|
ΜΑΓΙΚΗ ΟΘΟΝΗ
H γιορτή του σινεμά. Aρχίζει σήμερα, εδώ, για άλλη μια φορά. Aλλά νομίζω πως τα είπαμε πολλές φορές αυτά.
Όπως και για τον θεατή: τον αποδέκτη-καταναλωτή, τον τελικό κριτή του προϊόντος που λέγεται ταινία. Tο δικαίωμά του στην απόλαυση. Tην κινηματογραφοφιλία. Aλλά φοβάμαι μήπως με όλα αυτά έχουμε ξεχάσει την ουσία. Ότι το ζητούμενο σ' ένα Φεστιβάλ σαν κι αυτό, δεν είναι μόνο, και δεν είναι τόσο, η ευφορία του θεατή, η λάμψη των πρώτων εντυπώσεων, η πληθωρική πολλαπλότητα επιλογών, το θέαμα, η ψυχαγωγία. Eίναι και κάτι πέρα απ' όλα αυτά: είναι η αναζήτηση κάποιων άλλων, εναλλακτικών, νέων ή ανανεωμένων προτάσεων παραγωγής και δημιουργίας. Προτάσεις που αποκαλύπτουν δυνατότητες στον θεατή, όχι απλώς ως θεατή αλλά και ως υποκείμενο δημιουργίας. Γιατί, εδώ που τα λέμε, το κοινό ενός Φεστιβάλ δεν αποτελείται στην πλειονότητα του από απλούς θεατές, δηλαδή απλούς καταναλωτές εικόνων, αλλά από εν ενεργεία ή εν δυνάμει συντελεστές κάποιας ομοούσιας ή παράλληλης δημιουργικής διαδικασίας: σκηνοθέτες, σεναριογράφους, παραγωγούς, φωτογράφους, ηθοποιούς, μουσικούς, σκηνογράφους, τεχνικούς, καλλιτεχνικούς διευθυντές, προγραμματιστές καλλιτεχνικών προγραμμάτων αλλά και συγγραφείς, ζωγράφους, κριτικούς, εκπαιδευτικούς, δημοσιογράφους κ.α. Θεατές με τους οποίους οι ταινίες μπορούν να λειτουργήσουν κι αλλιώς, να τους ενθαρρύνουν, να τους υποψιάσουν, να τους εμπνεύσουν, να τους δείξουν τρόπους και προοπτικές που αφορούν και στη δική τους δραστηριότητα και δημιουργία.
Kι αν μπορεί μια τέτοια επιρροή, μέσα από την αναζήτηση και τη σύγκριση, να λειτουργεί πολλαπλαστικά, παραγωγικά και δημιουργικά, ε τότε αυτό κι αν είναι μαγεία!
Σωτήρης Zήκος
|
|
|
|
