Σπούδασε υποκριτική στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Εργάστηκε ως ηθοποιός. Το 2000 σκηνοθετεί μια μικρού μήκους ταινία. Η πρώτη του ταινία The Return υπήρξε το μήλο της έριδος για τα Φεστιβάλ Λοκάρνο και Βενετίας. Πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Βενετίας και ένα από τα εντυπωσιακότερα ντεμπούτο των τελευταίων χρόνων. Τρία πρόσωπα: δύο γιοι και ο πατέρας που ξαφνικά επιστέφει. Ένας χώρος: ένα έρημο νησί. Οι εντάσεις στην δραματική πλοκή κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή για τα 105 λεπτά που διαρκεί η ταινία. "Η ταινία είναι μια μυθολογική ματιά στην ανθρώπινη ζωή", δηλώνει για τις βαθύτερες των προθέσεων του. Ο θάνατος ως φάντασμα ρίχνει βαριά την σκιά του στην ταινία. Όχι μόνο στις εικόνες αλλά και στην πραγματικότητα: ο 15χρόνος ηθοποιός και ταλαντούχος μουσικός Vladimir Garin πέθανε λίγο πριν την ολοκλήρωση της ταινίας.
Data: http/www.Corriere.It

"Μεγάλωσα σε μια επαρχία όπου ο ηλεκτρισμός ήρθε μόλις πρόσφατα, και όπου συνέβαιναν διαρκώς βίαιες συγκρούσεις για ηλίθιους λόγους". Σπούδασε Αγγλική φιλολογία στο πανεπιστήμιο του Νέου Δελχί. Εργάστηκε σε τηλεοπτικά σίριαλ ως βοηθός σκηνοθέτης. Όταν βαρέθηκε τις τηλεοπτικές σαπουνόπερες αποφάσισε να ασχοληθεί με την σκηνοθεσία και η πρώτη του μικρού μήκους βραβεύτηκε στις Κάνες (2002). Επηρεασμένος από τους Ιρανούς Jafar Panahi, Majid Majidi και Abbas Kiarostami γυρίζει την Matrubhoomi (Ένα έθνος χωρίς γυναίκες) μια καταγγελία για τη θέση της γυναίκας στην Ινδική κοινωνία. Μια κατάσταση αρκετά κοινή σε Ασιατικές χώρες όπως η Ινδία ή η Κίνα, όπου στις γεννήσεις προτιμώνται τα αγόρια από τα κορίτσια. Τα φωτεινά χρώματα και εύθυμοι τόνοι δίνουν την θέση τους στη σκοτεινή ατμόσφαιρα μιας αληθινής τραγωδίας. "Μια κοινωνία χωρίς γυναίκες είναι μια κοινωνία χωρίς ελπίδα", σχολιάζει.
Data: http://sicvenezia.com/

Σπουδές κινηματογράφου στα Πανεπιστήμια Μπολόνιας και Ρώμης. Εργάζεται ως καθηγητής. Στη πρώτη του ταινία Ballo a tre passi χαρτογραφεί το ανθρώπινο τοπίο με φόντο τη Σαρδηνία. Οι ηθοποιοί μιλούν την τοπική διάλεκτο, η πλειοψηφία τους είναι ερασιτέχνες ενώ ο τόπος των γυρισμάτων είναι το μέρος όπου μεγάλωσε, έζησε και ζει. "Έκανα μια έρευνα για το εθνογραφικό περιφερειακό ινστιτούτο όταν συνάντησα μια ομάδα παιδιών που έτρεχαν να δουν, για πρώτη φορά, την θάλασσα". Τέσσερις ιστορίες -μια για κάθε εποχή του χρόνου- μια ομάδα παιδιών που πηγαίνουν στην θάλασσα, η ερωτική σχέση ανάμεσα σ' ένα βοσκό και μια τουρίστρια, η επιστροφή μιας καλόγριας (στον ρόλο η γοητευτική Yael Abecassis) στο χωριό της, το τελευταίο γεύμα ενός ηλικιωμένου μουσικού. Ο ενθουσιασμός της παιδικής ηλικίας, τα αισθήματα του έρωτα, η σχέση ανθρώπου χώρου, η πικρή αίσθηση του τέλους, δίνουν τον τόνο.
Data: http://www.unionesarda.it/

Οι συνήθεις σπουδές στο Universidad del cine στο Μπουένος Άιρες. Βοηθός σκηνοθέτης σε ταινίες του Juan Villegas (Sabado) και Ariel Rotter (Solo por hoy). Στην πρώτη ταινία με τίτλο Ana y los otros κλέβει τις εντυπώσεις. Βραβείο στο φεστιβάλ του Μπουένος Άιρες (πρόεδρος της επιτροπής ο Μιχάλης Δημόπουλος) και ειδική μνεία στην Βενετία. Μια νεαρή κοπέλα επιστρέφει στην πόλη καταγωγής της. Οι αναμνήσεις την κατακλύζουν και οι μνήμες από τους παλιούς έρωτες επιστρέφουν. Το ύφος του Eric Rohmer, και η όχι και τόσο άσκοπη περιπλάνηση της πρωταγωνίστριας Camila Toker ορίζουν το τελικό αποτέλεσμα. "Η Άννα της ταινίας και εγώ έχουμε ένα κοινό: και οι δύο μας φύγαμε. Η φυγή από την πόλη καταγωγής μου μού επέτρεψε να έχω ένα βλέμμα διαφορετικό από κάποιον που μένει συνεχώς εκεί, αλλά και από αυτό ενός ξένου", επισημαίνει.
Data: ειδική έκδοση της 18η Settimana internazionale della critica, Φεστιβάλ Βενετίας 2003