Πειραματική ταινία όπου ο σκηνοθέτης, με ποιητική ευαισθησία και διορατικότητα, στοχάζεται προκλητικά πάνω στην πραγματικότητα μέσα από την ενδελεχή μελέτη της. Γράφει ο ίδιος ο Leth: "Πρέπει να εξετάσουμε προσεκτικά και λεπτομερώς τη ζωή. Η ταινία είναι ανακριτική: ποιο είναι άραγε το βαθύτερο κίνητρο που εξηγεί τις πράξεις, τα λόγια και τα αισθήματα των ανθρώπων; Eπιχειρεί να δώσει απάντηση σ' αυτή την ερώτηση, να ξεχωρίσει το καλό από το κακό, την ομορφιά από την ασχήμια, τα ενστικτώδη αισθήματα από τη λογική, τη γλώσσα του σώματος από εκείνη του προσώπου, τη λέξη από την ασυνείδητη πράξη, το τρυφερό άγγιγμα από μια κούπα καφέ. Η τρέλα μας οφείλει να είναι συστηματοποιημένη".
Ο Leth διατείνεται ότι δεν είναι παρά ένας ανθρωπολόγος που παρακολουθεί τη ζωή χωρίς να συμμετέχει σε αυτή. Διακατέχεται από μια αστείρευτη δίψα για γνώση και βαθύτερη κατανόηση των ομοιοτήτων ανάμεσα στη δουλειά και το παιχνίδι, στοιχείο που κυριαρχεί και σε μια άλλη ταινία του, που συνδέεται με το O καλός και ο κακός, το Det legende menneske (1986) και που είχε χρηματοδοτηθεί εξ ολοκλήρου από την εταιρία παιχνιδιών Lego.