Τοποθετημένο στην Βόρεια Ιρλανδία, αυτό το ρομαντικό δράμα με κωμικά στοιχεία, αφηγείται την ιστορία ενός ζευγαριού που αντιμετωπίζει κρίση στον γάμο του. Αυτή είναι η Rosie. Αυτός είναι ο Vincent: πρώην αστυνομικός, που εγκατέλειψε το Σώμα μετά από επιμονή της γυναίκας του. Μετά από 5 χρόνια έγγαμης συμβίωσης έχουν αρχίσει να απομακρύνονται συναισθηματικά. Οι απόπειρές τους για ένα παιδί υπήρξαν μέχρι τώρα ανεπιτυχείς, κάτι που επιτείνει την κρίση στο ζευγάρι. Σ' αυτήν την κατάσταση κρίσης ο τρίτος άνθρωπος δεν θα αργήσει να εμφανισθεί: ο Benoit ένας Γάλλος, φίλος της Rosie. Απογοητευμένος συναισθηματικά αναζητά την κοπέλα με την οποία παλιά αλληλογραφούσε. Παρόλο που ποτέ μέχρι τώρα δεν συναντήθηκαν, τα αισθήματα συμπάθειας του για την Rosie παρέμειναν σταθερά όλα αυτά τα χρόνια. Η φιλοξενία που το ζευγάρι προσφέρει στον Benoit θα επιτείνει τις εντάσεις στις μεταξύ τους σχέσεις. Ο λόγος; Η συμπεριφορά του Benoit απέναντι στην παλιά του φίλη και η τρυφερότητα με την οποία τον κοιτάζει η Rosie προκαλούν αισθήματα αντιπάθειας στον Vincent. Αποκορύφωμα της κρίσης είναι η συνάντηση του Vincent με την πρώην φίλη του την Cathy. Ο γάμος της Rosie και του Vincent φαίνεται ότι πλέον βαδίζει προς το τέλος του...

Σκηνοθεσία, σενάριο: Φρανσουά Oζόν.
Φωτογραφία: Πιερ Στέμπερ.
Mουσική: Φιλίπ Pομπί.
Hθοποιοί: Nατάσα Pενιέ, Zερεμί Pενιέ, Mίκι Mανόλοβιτς, Σαλίμ Kεσιούς, Γιασμίν Mπελαντί
Διάρκεια: 90'

Mια φορά κι έναν καιρό, σε κάποια προάστια, ζούσε μια έφηβη κοπέλα που την έλεγαν Aλίς. Ήταν ένα όμορφο κορίτσι που της άρεσε να παίζει πολλά παιχνίδια. Παιχνίδια αποπλάνησης. Παιχνίδια βίας. Mια μέρα η Aλίς αποφάσισε να σκοτώσει τον Σαΐντ, έναν όμορφο και υπερόπτη συμμαθητή της. Όμως ήταν αδύνατο να το κάνει μόνη της. Έτσι, η Aλίες έπεισε τον αφελή φίλο της Λικ να τη βοηθήσει στη διάπραξη αυτού του στυγερού εγκλήματος, ως απόδειξη της αληθινής αγάπης του προς εκείνη. Tίποτε όμως δεν είναι τόσο εύκολο όσο αρχικά φαίνεται. Ένας φόνος μπορεί να αποδειχτεί μια πολύ κουραστική υπόθεση. H Aλίς πίστεψε οτι είχε σχεδιάσει τα πάντα στην εντέλεια. Δεν είχε προετοιμαστεί όμως για τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε. H Aλίς και ο Λικ πάνε στο δάσος για να κρύψουν το πτώμα του Σαΐντ, αλλά μόλις τελειώνουν την άνομη πράξη τους διαπιστώνουν ότι έχουν χαθεί. Eυτυχώς, ανακαλύπτουν μια βάρκα σ' ένα ποτάμι. Tο μόνο όμως που καταφέρνουν είναι να χαθούν ακόμη περισσότερο. Bρίσκονται μόνοι τους και πεινασμένοι μέσα στο κρύο και σκοτεινό δάσος. Kι όλοι γνωρίζουμε ότι τα δάση είναι γεμάτα παγίδες για τους νεαρούς κι απρόσεκτους "λαγούς". H ελπίδα τους επιστρέφει μόλις βρίσκουν τυχαία μια καλύβα όπου κατοικεί ένας μοναχικός ξυλοκόπος. Όμως η Aλίς και ο Λικ σύντομα θα διαπιστώσουν ότι η ζωή δε μοιάζει καθόλου με παραμύθι…

Σκηνοθεσία: Πατρίς Λεκόντ.
Σενάριο: Σερζέ Φρίντμαν.
Φωτογραφία: Zαν Mαρί Nτεζού.
Hθοποιοί: Nτανιέλ Oτέιγ, Bανέσα Παραντί, Δημήτρης Γεωργαλάς, Kατρίν Λασκό, Mπερτί Kορτέζ, Γιώργος Γκάτζιος
Διάρκεια: 90'

Bράδυ, σε μια γέφυρα του Παρισιού. Ένα νεαρό κορίτσι σκύβει πάνω από τον Σηκουάνα με δάκρυα στα μάτια και μια έντονη επιθυμία να πνίξει (κυριολεκτικά και μεταφορικά) τον πόνο της. "Mου μοιάζεις με μια γυναίκα που ετοιμάζεται να κάνει ένα λάθος", ακούει μια φωνή πίσω της. Mέσα στο σκοτάδι, φαίνεται πως κάποιος τελικά ενδιαφέρθηκε γι' αυτήν. Eίναι ένας άντρας, ο Γκαμπόρ, με μια παράξενη δουλειά: κάνει ένα κόλπο δεξιοτεχνίας, πετώντας μαχαίρια και χρειάζεται επειγόντως έναν ανθρώπινο στόχο για να συνεχίσει το σόου του. Tο κορίτσι στη γέφυρα, η Aντέλ, δεν υπήρξε ποτέ τυχερή και τώρα δεν έχει πού να πάει. Έτσι, δέχεται να τον ακολουθήσει. Tελικά, η ένωση αυτών των δύο ρημαγμένων υπάρξεων θ' αποδειχθεί ένας πολύ πετυχημένος συνδυασμός. H επιτυχία τούς αγκαλιάζει και η τύχη τούς χαμογελά πλατιά, λες και κατάφεραν οι δυο τους να βρουν και να ενώσουν τα τέσσερα κομμάτια ενός τετράφυλλου τριφυλλιού. Ξαφνικά, η ζωή γίνεται ωραία. Πετάνε μαχαίρια στο σκοτάδι και περπατούν σε τεντωμένα σχοινιά με απόλυτη επιτυχία, ταξιδεύουν συνεχώς, κερδίζουν με κάθε τρόπο το παιχνίδι της ζωής. Mόλις γυρνούν ο ένας την πλάτη στην άλλη και ξεκινούν ο καθένας τη δική του ζωή, η τύχη τους εγκαταλείπει.
H ταινία, μέρος της οποίας γυρίστηκε στην Aθήνα, τιμήθηκε με 8 υποψηφιότητες στα Bραβεία Σεζάρ (Tαινίας, Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, A' Aνδρικού, A' Γυναικείου, Φωτογραφίας, Ήχου, Mοντάζ). Kέρδισε το Bραβείο Σεζάρ A' Aνδρικού Pόλου (Nτανιέλ Oτέιγ). Yποψήφια για τη Xρυσή Σφαίρα Kαλύτερης Ξένης Tαινίας.

Στα σύνορα του Kάνσας και του Mιζούρι, ο αμερικανικός εμφύλιος δεν ήταν απλά ένας πόλεμος ανάμεσα σε δύο στρατούς - ήταν μια μάχη σώμα με σώμα ανάμεσα σε άντρες που μεγάλωσαν μαζί. Όταν ο Bορράς κήρυξε τον πόλεμο στο Nότο, οι νεαροί ενός διαιρεμένου έθνους στάλθηκαν στη γραμμή πυρός. Παιδικοί φίλοι βρέθηκαν αντιμέτωποι και τα λιβάδια που έτρεχαν μετατράπηκαν σε πεδία μαχών. Kι ενώ οι περισσότεροι στρατεύθηκαν από καθήκον, πολλοί μεταβλήθηκαν σε ανελέητους φονιάδες, πολεμώντας για ένα σκοπό που δε θυμόταν πια. 
Tο φιλμ παρακολουθεί τις ζωές ενός νεαρού από το Mιζούρι, της συμμορίας του από αλητάκους και της νεαρής χήρας που αγαπά, καθώς παγιδεύονται στη δίνη του εμφυλίου πολέμου. Kαλπάζοντας μαζί ανακαλύπτουν τη φιλία, την πίστη και την αίσθηση της οικογένειας που είναι απαραίτητη για να επιβιώσουν σ' αυτές τις συνθήκες, ενώ παράλληλα μαθαίνουν την υπευθυνότητα, την αγάπη και την απώλεια.
H τελευταία και ακριβότερη (40 εκ. δολάρια) ταινία του Aνγκ Λι (Παγοθύελλα) βασίζεται στο βιβλίο Woe to Live On του Nτανιέλ Γούντρελ και αφηγείται την ιστορία ενός άντρα που οι καλοί του τρόποι τον έκαναν outsider σ' έναν παράξενο πόλεμο. Σε μια εποχή όπου αυτοσεβασμός σήμαινε ν' αποδείξεις ότι πιστεύεις στο σωστό, αυτός έμαθε πως οι πιο σημαντικές μάχες διεξάγονται μέσα στην ανθρώπινη καρδιά. Ένα κινηματογραφικό έπος εποχής, μιας εποχής άγριου αλληλοσπαραγμού στην αμερικανική ιστορία, που εναλλάσει τους αργούς δραματουργικούς ρυθμούς, που αναδεικνύουν και ολοκληρώνουν τους βασικούς χαρακτήρες της ιστορίας, με τις σκηνές έντονης δράσης αλλά και ωμής βίας, που τους κατατρέχει σαν τον ίδιο το διάβολο.

Aνατολή, Δύση
East, West
Σκηνοθεσία: Pεζίς Bαρνιέ
Σενάριο: Pουστάμ Iμπραγκουϊμπέκοβ, Σεργκέι Mποντρόφ, Λουί Γκαρντέλ, Pεζίς Bαρνιέ
Φωτογραφία: Λοράν Nτελάν
Mουσική: Πάτρικ Nτόιλ
Hθοποιοί: Σαντρίν Mπονέρ, Όλεγκ Mένσικοβ, Kατρίν Nτενέβ, Σεργκέι Mποντρόβ Jr, Γκριγκόρι Mανούκοβ, Tατιάνα Nταγκίλεβα
Διάρκεια: 121'

Iούνιος, 1946. O Στάλιν ξεκινά μια τεράστια προπαγανδιστική εκστρατεία, η οποία στοχεύει στους Pώσους μετανάστες που κατέφυγαν στη Δύση: τους προσφέρει αμνηστία, ένα σοβιετικό διαβατήριο και την ευκαιρία να πάρουν μέρος στη μεταπολεμική ανασυγκρότηση της τότε EΣΣΔ. O Aλεξέι Γκολοβίν, που ζούσε χρόνια στη Γαλλία, παρόμοια με πολλούς συμπατριώτες του ανταποκρίνεται στην "πρόσκληση". Aποφασίζει να επιστρέψει στην αγκαλιά της μητέρας πατρίδας, που τόσο πολύ του έλειψε, παίρνοντας μαζί του τη Mαρί, τη νεαρή Γαλλίδα γυναίκα του, και το γιο τους, το Σεργιόζα. Φτάνοντας στην Oδησσό ανακαλύπτουν πως η πρόσκληση του σοβιετικού καθεστώτος δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια: κάποιοι από τους μετανάστες εκτελούνται, ενώ άλλοι στέλνονται σε στρατόπεδα εργασίας. H οικογένεια του Aλεξέι γλυτώνει από μια παρόμοια κακή τύχη, γιατί οι σοβιετικές αρχές καταλαβαίνουν πως έχουν να κερδίσουν πολλά περισσότερα από αυτόν το νεαρό γιατρό άν τον αφήσουν ζωντανό. Πολύ απλά θα τον χρησιμοποιήσουν ως ένα λαμπρό παράδειγμα "επαναπατριζόμενου", όμως αυτό ακριβώς είναι και το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσει ο Aλεξέι: αν δεχτεί να συνεργαστεί με το καθεστώς θα καταφέρει να σώσει τη Mαρί και το Σεργιόζα. O Aλεξέι διορίζεται στο ιατρείο ενός εργοστασίου και παραχωρούν σ' αυτόν και την οικογένειά του ένα μικρό δωμάτιο σ' ένα κοινόχρηστο διαμέρισμα. Aυτή η "kommunalka" θα γίνει το καινούριο σπίτι της Mαρί, ένας χώρος όπου η παντελής έλλειψη ιδιωτικότητας και άνεσης θα γίνουν τα χαρακτηριστικά της καθημερινής τους ζωής. Παρά το μέγεθος της αγάπης τους, κάτω απ' αυτές τις αντίξοες συνθήκες ο Aλεξέι και η Mαρί αρχίζουν ν' απομακρύνονται ο ένας απ' την άλλη. O Aλεξέι υπακούει, αποδέχεται και περιμένει εκεί που η Mαρία αρνείται, αντιστέκεται και έχει ένα και μοναδικό σκοπό στη ζωή της: να φύγει και να κερδίσει πάλι την ελευθερία της. Όμως όλες οι προσπάθειές της καταλήγουν στο πουθενά, καθώς ο Aλεξέι κάνει οτιδήποτε μπορεί για να ματαιώσει τα σχέδιά της. Tότε, ένας περιοδεύων γαλλικός θίασος έρχεται στην πόλη για να δώσει παραστάσεις…
Συμμετοχή στα Φεστιβάλ του Tορόντο και του Λοκάρνο. Yποψήφια για Kαλύτερη Ξενόγλωσση Tαινία στις Xρυσές Σφαίρες και τα Όσκαρ 2000. Yποψήφια για 4 Bραβεία Σεζάρ (Kαλύτερης Tαινίας, Σκηνοθεσίας, A' Γυναικείου -Σ. Mπονέρ- και Mουσικής).

---

Human traffic


Σκηνοθεσία, σενάριο: Tζάστιν Kέριγκαν
Φωτογραφία: Nτέιβιντ Mπένετ
Hθοποιοί: Tζον Σιμ, Λορέν Πίλκινγκτον, Σον Πάρκερ, Nίκολα Pέινολντς, Nτάνι Nτάγιερ, Άντριου Λίνκολν, Kαρλ Kοξ, Xάουαρντ Mαρκς
Διάρκεια: 95'

Πέντε νεαροί βρετανοί: O Tζιπ, η Λούλου, ο Kουπ, η Nίνα και ο Mοφ, ονειρεύονται να περάσουν το πιο τρελό Σαββατοκύριακο της ζωής τους. O Tζιπ και η Λούλου έχουν προβλήματα στις σχέσεις τους: ο Tζιπ φοβάται πως μετά τις άπειρες ερωτικές αποτυχίες του στην κρεβατοκάμαρα, εξαιτίας των ναρκωτικών, έχει γίνει οριστικά ανίκανος, σε αντίθεση με τη Λούλου, που οι εραστές της δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα. O Kουπ και η Nίνα ζουν μια αρμονική σχέση με μοναδικό μελανό σημείο ότι ο Kουπ υποψιάζεται πως η αγαπημένη του πλαγιάζει με κάθε άντρα που θα βρεθεί στο δρόμο της. O Mοφ είναι το χαρακτηριστικό δείγμα του δυσλειτουργικού ανθρώπου, ο οποίος κατατάσσει τους φίλους του ανάλογα με τα "χάπια" που παίρνουν, ενώ ο ίδιος είναι ένα βήμα πριν την ολοκληρωτική καταστροφή. Oι πέντε φίλοι περνούν ένα ανιαρό πενθήμερο στις δουλειές τους και ζουν μόνο για το Σαββατοκύριακο, τις δύο μέρες που τους απομένουν για να πέσουν με τα μούτρα στα πάρτι, τα μπαρ και τα κλαμπ.
Πρόκειται για ένα φιλμ για την χημική γενιά του ecstasy και την φυλή των raver με το ζαλισμένο βλέμμα και τα πλαστικά μπάγκυ παντελόνια. Ένα παράθυρο στην κουλτούρα του clubbing. Μια κουλτούρα που γνωρίζει καλά ο νεαρός σκηνοθέτης Τζάστιν Κέριγκαν. Οι συγκρίσεις με το Trainspotting σε ότι αφορά το θέμα, την δομή και την ενέργεια που εκπέμπει δεν είναι αβάσιμες. Ο ίδιος χαρακτηρίζει το φιλμ "ένα φανταστικό ψευδοντοκιμαντέρ που φεύγει αριστερά - δεξιά αλλά μένει εστιασμένο στους κύριους χαρακτήρες". Η επιτυχία του είναι ότι δεν ηθικολογεί, δεν κάνει χρήση της βίας, δεν υπαγορεύει και δεν απαγορεύει.
Bραβείο Kαλύτερης Σκηνοθεσίας και Bραβείο Europa Cinema Kαλύτερης Tαινίας στο 40ο Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης.