2001. Εικόνες του σήμερα σε μια Κίνα που αλλάζει.
Το Πεκίνο επιλέγεται ως η πόλη που θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς του 2008.
Ένας άνεργος εργάτης βιομηχανίας ανατινάζει το σπίτι του.
Η Κίνα εισέρχεται μετά από πολλές δυσκολίες στο Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.
Συλλαμβάνεται ένας ληστής τραπεζών. Γίνεται είδωλο του σεξ και δέχεται ερωτικές επιστολές από νεαρές γυναίκες.
Ένα κινέζικο αεροπλάνο συγκρούεται μ' ένα αμερικάνικο. Ο αντιαμερικανισμός και ο εθνικιστικός λόγος κυριαρχούν.
Εικόνες και γεγονότα που συνέβησαν το 2001 στη σύγχρονη Κίνα.
Αντιφατικές εικόνες μιας χώρας που αλλάζει με δραματικά γρήγορους ρυθμούς. Ιστορίες που απετέλεσαν την βάση της νέας ταινίας του Jia Zhang- Ke.
Η προηγούμενη του -με τίτλο Πλατφόρμα προβλήθηκε στο 42ο Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης- περιέγραφε την μετάβαση από τον σοσιαλισμό στον καπιταλισμό, μέσα από τις ιστορίες μιας ομάδας νέων.
Η νέα του με τον τίτλο Unknown Pleasures προβλήθηκε στις Κάννες (2002). Σ' αυτή επιλέγει να ασχοληθεί με τη σύγχρονη πραγματικότητα της χώρας του.
Γεννημένος το 1970 σε μια απομακρυσμένη επαρχία της Κίνας, ο Jia Zhang-Ke είναι ένας από τους πιο ελπιδοφόρους Kινέζους σκηνοθέτες. Σεναριογράφος, ζωγράφος, συγγραφέας μυθιστορημάτων, με σπουδές στην κινηματογραφική θεωρία ανήκει σε μια νέα γενιά σκηνοθετών που αναδύθηκε την δεκαετία του 90. Υπήρξε μεταξύ άλλων ιδρυτής της πρώτης ανεξάρτητης ομάδας παραγωγής, ενώ με την πρώτη του ταινία Pickpocket κέρδισε την προσοχή, καθώς βραβεύθηκε στο Βερολίνο, Βανκούβερ, Ρίμινι, Σαν Φρανσίσκο.

Data: http://www.usc.edu/isd/archives/asianfilm/china/xiaoyao/synopsis.html

Στην ταινία του Ljubljana τοποθετεί στο κέντρο την "καταραμένη" rave γενιά. Ιστορίες για νέους που προσπαθούν να βρουν ένα νόημα στα ολονύκτια πάρτι, στη house μουσική, στα ecstasy. "Η Σλοβενία έχει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό αυτοκτονιών στην Ευρώπη. Περισσότεροι άνθρωποι αυτοκτονούν παρά χάνουν τη ζωή τους σε αυτοκινητιστικά δυστυχήματα". Η μελαγχολία και η μοναξιά σκιάζουν τις ψυχές των νεαρών ηρώων της ταινίας. Πέρα απ' ένα πορτραίτο μιας γενιάς που ψάχνει τους δρόμους της ενηλικίωσης, η ταινία έχει και την αξία ενός ντοκουμέντου: είναι μια περιπλάνηση στη rave σκηνή της Σλοβενίας, μιας χώρας που πριν λίγα χρόνια ήταν κομμουνιστική. Για να περιγράψει την αφήγηση της ταινίας χρησιμοποιεί τα λόγια του John Berger "Η ουσία του σασπένς δεν βρίσκεται τόσο μυστήριο του τέλους αλλά στο μυστήριο που υπάρχει ανάμεσα στα κενά διαστήματα, καθώς προχωράμε προς τον τέλος".
Data: http://www.FilmFestivalRotterdam.com

Μηχανικός, ζωγράφος, γλύπτης. Αποφοίτησε από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Μέσης Ανατολής και συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βιέννης. Έχει εκθέσει έργά του, στην Κωνσταντινούπολη, Βιέννη, Νέα Υόρκη, Ταλίν, Βουδαπέστη. Συγγραφέας, σεναριογράφος, κριτικός. Συνεργάστηκε στο σενάριο της βραβευμένης ταινίας Ταξίδι στο Ήλιο της Yesim Ustaoglu (προβλήθηκε στο 40ο Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης). Στην τελευταία του ταινία με τον τίτλο Innowhereland παρακολουθεί τις αγωνιώδες προσπάθειες μιας μητέρας να ανακαλύψει που βρίσκεται ο εξαφανισμένος γιος της. Η πολιτική κατάστασης στην Τουρκία και το κουρδικό πρόβλημα σκιάζουν τις εικόνες. 3000 "εξαφανισμένοι" πολίτες τα τελευταία είκοσι χρόνια στην γειτονική χώρα. Κάποιοι απ' αυτούς ήταν υπό κράτηση από την αστυνομία, άλλοι εξαφανίστηκαν "φυσιολογικά". Η κατάληξη αυτού του ταξιδιού για την απελπισμένη μητέρα είναι η καρδιά του προβλήματος: το Κουρδιστάν.
Data: Variety/20-5-2002

Σπούδασε κινηματογράφο στην Τζακάρτα και την Αγγλία. Σκηνοθέτησε ντοκιμαντέρ και μικρού μήκους ταινίες για πάνω από 10 χρόνια. Whispering Sands, είναι ο τίτλος της πρώτης της μεγάλου μήκους ταινίας με υπόθεση. "Η σκηνοθεσία μιας ταινίας με υπόθεση είναι παρόμοια μ' αυτή ενός ντοκιμαντέρ, μιας μικρού μήκους ταινίας ή μιας διαφημιστικής ταινίας. Απλώς διαρκεί περισσότερο χρόνο και πιο πολλοί άνθρωποι είναι αναμεμιγμένοι. Στη πρώτη ταινία όλες οι εμμονές, οι ανασφάλειες, όλοι οι φόβοι εμφανίζονται κατά την διάρκεια της σκηνοθεσίας". Επικεντρώνεται στην σχέση μητέρας -κόρης- και στο γοητευτικό "εξωτικό" τοπίο της Ινδονησίας. Στον ρόλο της μητέρας η εθνική σταρ της Ινδονησίας Christine Hakim (μέλος της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών 2002). "Η Christine έχει μια μεγάλη γενναιόδωρη καρδιά. Ξέρει όλους τους ρόλους της ταινίας. Δεν αποστηθίζει απλώς τον ρόλο της. Είναι μια πολύ γενναιόδωρη ηθοποιός".
Data: http://www.FilmFestivals.com

Σπούδασε ηλεκτρονικός και συνέχισε με σπουδές στον κινηματογράφο και το θέατρο. Βοηθός του πιο σημαντικού Ταϊβανέζου σκηνοθέτη Hou Hsiao-Hsien (Millennium Mambo, 42ο Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης). Σκηνοθέτησε ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ. Αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με τους παραγωγούς, και εξ' ανάγκης οδηγήθηκε στην ίδρυση δικής του εταιρείας παραγωγής. Η ταινία Best of Times (Φεστιβάλ Βενετίας 2002) είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του. Αφηγείται την ιστορία δύο νεαρών φίλων που ζουν στα προάστια της Taipei. Το περιβάλλον στο οποίο ζουν βρίσκεται στο περιθώριο της κοινωνίας και οι δύο ήρωες γρήγορα θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον σκοτεινό κόσμο της νύχτας. Αναγνωρίζει τις επιρροές που έχει δεχτεί από το έργο του Hou Hsiao- Hsien. Ενώ δεν παραλείπει να επισημάνει και άλλους σημαντικούς σκηνοθέτες: "Ο Kurosawa είναι σίγουρα ένα σημείο αναφοράς. Ενώ πολύ πριν σπουδάσω είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τις ταινίες του Michelangelo Antonioni, οι οποίες με άφησαν κυριολεκτικά άφωνο".
Data: http://www.35mm.it