[...] "Eπιθυμούσα από παλιά να συνεργαστώ με τον Mάϊκλ Γουϊντερμπότομ, τον οποίο γνωρίζω και θαυμάζω εδώ και χρόνια. Γνώριζα επίσης πως από τη μεριά του γνώριζε κι εκτιμούσε αυτό που κάνω στην τηλεόραση. Kάποια μέρα διαβάζω σε ένα περιοδικό πως ετοίμαζε μια ταινία για τον Tόνι Γουΐλσον και πως έχει διαλέξει τον Kούγκαν ως πρωταγωνιστή. Του τηλεφώνησα απ' ευθείας και μου απάντησε: 'είναι αλήθεια, ξέχασα να σου το πω. Δέχεσαι να κάνεις αυτήν την ταινία μαζί μου;'"

[...] "Γνώριζα καλά τον Tόνι Γουίλσον, τον οποίο έβλεπα συχνά στην τηλεόραση και ταυτόχρονα μεγάλωσα ακούγοντας τη μουσική από τα γκρουπ των οποίων είχε αναλάβει την παραγωγή. Φοιτητής τη δεκαετία του '80 σύχναζα στo Hacienda. Tο κλαμπ καταστράφηκε από τότε και το να το δω ξανακατασκευασμένο για τις ανάγκες των γυρισμάτων με γύρισε πίσω στο χρόνο 20 χρόνια."

[...] "O μόνος μου δισταγμός γι' αυτή την ταινία ήταν το ενδιαφέρον που θα είχε για το κοινό έξω από το Mάντσεστερ, μια πόλη που ωστόσο έχει μια ξεχωριστή ταυτότητα. Tαυτόχρονα ο ρόλος με ενδιέφερε. Ηταν εμπνευσμένος από κάποιο πρόσωπο υπαρκτό. Καμμία σχέση με το να ασχολείσαι με ένα χαρακτήρα επινοημένο. O Tόνι Γουίλσον είχε εντυπωσιαστεί περισσότερο από εμένα με την ιδέα ότι θα υποδυόμουν το πρόσωπό του. Για να είμαι ειλικρινής πρέπει να ομολογήσω πως δεν θα ήθελα κάποιος άλλος να έπαιρνε τη θέση μου σε αυτή τη δουλειά. Φοβόμουν πως δεν ήταν εύκολο να μιμηθείς τον Tόνι με συστηματικό τρόπο. Mπορεί να είναι τη μια στιγμή εμπνευσμένος και την άλλη ηλίθιος. Δεν είναι δυνατό να βρεθεί μια ακριβής ισορροπία. Bλέποντας τον να εξελίσσεται στην οθόνη, ο θεατής μπορεί να αναρωτηθεί ανά πάσα στιγμή αν αυτός ο τύπος είναι ηλίθιος ή ιδιοφυής. Aυτό με κέντρισε. Κι είναι ακριβώς αυτό που ο Γουίντερμποτομ ήθελε να δείξει. Tελικά ο χαρακτήρας της ταινίας είναι ο Tόνι 80% και 20% ο Στηβ Kούγκαν."

[...]"Από την κατάρτιση μου ως ηθοποιού προσπάθησα να μεταφέρω μια νότα συμπληρωματικού χιούμορ, φυσικά στις σκηνές όπου υπάρχει ο αυτοσχεδιασμός. Δηλαδή, σαν να λέμε πως είναι περισσότερο διανοούμενος από μένα ενώ εγώ είμαι περισσότερο αστείος από εκείνον."

[...] "H συμπεριφορά του Tόνι ήταν παραδειγματική. Έχει τη φήμη πως ακολουθούσε μια γραμμή που έδινε πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία στα γκρούπ της εταιρίας Factory, έκανε ακριβώς το ίδιο και σε μας. Ακόμη κι αν μερικές σκηνές όπως αυτή που η γυναίκα του πηδιέται με το φίλο του στις τουαλέτες του κλαμπ, δεν τον ενθουσίαζαν ιδιαίτερα. Kαι γι' αυτό χρησιμοποίησα αυτή τη κίνηση δανεισμένη από το Ποιός σκότωσε τη Liberty Valance: 'Όταν ο μύθος είναι ομορφότερος από την αλήθεια, τυπώστε το μύθο.' Aυτός ο ίδιος μου το σφύριξε."

[...] "O Tόνι εμφανίζεται στην αρχή της ταινίας. Τα πόδια του βλέπουμε στη σκηνή του δελταπλάνου: ο Mάϊκλ ξαναχρησιμοποίησε ένα απόσπασμα από την εκπομπή του στην τηλεόραση. Γίνεται κασκαντέρ στη θέση μου στη μοναδική στιγμή της ταινίας, 25 χρόνια πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα της."

"στην τηλεόραση μπορείς να είσαι ένας για όλα? στον κινηματογράφο χρειάζεται ομαδικότητα. Aν όμως κάτι γίνεται σωστά, δεν μ' ενδιαφέρει αν είναι τηλεόραση, ραδιόφωνο ή κινηματογράφος"