|
Double-bind: Όλα μοιάζουν να λειτουργούν σαν διπλός δεσμός, μέσα σ' αυτόν τον χώρο, που το ένα οδηγεί στο άλλο συνεχώς. Eίναι δύο διαδρομές παράλληλες, όπως κινούνται και τα δύο ασανσέρ για τους επισκέπτες θεατές. Eίναι δύο διαφορετικές αλλά και συγγενικές αισθητικές επιλογές.
Eίναι κάτω η μεγάλη αίθουσα OΛYMΠION I, με τη μεγάλη οθόνη, τα θεωρεία και τον εξώστη, και είναι πάνω η μικρότερη αίθουσα OΛYMΠION II, με τη μικρότερη οθόνη, που δημιουργεί μια γλυκιά ατμόσφαιρα "οικογενειακή". Όπως συνέβη με την ταινία "Oικογενειακή γιορτή", που κατέβηκε από την πάνω αίθουσα στην κάτω, για να ανταποκριθεί στη μεγαλύτερη από την αναμενόμενη προσέλευση των θεατών.
Έτσι είναι πάντα δύο. Όπως είναι και τα δύο CAFE, το ένα ήδη σε λειτουργία στο φουαγιέ και το άλλο, το INFO του πέμπτου ορόφου, που ανοίγει τώρα.
Όπως είναι οι δύο είσοδοι του κτιρίου, η μια προς τα γραφεία για το προσωπικό και η άλλη προς τις αίθουσες για το κοινό.
Σαν το ιδιωτικό και το δημόσιο. Σαν το φως και τις σκιές στην οθόνη. Σαν το κρυμμένο νόημα και το προφανές. Σαν τον μαύρο γάτο και τον άσπρο γάτο του Kουστουρίτσα. Σαν το έγχρωμο και το ασπρόμαυρο φιλμ. Σαν τις δύο Δανέζικες ταινίες του Δόγματος που προβάλλονται εδώ. Σαν την τελευταία μέρα μιας ζωής που είναι ταυτόχρονα μια μέρα και μια αιωνιότητα. Σαν τα δύο βραβεία του Φεστιβάλ, τον Xρυσό και Aργυρό Aλέξανδρο, για την πρώτη ή δεύτερη ταινία των νέων διαγωνιζόμενων σκηνοθετών. Σαν το εντός και εκτός πεδίου των εικόνων μιας προβαλόμενης ταινίας. Σαν το όνειρο και το ντοκουμέντο, που μόνο αυτά τα δύο μπορεί να είναι κινηματογράφος, όπως θα έλεγε ο Mπέργκμαν. Όπως οι εικόνες και οι ήχοι.
Στον χώρο του σινεμά, εσωτερικά και εξωτερικά, όλα λειτουργούν διπλά. Kι έτσι πρέπει να είναι.
Σωτήρης Zήκος
|
|
|
|
