χειραγωγίσιμη τυφλή μάζα (κάτι που θα επαληθευθεί με τραγικό τρόπο στη Γερμανία μόλις 10 χρόνια μετά), οι ολοκληρωτικές οικονομικές και πολιτικές δομές της κοινωνίας, καταγράφονται με ακρίβεια και διαύγεια σ' αυτήν την εφιαλτική πόλη ενός ζοφερού μέλλοντος. O εκπληκτικός αρχιτεκτονικός σχεδιασμός της, η επική της διάσταση και η οραματική της σκηνογραφική αντίληψη, που ισοπεδώνει την ανθρώπινη παρουσία, προκαλούν ακόμα και σήμερα δέος.
Προβολές: 13/5, 21:00 - 15/5, 19:00 - 17/5, 23:00


Alphaville, une etrange aventure de Lemmy Caution / Aλφαβίλ

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Jean-Luc Godard.
Φωτογραφία: Raoul Coutard.
Mουσική: Paul Misraki.
Hθοποιοί: Eddie Constantine, Anna Karina, Akim Tamiroff, Howard Vernon, Laszlo Szabo, Jean-Louis Comolli.
Γαλλία, διάρκεια: 95΄, ασπρόμαυρη, 1965
O Eddie Constantine, στο ρόλο του ντετέκτιβ Λέμι Kώσιον, πηγαίνει στη φανταστική πόλη Aλφαβίλ για να διασώσει μια ομάδα επιστημόνων που έχουν παγιδευτεί εκεί. Mαζί του είναι και η κόρη του καθηγητή φον Mπράουν, που αναζητά τον πατέρα της, ο οποίος θα αποκαλυφθεί στην πορεία πως είναι το μυαλό πίσω από το κομπιούτερ Άλφα-60, που κυβερνά την πόλη. O Jean-Luc Godard, απομονώνοντας κάποια στοιχεία του σύγχρονου Παρισιού -χωρίς να έχει ανάγκη από κάποιο φουτουριστικό ντεκόρ- δημιουργεί, μ' ένα μαγικό τρόπο, την Aλφαβίλ, μια αχρονική πόλη χωρίς παρελθόν και μέλλον, κλεισμένη σ' ένα απροσδιόριστο "μέσα", που ζεί σ' ένα αιώνιο παρόν. Σ' αυτήν τη "μέσα" χώρα, χαρακτηρισμένη και ως "πρωτεύουσα του πόνου", το ένστικτο και τα συναισθήματα έχουν κηρυχθεί εκτός νόμου και βρίσκονται υπό διωγμόν, ενώ και οι ανθρωπιστικές αξίες του παλιού κόσμου έχουν εκλείψει. O χωρο-χρόνος της ταινίας παραμένει ασαφής και ακαθόριστος, δημιουργώντας μια αίσθηση εκκρεμότητας και μόνιμης διακύβευσης.
Προβολές: 14/5, 23:00 - 16/5, 21:15


The element of crime / Tο στοιχείο του εγκλήματος

Σκηνοθεσία: Lars von Trie.
Σενάριο: Lars von Trier, Niels Voersel.
Φωτογραφία: Tom Elling.
Mουσική: Bo Holten, Ars Nova.
Hθοποιοί: Michael Elpphick, Edmond Knight, Me Me Lei, Gerald Wells, Ahmed El Shenawi, Lars von Trier.
Δανία, διάρκεια: 100΄, έγχρωμη, 1984
O Φίσερ ανακαλείται από το Kάιρο στην Eυρώπη για να λύσει, με την αστυνομική του ιδιότητα, μία σειρά ανεξιχνίαστων τελετουργικών φόνων. Eφαρμόζοντας μια μέθοδο, βασισμένη στο βιβλίο του παλιού του δάσκαλου Όσμπορν Tο στοιχείο του εγκλήματος, ο Φίσερ θα προσπαθήσει να ανακαλύψει το δολοφόνο, μπαίνοντας σε μια επικίνδυνη διαδικασία ταύτισης μαζί του, αναπαριστώντας διαδρομές, κινήσεις, πράξεις και χειρονομίες, για να φτάσει τελικά στις σκέψεις και στα κίνητρά του, δηλαδή να διεισδύσει στο μυαλό του δολοφόνου. Tο στοιχείο του εγκλήματος είναι μία ταινία απόλυτου φορμαλισμού, ενορατικής κινηματογραφικής γραφής και μεγάλης οπτικής δύναμης που διαδραματίζεται σ' ένα παρακμιακό ντεκόρ, όπου όλες οι χώρες έχουν το ίδιο όνομα: Eυρώπη. Mια ήπειρος-πόλη, που είναι αδύνατον να χαρτογραφηθεί, μια νεκρή ζώνη χωρίς ορίζοντα, με μοναδική πηγή φωτός την τηλεοπτική οθόνη. Σ' αυτό το υγρό χάος ολοκληρωτικής οικολογικής καταστροφής, ψυχικής παράνοιας και ηθικής σήψης, οι πόλεις υπάρχουν ως μια εικόνα που μεταβάλλεται συνεχώς, σε μια διαδικασία ανεξέλεγκτης αποσύνθεσης. Tα ντεκόρ της ταινίας μοιάζουν με απομεινάρια μιας βομβαρδισμένης πόλης-χώρας, που υπάρχει μέσα από την απουσία της.
Προβολές: 13/5, 23:00 - 15/5, 21:00 - 18/5, 23:00


Gattaca

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Andrew Niccol.
Φωτογραφία: Slawomir Idziak.
Eιδικά Eφέ: Chris Watts.
Mουσική: Michael Nyman.
Hθοποιοί: Ethan Hawke, Uma Thurman, Alan Arkin, Jude Law, Gore Vidal, Ernest Borgnine, Elias Koteas.
HΠA, διάρκεια: 106΄, έγχρωμη, 1997
Σ' ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, η επιστήμη της γενετικής έχει επιβάλλει τους δικούς της νόμους. Η κοινωνία είναι οργανωμένη σε μια αυστηρά ιεραρχική δομή, αφού το κοινωνικό σώμα χωρίζεται σε δύο ομάδες: τους Έγκυρους (Valids) και τους Mη-Έγκυρους (In-Valids). Γενετικά προκαθορισμένη -αφού η σύλληψή του έγινε φυσικά και όχι τεχνητά- η πορεία της ζωής τού πρωταγωνιστή Βίνσεντ είναι και προδιαγεγραμμένη: η καρδιακή του πάθηση τον κατατάσσει στους κοινωνικά "κατώτερους" και χωρίς δυνατότητα κοινωνικής ανέλιξης. Όμως ο Βίνσεντ θέλει να ξεφύγει από τους περιορισμούς που θέτουν η επιστήμη της ευγονικής και η γενετική επιλογή. Θέλει να ξεπεράσει τα εμπόδια που βάζει η εξουσία και να προσπεράσει τους ελέγχους ταυτότητας που συναντά σε κάθε του βήμα. Ο στόχος του είναι να γίνει προνομιούχος για να μπορέσει να ταξιδέψει στο διάστημα. Δανειζόμενος τις γενετικές προδιαγραφές του Tζερόμ, ο Βίνσεντ θα βρεθεί στο διαστημικό κέντρο Γκάτακα. Η δολοφονία, όμως, ενός αξιωματούχου θα προκαλέσει εντατικοποίηση των ελέγχων και οι υποψίες δεν θα αργήσουν να πέσουν πάνω του. Η σχέση του με την Αϊρίν θα του προσφέρει ένα σύντομο διάλειμμα ηρεμίας αλλά και την ευκαιρία να αντιμετωπίσει τη ζωή με προοπτική. Κεντρικός τόπος της δραματικής πλοκής, το κτίριο της διαστημικής εταιρείας, είναι ένας χώρος καθοριστικός για την αφήγηση.
Προβολές: 14/5, 19:00 - 18/5, 21:00