ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΗ

Christopher Doyle (Αυστραλία, 1952). Εγκατέλειψε τις πανεπιστημιακές του σπουδές για να γίνει ναυτικός. Μαθήτευσε παραδοσιακή ιατρική στην Ταϊλάνδη δίπλα σΥ ένα κομπογιαννίτη γιατρό. Δούλεψε σαν οδηγός στο Παρίσι, σε αγροκτήματα στο Ισραήλ, σαν υδροσκόπος στη Ινδία. Σπούδασε κινέζικα στο πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ. Ο καθηγητής του τού έδωσε το κινέζικο όνομα «Κεφένγκ», που σημαίνει «όπως ο άνεμος», περιγράφοντας με ακρίβεια τον χαρακτήρα του.
Ακολουθώντας την κινέζα φίλη του βρέθηκε στην Ταϊβάν με σκοπό να σπουδάσει πολεμικές τέχνες, όμως εκεί συμμετείχε σε ερασιτεχνικούς θιάσους ως φωτιστής. Γνώρισε τον Edward Yang και γύρισε μαζί του την πρώτη του ταινία That Day on the Beach, ως διευθυντής φωτογραφίας.
Μαζί με τον William Chang είναι οι πιο στενοί συνεργάτες του Wong Kar-Wai και αποκλειστικoί υπεύθυνοι για το "look" ταινιών όπως το Chungking Express, Ευτυχισμένοι μαζί, Ερωτική επιθυμία. Συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα του κινέζικου σινεμά: Zang Yimou (Hero), Chen Kaige (Temptress Moon), Stanley Kwan (Red Rose, White Rose).
Παράλληλα με τον κινηματογράφο ασχολείται με την φωτογραφία και το κολάζ (τον Νοέμβρη μια έκθεση του θα παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ). Ενώ συχνά δημοσιεύονται κείμενα του εξομολογήσεις, μαρτυρίες για τα γυρίσματα των ταινιών. (Ένα τέτοιο κείμενο ειδικά γραμμένο για τους έλληνες αναγνώστες που αναφέρεται στην ταινία 2046 του Wong θα δημοσιευτεί στην ειδική έκδοση του φεστιβάλ).
Είναι χορτοφάγος.
Είναι ο σημαντικότερος διευθυντής φωτογραφίας στον κόσμο και στα τέλη Νοεμβρίου θα βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη.
Data: http://wkwai.free.fr/doyle/doyle.htm

Damjan Kozole (Σλοβενία, 1964).
Οι ταινίες του συνιστούν εμπορικές επιτυχίες πρώτου μεγέθους στην πατρίδα του. Η προηγούμενη του, μια γλυκόπικρη κωμωδία, το Porno film (2000), είχε προβληθεί στο τμήμα «Ματιές στα Βαλκάνια». Η τελευταία του με τίτλο Spare Parts έκανε την πρεμιέρα της στο Βερολίνο. Διαδραματίζεται σε μια συνοριακή πόλη της Σλοβενίας, πέρασμα παράνομων μεταναστών που κατευθύνονται προς τις ευημερούσες δυτικές χώρες. «Το 2000 η αστυνομία της Σλοβενίας συνέλαβε 3600 παρανόμους πρόσφυγες που κατευθυνόταν στην Ιταλία, στην Ευρώπη», δηλώνει. Η οπτική της αφήγησης είναι αυτή των παρανόμων μεταφορέων, των «δουλεμπόρων» που βοηθούν τους παρανόμους μετανάστες να περάσουν τα σύνορα. «Το Krsko είναι η πατρίδα μου, μια μικρή πόλη στα σύνορα με την Κροατία γνωστή για το πυρηνικό της εργοστάσιο και τους αγώνες ταχύτητας. Και επίσης για τον υψηλό δείκτη ανεργίας», περιγραφεί τον τόπο της ταινίας.
Data: Κατάλογος Φεστιβάλ Βερολίνου


Dervis Zaim (Λεμεσός, 1964).
Σπούδασε στα πανεπιστήμια Βόσπορου και Warwick. Σκηνοθέτης του βραβευμένου σε παλαιότερο Φεστιβάλ Τούμπες μέσα σε φέρετρο (1997). «Θέλω να δημιουργώ χαρακτήρες και καταστάσεις που να μου επιτρέπουν να χρησιμοποιώ μαύρο χιούμορ και ειρωνεία. Ψάχνω για κόμικς φιγούρες που είναι παγιδευμένες σε μια τραγωδία», δηλώνει για τις προθέσεις του. Στην πρόσφατη ταινία Μud που προβλήθηκε στην Βενετία επιχειρεί μια τολμηρή επιστροφή στην γενέθλια γη, δηλαδή την Κύπρο, και το τραυματικό της παρελθόν. Η ταινία είναι μια απαλλαγμένη από εθνικιστικές προκαταλήψεις προσέγγιση του εθνικού τραύματος, από μια τουρκοκυπριακή οπτική γωνία. «Όλοι οι χαρακτήρες της ταινίας έχουν κάποια αίσθηση της ενοχής αν και αυτή λειτουργεί σε διάφορες μορφές και σε διαφορετικά επίπεδα. Οι περισσότεροι απΥ αυτούς προσπαθούν να απελευθερωθούν απΥ αυτή και αργά η γρήγορα το καταφέρνουν», επισημαίνει για τα πρόσωπα.
Data: σημειώσεις για την παραγωγή της ταινίας Mud


Ardak Amirkulov (Καζακστάν, 1955).
Σπουδές φιλολογίας και σκηνοθεσίας. Το 1991 καθώς η Σοβιετική Ένωση καταρρέει, γυρίζει την τρίωρη ταινία The Fall of Ortar. Το σενάριο είχε γραφεί από τον ρώσο Alexei Guerman και την γυναίκα, στα μέσα της δεκαετίας του 80. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία είναι ένα ιστορικό έπος που βυθίζει τον θεατή σε μια συναρπαστική και άγνωστη πτυχή της ασιατικής ιστορίας. Κοζάκικα, μονγκολιανά και μανδαρίνικα είναι οι γλώσσες που ακούγονται. Αφηγείται ένα σημαντικό ιστορικό συμβάν για τους μουσουλμάνους της κεντρικής Ασίας, την κατάληψη της πόλης Ortar από τον Μογγόλο Τζένγκις Χαν. Την σκοτεινή, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα του πρώτου μέρους διαδέχεται ένα «ανοικτό» και αιματοβαμμένο δεύτερο μέρος. Οι επιρροές από τις γιαπωνέζικες ταινίες με σαμουράι, σπαγγέτι γουέστερν αλλά και τον Aντρέι Tαρκόφσκι χαρακτηρίζουν την ταινία. Σε μια σπάνια χειρονομία συναδελφικής αβροφροσύνης ο Mάρτιν Σκορσέζε παρουσιάζει την ταινία την περασμένη άνοιξη στη Νέα Υόρκη.
Data: http://www.rusfilm.pitt.edu/2002/ga3/otrar-program-notes.html


Darejan Omirbaev (Καζακστάν, 1958).
Σπούδασε εφηρμοσμένα μαθηματικά. Εργάστηκε ως καθηγητής. Συνέχισε τις σπουδές του στην φημισμένη VGIK. Η πτυχιακή του εργασία ήταν για την σημειολογία στον κινηματογράφο με αναφορές στα κείμενα των Pasolini, Metz, Jakobson και Mitry. Εργάστηκε ως κινηματογραφικός κριτικός και αργότερα στράφηκε στην σκηνοθεσία. Kairat (1991), Kardiogramma (1995), Killer (1998) είναι κάποιες από τις ταινίες του. Η γαλλική Le Monde έγραψε γιΥ αυτόν: «Στις ταινίες του έχει επινοήσει ένα ολόκληρο σύμπαν». «Κάνω ένα σινεμά αντι-χολιγουντιανό», δηλώνει. «Δεν μΥ αρέσει να δείχνω τη βία. Είναι ο θεατής που πρέπει να κάνει το μοντάζ της ταινίας και να φανταστεί το φόνο». Ως επιρροές αναγνωρίζει τις ταινίες του Robert Bresson (και ιδιαίτερα το LΥ Argent) και τους πίνακες του αμερικανού Edward Hopper.
Data: εφημερίδα LΥ Humanite (9-1-1999)
Killer, DVD περιοχής 3, με αγγλικούς υποτίτλους.
Kairat / Kardiogramma, DVD περιοχής 2, με γαλλικούς και αγγλικούς υποτίτλους.