Jean-Claude Brisseau (Παρίσι, 1944).
Φανατικός κινηματογραφόφιλος: ως έφηβος διάβαζε τα Cahiers du Cinema. Πριν ασχοληθεί με τον κινηματογράφο εργάστηκε ως φιλόλογος σε λύκεια, στα "les banlieues". Η ερασιτεχνική ενασχόληση του με τον κινηματογράφο διεκόπη όταν συνάντησε τον Eric Rohmer σ' ένα φεστιβάλ ερασιτεχνικού κινηματογράφου. Σκηνοθέτησε για την εταιρεία παραγωγής του Rohmer, Les Films du Losagne, τηλεοπτικές παραγωγές.
Το 1983 γύρισε την πρώτη του ταινία Un jeu brutal. Το 1988 βραβεύεται στις Κάνες με το Prix special de la Jeunesse για την ταινία De bruit et de fureur, ένας προάγγελος του La Haine (Μίσος) του Matthieu Kassonitz. Silvie Vartan, Michel Piccoli, Vanessa Paradis, Bruno Cremer: είναι ορισμένοι από τους ηθοποιούς με τους οποίους συνεργάστηκε.
Η βία, οι κοινωνικές συνθήκες στα banlieues, το ανορθολογικό, ο μυστικισμός, ο καθολικισμός, το μελόδραμα, ο ερωτισμός: είναι ορισμένες από τις σταθερές του έργου του. "Προσπαθώ να αναμειγνύω στοιχεία", εξηγεί.
Η τελευταία του Choses Secretes θεωρήθηκε από τα Cahiers ως μια από τις καλύτερες του 2002. "Ταινία μαύρου ερωτισμού" και "μια αναζήτηση του μυστικού της γυναικείας ηδονής" είναι ορισμένες από τις κριτικές επισημάνσεις. Δύο γυναίκες που χρησιμοποιούν την αχαλίνωτη σεξουαλικότητα τους για να αποπλανήσουν και να κυριαρχήσουν πάνω στους άνδρες.
"Έχει σχέση με την χειραγώγηση, την κωμωδία, τη υποκριτική. Το τέλος είναι ειρωνικό και θλιβερό ταυτόχρονα: Οι γυναίκες έχουν χάσει όλες τις αυταπάτες τους", σχολιάζει.

Data: Daily Tiger, εφημερίδα του φεστιβάλ του Ρότερνταμ (2003).

Ένα από τα "άτακτα" παιδιά του κορεατικού κινηματογράφου. Το 1999 διασκευάζει το μυθιστόρημα του Jang Jung Il Πες ένα ψέμα. Η ταινία Lies προβλήθηκε στην Βενετία και προκάλεσε κάποιες αναπόφευκτες συγκρίσεις με την Αυτοκρατορία των Αισθήσεων του Oshima. Ένας 38χρόνος γλύπτης δέχεται την ερωτική επίθεση μιας 18χρόνης μαθήτριας, υποκύπτει, και μαζί της περιπλανιέται στις ατραπούς του απόλυτου έρωτα. Στην σαρκική τους σχέση η ηδονή διαπλέκεται με τον πόνο. Οι ερασιτέχνες πρωταγωνιστές της ταινίας κατά την διάρκεια των γυρισμάτων θα μεταφέρουν στην πραγματική ζωή τα αισθήματα των χαρακτήρων που υποδυόντουσαν. "Όταν διάβασα το μυθιστόρημα μού προκάλεσε σοκ πόσα λίγα από τα σεξουαλικά επεισόδια που περιέγραφε είχα δοκιμάσει ο ίδιος. Δεν είχα σαφή ιδέα πώς να προσεγγίσω τα s/m στοιχεία της ιστορίας. Καθώς τα γυρίσματα προχωρούσαν οι δύο ηθοποιοί με διαβεβαίωσαν ότι θα απολάμβαναν τις s/m σκηνές", δηλώνει.

Σπούδασε λογοτεχνία στο Πεκίνο και κινηματογράφο στο Σίδνεϊ. Στο φεστιβάλ του Ρότερνταμ (2003) βραβεύεται για το Welcome to Destination Shanghai. Δεύτερη ταινία του μετά το Shanghai Panic (2001), μια απεικόνιση της νυχτερινής ζωής της πιο "άγριας" πόλης της Κίνας, της Σαγκάη.
Το σεξ και η πόλη, ψηφιακή κάμερα, δυνατά και έντονα χρώματα, γρήγορος ρυθμός, ένοχες απολαύσεις και ένοχες σχέσεις της νέας γενιάς στην Κίνα του σήμερα. Μια σειρά από σκηνές καταγράφουν τα σεξουαλικά ήθη της Σαγκάη. "Καμιά άλλη πόλη στον κόσμο δεν αναγεννήθηκε μέσα σε 10 χρόνια. Η ταινία είναι ένα ντοκουμέντο για μια πόλη που αναγεννήθηκε. Πόλεις όπως το Λονδίνο και η Νέα Υόρκη αναπτύχθηκαν αργά σε δέκα χρόνια. Όμως η Σαγκάη ολοκληρωτικά και δραματικά άλλαξε σε 10 χρόνια. Και οι αλλαγές υπήρξαν πολύ έντονες", εξηγεί.

Έχει προϋπηρεσία στα ντοκιμαντέρ και στο θέατρο. Στην πρώτη του ταινία Extrano βραβεύεται στο φεστιβάλ του Ρότερνταμ (2003) με το πρώτο βραβείο. Συνεχίζει την παράδοση των νέων δημιουργών από την Αργεντινή που γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια.
Ένας 40χρόνος άνδρας, ο Axel, βρίσκεται σε κρίση: είναι γιατρός αλλά δεν μπορεί να ασκήσει το επάγγελμα του. Ζει με την αδελφή του και το παιδί της. Μια συνάντηση θα αλλάξει την ζωή του. Στο πρόσωπο μια νεαρής εγκύου γυναίκας ο Axel θα δει ένα νέο κόσμο. Η μεταξύ τους σχέση χαρακτηρίζεται από ένα απροσδόκητο ερωτισμό. "Είναι μια ταινία επιφυλακτικών λέξεων και εύθραυστης σιωπής", έτσι περιγράφει τις προθέσεις του.
Είναι ένας από τους 12 σκηνοθέτες που για το 2003 κέρδισε την συμμετοχή του στο Cannes Residency Program και παραμονή 6 μηνών για εκπαίδευση στο Παρίσι.

Σπούδασε κινηματογράφο. Σκηνοθέτησε ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση. Η πρώτη του ταινία Too Young to Die προσκλήθηκε στις Κάννες (2002). Ένας άνδρας συναντά μετά από 10 χρόνια μια γυναίκα. Η συνάντηση τους είναι η αρχή μιας σχέσης και γρήγορα και οι δύο αποσύρονται στις σκοτεινές επικράτειες του σεξουαλικού πόθου.
Η ιδιαιτερότητα του ερωτευμένου ζεύγους; Και οι δύο διανύουν την 7η δεκαετία της ζωής τους. "Ο έρωτας υπερβαίνει την ηλικία", δηλώνει. Η ιστορία της ταινίας βασίζεται σ' ένα πραγματικό περιστατικό που συνάντησε, ενώ σκηνοθετούσε ένα ντοκιμαντέρ.
"Δείχνω την αλήθεια (τη σχέσης τους), και αυτός είναι ο πιο ωραίος τρόπος για σκηνοθετήσεις την ιστορία τους. Ο τρόπος που κινηματογραφήσαμε τις ερωτικές σκηνές ήταν απλός: τοποθετήσαμε την κάμερα και μετά μείναμε πίσω για να μπορέσουν και οι δύο να εντρυφήσουν στην σχέση τους", εξηγεί για τις τολμηρές ερωτικές σκηνές.