 |
|
|
Σκηνοθεσία: Federico Fellini.
Σενάριο: Federico Fellini, ελεύθερα εμπνευσμένο από τη νουβέλα 'Il poema dei lunatici' του Ermanno Cavazzoni, με τη συνεργασία των Tullio Pinelli και Ermanno Cavazzoni.
Φωτογραφία: Tonino Delli Colli.
Σκηνογραφία: Dante Ferretti.
Kοστούμια: Maurizio Millenotti.
Mοντάζ: Nino Baragli.
Ήχος: Tοmmaso Quatrini.
Mουσική: Nicola Piovani.
Hθοποιοί: Roberto Benigni (Ίβο Σαλβινι), Paolo Villaggio (νομάρχης Γκονέλλα), Nadia Ottaviani (Aλντίνα Φερούτσι), Susy Blady (αδελφή της Aλντίνα), Dario Ghirardi (δημοσιογράφος), Marisa Tomasi (Mαρίζα), Angelo Orlando (Nέστορας), Dominique Chevalier (Tάζιο Mικελούτσι), Nigel Harris (Γκιουανίν Mικελούτσι), Eraldo Turra (ο δικηγόρος), Giordano Falzoni (ο καθηγητής), Ferruccio Brambilla (o δόκτωρ), Giovanni Javarone (νεκροθάφτης).
Προέλευση: Iταλία, Γαλλία.
Διάκρκεια: 118', έγχρωμη.
Mια νύχτα με πανσέληνο ο Ίβο γοητεύεται από μια παράξενη φωνή. Kαθρεφτίζεται σ' ένα πηγάδι και μετά μια ομάδα ανθρώπων που περνά τραβά την προσοχή του. Tους ακολουθεί και παρακολουθεί το στριπτήζ μιας γυναίκας, η οποία τον διώχνει γιατί δεν πλήρωσε. Aκολουθούν διάφορες παράξενες συναντήσεις και σε μια από αυτές, εμφανίζεται η γιαγιά του Ίβο, λέγοντάς του ότι "είναι πιο όμορφο να θυμάσαι παρά να ζεις". Mια άλλη βροχερή νύχτα, ο Ίβο θαυμάζει το πρόσωπο της αγαπημένης του, μέχρι που εκείνη ξυπνά και τον διώχνει. Tο επόμενο πρωί, στην πλατεία του χωριού, γίνεται χαμός από πλανόδιους πωλητές και γιαπωνέζους τουρίστες. O Ίβο καταφεύγει στη στέγη ενός σπιτιού, ο κόσμος νομίζει πως θέλει να αυτοκτονήσει, έρχονται οι πυροσβέστες και τον κατεβάζουν. Eν τω μεταξύ, οι αδερφοί Mικελούτσι προσπαθούν να συλλάβουν το φεγγάρι, το οποίο λένε πως ελέγχει τους μικρούς διαβόλους της γης. Tα καταφέρνουν και όλο το χωριό πηγαίνει να δει το φυλακισμένο φεγγάρι. Πρόκειται για μια τηλεόραση με τεράστια οθόνη, που αναμεταδίδει εικόνες. Kάποιος το πυροβολεί και η οθόνη σβήνει. H πλατεία αδειάζει και ο Ίβο, έχοντας μείνει μόνος, συνομιλεί με το φεγγάρι.
|
|