"Tα Πράσινα χρόνια βγήκαν στις αίθουσες το 1963, τότε που η Πορτογαλία ζούσε μια εποχή κοινωνικοπολιτικής καταπίεσης και που οι νέοι άνθρωποι προβληματίζονταν έντονα. Ένας από αυτούς ήταν και ο Paulo Rocha, ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει στην πατρίδα του από το Παρίσι όπου σπούδαζε στην κινηματογραφική σχολή IDHEC. Aυτή η πρώτη του ταινία δεν πρέπει να θεωρηθεί σε καμία περίπτωση η πρώτη ταινία του Cinema Novο αφού είχε προηγηθεί το D. Roberto (1962) του Ernesto Sousa, ο οποίος αν και δεν είχε το ταλέντο του Rocha, είχε ωστόσο κάνει τη πρώτη απόπειρα σ' αυτή την κατεύθυνση.
Oλοφάνερα επηρεασμένη από το κίνημα της Nouvelle Vague, η ταινία του Rocha κρατάει κάποια απόσταση από αυτή, όπως και από το νεορεαλισμό, παρόλο που μερικές σκηνές της μας θυμίζουν τον κινηματογράφο του Antonioni.
O χαρακτηρισμός Cinema Novo ταυτίστηκε με τα Πράσινα χρόνια διότι ήταν η πρώτη ταινία μιας καινούργιας γενιάς και έπαιξε σημαδιακό ρόλο εκείνη την εποχή, είχε μοντέρνα γραφή, σπουδαίο περιεχόμενο και άριστη κινηματογράφιση. Tο ντεμπούτο του Paulo Rocha άνοιξε νέους δρόμους στον πορτογαλικό κινηματογράφο και αποκάλυψε το μοναδικό ταλέντο ενός νέου σκηνοθέτη, που επιβεβαίωσαν οι επόμενες δουλειές του, όπως το αξιόλογο A Ilha dos amores και η τελευταία του ταινία O Rio do Ouro."