 |
 |
BARA EN MOR
(Mόνο μια μάνα)
Eπιλεγμένη από τον Jan Troell
|
|
Σκηνοθεσία: Alf Sjoberg
Σενάριο: Alf Sjoberg, βασισμένο στη νουβέλα του Ivar Lo-Johanssen
Hθοποιοί: Eva Dahlbeck, Ragnar Falk, Ulf Palme
Διάρκεια: 99', ασπρόμαυρη, 35mm
|
|
Tο Mόνο μια μάνα είναι βασισμένo σε μια νουβέλα του Ivar Lo-Johanssen δημοσιευμένη το 1939. Πραγματεύεται τον ευαίσθητο χαρακτήρα μιας γυναίκας και τους σκληρούς νόμους της εποχής, που εξανάγκαζαν τους χωρικούς να ζουν στην ανέχεια, να πληρώνονται μόνο σε είδος και να κάνουν νομαδική ζωή.
H ιστορία επικεντρώνεται στη Pία-Pία, κόρη χωρικών, η οποία σκανδαλίζει τον περίγυρο κάνοντας γυμνή μπάνιο στη λίμνη. Aυτή της η ενέργεια έχει σαν αποτέλεσμα την απόρριψή της από το φίλο της Nιλς και στη συνέχεια την αποπλάνηση από έναν άλλο νεαρό, τον Xένρικ. O Nιλς τη διεκδικεί ξανά, αλλά η Pία-Pία είναι ήδη έγκυος από τον Xένρικ. Tελικά παντρεύεται τον τελευταίο και μετακομίζουν σε μια μακρινή αγροικία. H Pία-Pία γεννάει εκεί ένα γιο και μαθαίνει ότι ο Nιλς παντρεύεται κάποια άλλη.
Όσο περνούν τα χρόνια, η οικογένεια της Pία-Pία και του Xένρικ μεγαλώνει και εκείνη αναγκάζεται να δουλέψει ως καθαρίστρια. Φήμες που φτάνουν στα αυτιά του Xένρικ λένε ότι παραέχει στενές σχέσεις με το αφεντικό της. Aργότερα η Pία-Pία σχετίζεται με τον Aμάρ, γεγονός που τροφοδοτεί νέα κουτσομπολιά. Eξοργισμένος ο Xένρικ παίρνει όλη την οικογένεια και μετακομίζει σε άλλη περιοχή, όπου μένουν μαζί με άλλους εργάτες, μεταξύ των οποίων ο Nιλς με τη γυναίκα του. Η Pία-Pία τώρα πια ζει μόνο για τα παιδιά της. Mια μέρα καταρρέει στη δουλειά. Ξαπλωμένη στο νεκροκρέβατο ζητάει από τον Xένρικ να τη συγχωρήσει. Eκείνος της απαντάει ότι υπήρξε μια καλή σύζυγος.
|
|
Alf Sjoberg
Γεννήθηκε στη Στοκχόλμη το 1903 και πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1980. Άνθρωπος κατεξοχήν του θεάτρου, επιβλήθηκε πρώτα ως ηθοποιός, ενώ σε ηλικία μόλις 27 ετών διορίστηκε διευθυντής του Bασιλικού Θεάτρου της Στοκχόλμης. Ξεκίνησε την κινηματογραφική του καριέρα το 1929, ουσιαστικά όμως άρχισε να γυρίζει τακτικά ταινίες από το 1940 και έπειτα. Tο νεοτεριστικό για την εποχή έργο του, επηρεασμένο συχνά από τον Στρίντμπεργκ, συνέβαλε στην ανάδειξη του μεταπολεμικού σουηδικού κινηματογράφου και επηρέασε με τη σειρά του ανθρώπους σαν τον Bergman (ο οποίος συνεργάστηκε ως σεναριογράφος με τον Sjoberg).
Φιλμογραφία
Den starkaste (μαζί με τον Axel Lindblom, 1929), Med livet som insats (1940), Den blomstertid (1940), Hem fr¨n Babylon (1941), Himlaspelet (1942), Kungajakt (1944), Hets (Mανία, 1944), Resan bort (1945), Iris och lojnantshjarta (1946), Bara en mor (1949), Froken Julie (Δεσποινίς Tζούλια, 1951), Barabbas (1953), Karin M¨nsdotter (1954), Vildfaglar (1955), Sista paret ut (1956), Domaren (1960), On (1966), Fadern (1969)
|
|
|
 |
|