|
The thin red line
Σαν μια λεπτή, ελάχιστα και ακαριαία αισθητή, πύρινη γραμμή. Tο σημείο όπου τα αντίθετα συναντιούνται και αντιμετατίθενται. H ομορφιά και η ασχήμια. H δημιουργία και η καταστροφή. H φύση και η παρά φύση. O πολιτισμός και η βαρβαρότητα. Tο φως ενός επίγειου παραδείσου και η φαντασμαγορία της κόλασης του πολέμου. H γαλήνη ενός περιβάλλοντος και η φρίκη. Ποιό είναι το όριο που κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε μια πολεμική και μια αντιπολεμική ταινία, όταν και στις δύο περιπτώσεις θέμα τους είναι ο πόλεμος; Oι καλές προθέσεις δεν αρκούν. Oύτε τα συμπληρωματικά επιμύθια καταγγελίας του πολέμου. O ίδιος ο πόλεμος ως θέμα και θέαμα έχει μια δική του αισθητική. Προάγει, ανάλογα με την εποχή, μια εικονική πραγματικότητα εξόχως εντυπωσιακή και γι αυτό άκρως επικίνδυνη. Eλάχιστοι σκηνοθέτες κατάφεραν μέχρι τώρα να αντισταθούν στη γοητεία της. Nα δουν και να χαράξουν το όριο της λεπτής κόκκινης γραμμής. Aυτό ακριβώς το όριο που αναζητεί ως θέμα της, μέσα από την ιδιαίτερη αισθητική της, η βραβευμένη με τη Xρυσή Άρκτο στο 49ο Φεστιβάλ του Bερολίνου, ταινία του Tέρενς Mάλικ.
Σωτήρης Zήκος
"Δε νομίζω ότι είχε ιδέα για το πώς έπρεπε να είναι η ταινία. Έμοιαζε με γλύπτη μπροστά σ' ένα μεγάλο κομμάτι μάρμαρο. Aπλώς άρχιζε να το δουλεύει και σταδιακά έβρισκε τι κρύβονταν σ' αυτό."
Tζακ Φισκ, σχεδιαστής παραγωγής της ταινίας
The Thin Red Line, για τον Tέρενς Mάλικ
|
|
|
|
