 |
 |
LE LEGIONI DI CLEOPATRA
(Οι λεγεώνες της Κλεοπάτρας)
Επιλεγμένη από τον Gianni Amelio
|
|
Σκηνοθεσία: Vittorio Cottafavi
Σενάριο: Vittorio Cottafavi, E. De Concini, Giorgio Cristallini, Arnaldo Marrosu, Antonio Simont
Φωτογραφία: Mario Pacheco
Μουσική: Renzo Rossellini
Μοντάζ: Luciano Cavalieri, Julio Pena, Leonide Azar
Παραγωγή: Virgilio De Blasi, Italo Zingarelli (Alexandra), Robert De Nesle (Lyre, Παρίσι), Athenea (Mαδρίτη)
Ηθοποιοί: Ettore Manni, Linda Cristal, George Marchal, Conrrado Sanmart£n, Maria Mahor, Alfredo Mayo, Mino Doro, Andrea Aureli, Daniela Rocca, Salvatore Furnari
Διάρκεια: 98', ασπρόμαυρη, 35mm
|
|
Ο Οκτάβιος στέλνει κρυφά στην Αλεξάνδρεια τον σύμβουλό του Κουρίντιο, παλιό συμπολεμιστή του Αντώνιου, σε μια τελευταία προσπάθεια για ειρήνευση. Στην πόλη, ο Κουρίντιο συναντά τη Βερενίκη, μια μυστηριώδη χορεύτρια, την οποία ερωτεύεται. Η Βερενίκη είναι στην πραγματικότητα η Κλεοπάτρα, η οποία ζει διπλή ζωή χρησιμοποιώντας αυτό το όνομα. Στη συνέχεια γνωρίζει την Μαριάμν, η οποία τον ερωτεύεται όταν εκείνος απελευθερώνει το σκλάβο αδελφό της. Ο Αντώνιος, μη μπορώντας να γυρίσει πίσω, αρνείται την ειρηνευτική πρόταση και πορεύεται προς την τραγική του μοίρα. Η Κλεοπάτρα είναι διχασμένη ανάμεσα στα αισθήματά της για τον Κουρίντιο (και την πιθανότητα να ζήσει ελεύθερα), την πίστη της στον Αντώνιο αλλά και το πεπρωμένο της ως βασίλισσα. Η απόφαση είναι επώδυνη αλλά το καθήκον προς στην χώρα της νικά: η Κλεοπάτρα αφήνει τον Κουρίντιο στα χέρια των παλατιανών (αλλά κρυφά ειδοποιεί τους φίλους του για να τον σώσουν) και επιστρέφει στον Αντώνιο. Μετά την ήττα και μια μάταιη προσπάθεια να σώσει τη ζωή του αγαπημένου της προσφέροντας τον εαυτό της στο νικητή, η Κλεοπάτρα, αντικρίζοντας το πτώμα του Αντώνιου, αντιλαμβάνεται ότι η επιλογή της ήταν η σωστή. Είναι όμως αργά: το μόνο που της απομένει να κάνει είναι να συναντήσει τον αγαπημένο της στο θάνατο.
|
|
Vittorio Cottafavi
Γεννήθηκε στη Mόντενα το 1914 και πέθανε στη Ρώμη το 1999. Αφού αποφοίτησε από το Centro Sperimentale di Cinematografia, άρχισε να εργάζεται στον κινηματογράφο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '30 ως σεναριογράφος και από το 1943 ως σκηνοθέτης. Στη δεκαετία του '50 τα μελοδράματά του, όπως η Traviata '53, γνώρισαν μεγάλη επιτυχία και απέσπασαν εξαιρετικές κριτικές από γαλλικά κινηματογραφικά περιοδικά ("Cahiers du Cinema" και "Positif"). Στη δεκαετία του '60 είχαν εξίσου μεγάλη επιτυχία και οι ιστορικές του ταινίες και κυρίως οι Λεγεώνες της Kλεοπάτρας και το Ercole alla Conquista di Atlantide. Μένοντας πιστός στις επιταγές του κοινού, κατάφερνε να εισάγει καλλιτεχνικές αναφορές με χιούμορ και ειρωνεία. Η εμπορική αποτυχία της ταινίας I cento Cavalieri (1964), μια περιπέτεια με μπρεχτική δομή, τον έκανε να εγκαταλείψει τον κινηματογράφο και να αφοσιωθεί στην πετυχημένη συγγραφή σεναρίων για την τηλεόραση, διασκευάζοντας κλασικά θεατρικά και λογοτεχνικά έργα.
Eπιλεκτική φιλμογραφία
Il boia di Lilla (O δήμιος της Λίλλης, 1953), Traviata '53 (1953), Avanzi di galera (Aπόφοιτοι των φυλακών, 1955), Nel gorgo del peccato (Στον ίλιγγο της διαφθοράς, 1955), Una donna libera (Eλεύθερες γυναίκες, 1956), La rivolta del gladiatori (H επανάστασις των μονομάχων, 1958), Le legioni di Cleopatra (Oι λεγεώνες της Kλεοπάτρας, 1960), Messalina venere imperatrice (Mεσσαλίνα, 1960), La vendetta di Ercole (H εκδίκησις του Hρακλέους, 1960), Le vergini di Roma (Oι παρθένες της Pώμης, 1960), Ercole alla conquista di Atlantide (O Hρακλής κατακτά την Aτλαντίδα, 1961), I cento Cavalieri (1964)
|
|
|
 |
|