"Στη σχετικά σύντομη ιστορία του κινηματογράφου του Λουξεμβούργου, το Troublemaker, χωρίς αμφιβολία, σημάδεψε τους ανθρώπους της γενιάς μου. Βλέποντας την ταινία, πέρα από τη συμπάθεια που νιώσαμε για τους χαρακτήρες, ταυτιστήκαμε με την όλη διαδικασία της κινηματογραφικής παραγωγής.
Ίσως να ταιριάζει περισσότερο γι' αυτή την ταινία μια κοινωνιολογική ανάλυση, παρά μια κινηματογραφική κριτική, αλλά και μέσα σε αυτή τη λογική προτιμώ να βασιστώ στις έντονες αναμνήσεις που έχω από τη διετία 1986-1987, στη θερμή υποδοχή που επεφύλαξε το κοινό στην ταινία, και λίγο πριν, όταν ο σκηνοθέτης Andy Bausch αναστάτωνε την πρωτεύουσα γυρίζοντας την περίεργη ταινία του.
Ήταν εντυπωσιακός αυτός ο μακρυμάλλης τύπος με τα γένια και το καπέλο του μπέιζμπολ, που γέμιζε χαρτοπετσέτες εστιατορίων και σουβέρ μπύρας με σχέδια και διαλόγους από την ταινία…
Όλοι ονειρεύονταν, όπως και οι βασικοί χαρακτήρες, το αμερικανικό όνειρο, το Χόλιγουντ. Παρά τις εμφανείς σε τελική ανάλυση αναφορές στον αμερικανικό κινηματογράφο, η ταινία αντικατόπτριζε την πραγματικότητα της ζωής στο Μεγάλο Δουκάτο και γι' αυτό μπόρεσε να αγγίξει τις καρδιές του κοινού.
Όταν βγήκε στις αίθουσες έκοψε συνολικά 15 χιλιάδες εισιτήρια (αριθμός ίσως ασήμαντος για τα ευρωπαϊκά δεδομένα αλλά ιστορικός για το Λουξεμβούργο), ξεπερνώντας πολλές αμερικανικές υπερπαραγωγές. Το Troublemaker είναι η πρώτη ταινία από το Λουξεμβούργο που έκανε διεθνή καριέρα. Δεν αποτελεί κάποιο σταθμό στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου αλλά -όπως πολλές άλλες χαμηλού προϋπολογισμού ταινίες- αποδεικνύει πως μια επιτυχία μπορεί να εμπνεύσει και να βοηθήσει πολλούς ανθρώπους στο να βρουν την κλίση τους."