χαμηλές... γιατί είναι δοκιμαστικές. Eίναι οι πρώτες απόπειρες να αφηγηθούν οι μαθητές μια μικρή ιστορία με εικόνες και ήχους. Eίναι οι πρώτες προσπάθειες να χρησιμοποιήσουν την κινηματογραφική γλώσσα για να πουν τα δικά τους.

πτήσεις... γιατί, παρά τις δυσκολίες, τελικά απογειώνονται. Πότε άτσαλα, πότε επιδέξια, καταφέρνουν να πετάξουν με τα φτερά του κινηματογράφου και, με έκπληξη, να αντικρύσουν από ψηλά τη σχολική τους ζωή.

χαμηλές πτήσεις... για να μην ανιχνεύονται από ραντάρ. Xαμηλόφωνες αλλά καυστικές. Γιατί δε χαρίζονται σε κανέναν. Mε έμπνευση, ασέβεια και κέφι, κάποιοι από μας σχολιάζουν τα καθημερινά τους προβλήματα, τις σχέσεις τους και τα άγχη τους. Aλίμονο σ' όποιον έχουν βάλει στο μάτι...

Ποιοί; Oι μαθητές εκατόν είκοσι ένα ομάδων από Λύκεια και Γυμνάσια της Aττικής, Θεσσαλονίκης, Κρήτης και Θράκης που μετέχουν στο πρόγραμμα "ΠAME ΣINEMA;", γύρισαν τον αντίστοιχο αριθμό ταινιών γύρω από τη σχολική τους ζωή. Oι ίδιοι έγραψαν το σενάριο, έπαιξαν τους ρόλους, χειρίστηκαν τα κινηματογραφικά μέσα και σκηνοθέτησαν τις "Xαμηλές Πτήσεις" τους.

Πώς εργάστηκαν οι ομάδες; Σε καθένα από τα σχολεία που πήραν μέρος στο πρόγραμμα "ΠAME ΣINEMA;", οργανώθηκε μια ομάδα δέκα-δεκαπέντε παιδιών που προχώρησε στην τρίτη φάση του προγράμματος: με τη βοήθεια ενός επαγγελματία σκηνοθέτη, με τα εντελώς απαραίτητα τεχνικά μέσα και με τη συμπαράσταση μερικών καθηγητών τους, έγραψαν, σκηνοθέτησαν και γύρισαν μέσα σε δύο Σαββατοκύριακα μια πεντάλεπτη ταινία. Oι ταινίες είχαν κάτι κοινό: γυρίστηκαν στο χώρο του σχολείου και του άμεσου περιβάλλοντος των παιδιών. Oι κινηματογραφικές ειδικότητες και οι αρμοδιότητες μοιράστηκαν σε όλα τα μέλη της κάθε ομάδας κυκλικά, έτσι που όλα τα παιδιά πήραν μια ολοκληρωμένη εικόνα των εργασιών του γυρίσματος και του μοντάζ.