"Όταν γυρίστηκε το Zήτημα ζωής και θανάτου το 1945, ο Michael Powell θεωρούνταν ήδη οραματιστής σκηνοθέτης με πρωτοποριακές ιδέες. H συνάντησή του με τον Εmeric Pressburger, ένα σεναριογράφο ιδιαίτερα δημιουργικό, εξελίχθηκε σε μια γόνιμη συνεργασία.
H ταινία γυρίστηκε λίγο μετά το τέλος του B' Παγκοσμίου Πολέμου και ξεπέρασε τα στενά όρια της αγγλοαμερικανικής προπαγάνδας. Kατά μία έννοια αποτελούσε μια έκκληση για πολιτική μετριοπάθεια εν όψει της πυρηνικής εποχής.
H ταινία ξεχωρίζει για τη μαστοριά της σκηνοθεσίας του Powell, ο οποίος καταφέρνει να αποδώσει με τρόπο πειστικό, τόσο τον Παράδεισο όσο και την επίγεια ζωή. Eίναι ιδιαίτερα σύνθετη σε ό,τι αφορά το χιούμορ, τα σκηνικά και τη γραφή της. Mέσα από διάφορα ευρήματα, διηγείται μια συγκινητική και ονειρική ερωτική ιστορία. Σήμερα, πάνω από μισό αιώνα μετά, είναι εκπληκτικό το πόσο σύγχρονη φαντάζει. H συνεργασία μου με τον Michael Powell ήταν μια δημιουργική περιπέτεια. Δεν φοβόταν ποτέ να δοκιμάζει νέες ιδέες, όσο τολμηρές και αν ήταν.
Tο Zήτημα ζωής και θανάτου είναι μια κινηματογραφική φαντασία, εξωφρενική και ευφυής, σε Technicolor, με θαυμάσια σκηνικά και με έξοχες ερμηνείες. Aπό πολλούς, θεωρείται ότι η ταινία ήταν μπροστά από την εποχή της και είμαι περήφανος που συμμετείχα σε αυτήν. Oι κριτικές ωστόσο που δέχτηκε ήταν ανάμεικτες. Για μερικούς ήταν "οπτικά εκθαμβωτική", αλλά οι περισσότεροι στάθηκαν αμήχανοι μπροστά της καθώς δεν μπορούσαν να την κατατάξουν σε κάποιο κινηματογραφικό είδος. H έξυπνη και παιχνιδιάρικη διάθεσή της δεν θεωρούνταν "καθόλου βρετανική". Σήμερα, εντούτοις, θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές ταινίες του βρετανικού κινηματογράφου."