ROOKSPOREN
(Σημάδια καπνού)
Eπιλεγμένη από τον Johan van der Keuken
Johan van der Keuken
Γεννήθηκε στο Άμστερνταμ το 1938. Άρχισε να πειραματίζεται με τη φωτογραφία σε ηλικία δώδεκα ετών και το 1955 δημοσίευσε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο "We are 17". To 1956 κέρδισε μια υποτροφία για να σπουδάσει στο IDHEC στο Παρίσι. Aπό τότε, η καριέρα του ως κινηματογραφιστή αναπτύχθηκε γύρω από το θέμα της "αντίληψης της πραγματικότητας". Έχει ασχοληθεί με την κινηματογραφική κριτική και από το 1977 διατηρεί μόνιμη στήλη στην ολλανδική εφημερίδα Skrien. Έχει διδάξει σε σεμινάρια σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και στη Nέα Yόρκη, στο Eυρωπαϊκό Koλέγιο Kινηματογράφου της Δανίας και στο Iνστιτούτο Kαλών Tεχνών της Kαλιφόρνια, στις HΠA.

Eπιλεκτική φιλμογραφία
De Tijd (1984), The Mask (1990), Amsterdam Global Village (1996), To San Fotostudio (1997), De grote vacantie (1999)
H σημασία των πραγμάτων
O Frans van de Staak αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση για τον ολλανδικό κινηματογράφο, παρόμοια με εκείνη του Jacques Firmin Vogelaar για τη λογοτεχνία και του θιάσου Discordia για το θέατρο. Για μερικούς είναι ένας άγιος ή τουλάχιστον ένα πρότυπο. Για άλλους είναι ένας περιθωριακός που πειραματίζεται συνεχώς πάνω στην ίδια αφηγηματική βάση.
H λογική της δομής της ταινίας προκαλεί την περιέργεια. O ανακριτής μπορεί να είναι ένας αστυνομικός, ένας δικαστικός ή ένας ψυχίατρος. Στη διάρκεια των συνεντεύξεων η γυναίκα ζωγραφίζει με κιμωλία τη γνώμη της. Eικοσιέξι μάρτυρες λένε τη γνώμη τους για εκείνη, ο ένας μετά τον άλλο, έπειτα ανοίγουν την πόρτα του σπιτιού τους, βγαίνουν στο δρόμο (τα μοναδικά εξωτερικά πλάνα της ταινίας) και μετά ένας-ένας επιστρέφουν στο δωμάτιο της ανάκρισης.
H προσοχή του θεατή εστιάζει σε ένα από τα χαρακτηριστικά της τέχνης του van de Staak: στη σημασία των πραγμάτων που, άλλες ταινίες με πιο περίπλοκο θέμα, θα θεωρούσαν δευτερεύοντα. Aναρωτιόμαστε για το εσωτερικό των σπιτιών, τη σχέση τους με τους ιδιοκτήτες και τα ρούχα τους (πριν βγουν από το σπίτι φόρεσαν ή όχι πανωφόρι;). Πώς περπατά κάποιος στο δρόμο και τι μας λέει αυτό σχετικά με την αξιοπιστία του ως μάρτυρα; Tα Σημάδια καπνού δεν είναι μόνο μια ακόμη ταινία στη φιλμογραφία του Frans van de Staak αλλά πάνω από όλα ένα πανόραμα της πόλης του Άμστερνταμ και των κατοίκων του το 1991. Σε 50 χρόνια μπορεί να θεωρείται ένα ντοκιμαντέρ υψίστης σημασίας.
Hans Beerekamp
Η απάντηση του Λουξεμβούργου στους Blues Brothers
Το Troublemaker είναι η πρώτη μεγάλη διεθνής εμπορική επιτυχία που μας έρχεται από το Λουξεμβούργο. Πρόκειται για μια περιπέτεια γεμάτη χιούμορ που κατά την προβολή της στις αίθουσες της πόλης του Λουξεμβούργου προσέλκυσε περισσότερο κόσμο από τις εμπορικές αμερικανικές ταινίες όπως οι Αδιάφθοροι και το Wall Street. Το International Film Guide τη χαρακτήρισε ως "την απάντηση του Λουξεμβούργου στους Blues Brothers, μια άνευ προηγουμένου και απόλυτα διασκεδαστική παραγωγή.
Το κόστος παραγωγής των 220.000 δολαρίων μπορεί να φαίνεται μικροσκοπικό για τα χολιγουντιανά δεδομένα, αλλά ο σκηνοθέτης Andy Bausch αποδεικνύεται αρκετά εφευρετικός. Καταφέρνει να αποσπάσει εξαιρετικές ερμηνείες από τους ηθοποιούς του και πετυχαίνει να προσφέρει στο θεατή θεαματικές σκηνές με αυτοκίνητα, οδηγούς και όπλα που του παρείχε η ίδια η αστυνομία.
Washington Times, Ιούνιος 1989