Από τα τέλη της δεκαετίας του '50 μέχρι τις αρχές του '70, ο ιταλικός κινηματογράφος ζει μια παρατεταμένη δημιουργική άνοιξη, με κορυφαία της στιγμή τη δεκαετία του '60, όπου γίνεται μια παγκόσμια κινηματογραφική δύναμη: ίσως, σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου δεν συγκεντρώθηκαν τόσοι πολλοί και σπουδαίοι δημιουργοί, δίνοντας μάλιστα την συγκεκριμένη χρονική περίοδο κινηματογραφικά έργα τέχνης -με τεράστια επιδραστική δύναμη στους μεταγενέστερους- και που δικαιούνται επαξίως τον τίτλο του αριστουργήματος. Στο μικρό αυτό αφιέρωμα, δεν αποδεικνύεται μονάχα η διαχρονική αξία των ταινιών που επιλέξαμε -όλες αναπαλαιωμένες και σε καινούριες κόπιες- αλλά αναδεικνύεται και μια ολόκληρη εποχή, όπου η τέχνη του κινηματογράφου μπορούσε να συγκινεί, να προβληματίζει και να ψυχαγωγεί, τιμώντας την ακριβή σημασία του όρου: αγωγή της ψυχής.

Θωμάς Λιναράς