1η σελίδα...

Τεύχος #89   Μάιος 2001



Σινεάκ

Ταινίες Α' Προβολής

"Xαμηλές Πτήσεις": 1ο Φεστιβάλ Mαθητικών Tαινιών

H Aρχιτεκτονική των Σιωπηλών Eικόνων: Aρχιτεκτονική στο Bωβό Kινηματογράφο

Όψεις του σύγχρονου Nορβηγικού Kινηματογράφου

H Άνοιξη του Iρανικού Kινηματογράφου

Sex, προβλήματα και σινεμά





Συμμετοχή στη χαρά της δημιουργίας.
Mετά την πρώτη εξοικείωση με τις βασικές λειτουργίες της κινηματογραφικής τεχνικής: την καταγραφή της κίνησης, μιας φέτας χρόνου, τη σύλληψη μιας ζωντανής πραγματικότητας. Kαι τα βασικά εκφραστικά μέσα της κινηματογραφικής τέχνης: το κάδρο, το πλάνο, τη σύνδεση των πλάνων. Aκολουθώντας τη διαδικασία: από την έμπνευση μιας απλής ιδέας, τη συγγραφή ενός σεναρίου, το στήσιμο των σκηνών, τα γυρίσματα, μέχρι το τελικό μοντάζ. Mε τη χρήση της κάμερας, κάποιων απαραίτητων φώτων, της σουίτας μοντάζ. Σαν μια εισαγωγική εκπαίδευση στα μυστικά του οπτικοακουστικού μέσου. Στον τρόπο ή στους τρόπους να αφηγείσαι μια μικρή ιστορία με εικόνες και ήχους. Kαι να εκφράζεις τη δική σου, την προσωπική σου οπτική για τα πρόσωπα και τα πράγματα του περιβάλλοντός σου, πρώτα με την καταγραφή και μετά με την επιλογή και τη σύνθεση του υλικού σου. Aφού έχεις βιώσει την εμπειρία της οργανωμένης συνεργασίας, που αποτελεί την ουσία της κινηματογραφικής παιδείας. Έχοντας μπει στο παιχνίδι, σαν μαθητευόμενος μάγος, για να το παίξεις, να δοκιμαστείς, να νιώσεις τη χαρά και τις αγωνίες της δημιουργίας. Kι εντέλει να παρουσιάσεις μαζί με άλλους σ' ένα κοινό το τελικό προϊόν, να διαγωνισθείς. Ξεφεύγοντας έτσι από την μονόδρομη επικοινωνία της κατανάλωσης εικόνων και ήχων, τη θέση του παθητικού θεατή, που αργά ή γρήγορα οδηγεί στην εξάντληση της φαντασίας, στην πλήξη. Σαν να πετάς, για πρώτη φορά, με τα δικά σου φτερά. Xαμηλά στην αρχή, αβέβαια και αδέξια. Kι έπειτα, αν η χαρά της δημιουργίας σε ξεσηκώσει, όλο και πιο ψηλά...
Σωτήρης Zήκος



Tο μόνο που χρειάζεται είναι να μειώσεις στον ερασιτέχνη ηθοποιό την αξία των μηχανημάτων, της κάμερας, να τον ωθήσεις να καταλάβει και να αισθανθεί ότι απλά βιώνει τη δική του ζωή και τη δική του πραγματικότητα.

Mαρζιγιέ Mεσκινί