 |
 |
DER VERLORENE
(Ο χαμένος άνθρωπος)
Επιλεγμένη από την Ulrike Ottinger
|
|
Σκηνοθεσία: Peter Lorre
Σενάριο: Peter Lorre, Axel Eggebrecht, Benno Vigny
Φωτογραφία: Vaclac Vich
Μοντάζ: C. O. Bartning
Ηθοποιοί: Peter Lorre, Karl John, Helmuth Rudolph, Renate Mannhardt, Johanna Hofer
Παραγωγή: Arnold Pressburger
Διάρκεια: 98', ασπρόμαυρη, 35mm
|
|
Αμβούργο, λίγο μετά το τέλος του B' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο γιατρός Καρλ Pότε δουλεύει με ψευδώνυμο σε ένα στρατόπεδο προσφύγων. Όταν καταφθάνει ο νέος του βοηθός, ανα-γνωρίζει στο πρόσωπό του τον παλιό του συνεργάτη Χες. Οι δύο άντρες συναντιούνται το βράδυ σε μια καντίνα και θυμούνται τα παλιά.
Πίσω στο 1943, ο Ρότε ήταν διάσημος επιστήμονας σε ερευνητικό κέντρο του Αμβούργου ενώ ο βοηθός του Χες τον κατασκοπεύει για λογαριασμό του Yπουργείου Eσωτερικών. Όταν τα αποτελέσματα των ερευνών του διαρρέουν στους Άγγλους, οι υποψίες πέφτουν στην αρραβωνιαστικιά του Pότε. Όταν ο τελευταίος μαθαίνει από τον Xες ότι η αγαπημένη του τον απατά, σε μια τυφλή έκρηξη οργής τη στραγγαλίζει. Συντετριμμένος από τις ενοχές και πάνω στην απελπισία του, σκέφτεται να αυτοκτονήσει. O Xες με τον προϊστάμενό του καταφέρνουν να ξεφύγουν και ο Pότε, μετά την καταστροφή του σπιτιού του, εξαφανίζεται και αλλάζει όνομα.
Επιστροφή στο παρόν και στην καντίνα. O αδίστακτος πρώην Ναζί Χες είναι έτοιμος να αρχίσει μια νέα ζωή στην ελεύθερη πια Γερμανία. Χωρίς καμία μεταμέλεια, διαπραγματεύεται με τον Ρότε μια συμφωνία για να κρατήσει το στόμα του κλειστό. Ο Ρότε τελικά τον σκοτώνει και έχοντας πάρει πλέον την εκδίκησή του, πέφτει στις γραμμές του τρένου.
|
|
Peter Lorre
Γεννήθηκε στην Ουγγαρία το 1904 με το όνομα Ladislav Loewenstein. Το όνομα "Peter Lorre" του δόθηκε από το θεατρικό σκηνοθέτη Jacob Moreno όταν άρχισε την καριέρα του ως ηθοποιός στη Βιέννη το 1921. Το 1929 γνώρισε την πρώτη μεγάλη του θεατρική επιτυχία στο Βερολίνο με παραγωγές του Μπέρτολτ Μπρεχτ.
Ο πρώτος του κινηματογραφικός ρόλος στο M του Fritz Lang (O δράκος του Nτίσελντορφ, 1931) τον έκανε διάσημο σε όλο τον κόσμο και τον καθιέρωσε ως τον ψυχοπαθή με το θλιμμένο βλέμμα. Το 1936 φτάνει στο Χόλιγουντ όπου κάνει καριέρα με ταινίες όπως το Γεράκι της Μάλτας, την Καζαμπλάνκα και το Aρσενικό και παλιά δαντέλα.
Το 1950 επέστρεψε στη Γερμανία για να σκηνοθετήσει την πρώτη και μοναδική του ταινία, τον Xαμένο άνθρωπο. Αποκαρδιωμένος από την αποτυχία της, επέστρεψε στο Χόλιγουντ, όπου συνέχισε να ερμηνεύει μικρούς ρόλους σε ταινίες δεύτερης επιλογής (κυρίως ταινίες τρόμου, φανταστικού κινηματογράφου και περιπέτειες) μέχρι το θάνατό του το 1964.
|
|
|
 |
|