Προϊόν μιας οικογενειακής συνεργασίας, η ταινία είναι η καλύτερη απόδειξη του ισχυρισμού, ότι οι αδελφοί Marx υπήρξαν μια σπουδαία ομάδα κωμικών στον χώρο του κινηματογράφου. Ο πατριαρχικός Groucho, αρχηγός της οικογένειας, αλλά και ο Chico, ο Harpo και ο Zeppo σχηματίζουν την πιο ανατρεπτική, ασεβή και σουρεαλιστική κωμική ομάδα, το πέρασμα της οποίας από την κινηματογραφική οθόνη, αφήνει πίσω της μόνο συντρίμμια: τα συντρίμμια της λογικής. Εχθροί αυτής της οικογένειας είναι η σοβαρότητα, η ηθική, ο πολιτισμός και οι συμβατικοί κανόνες συμπεριφοράς. Στόχος τους; το Χάος. Στην ταινία η αφήγηση εκμηδενίζεται και η υπόθεση παύει να έχει κάποια σημασία: όλα τίθενται σε δεύτερη μοίρα, όταν το κωμικό των αδελφών Marx αρχίζει να αναπτύσσεται στην οθόνη. Λεκτικά γκαγκς και λογοπαίγνια (αμετάφραστα δυστυχώς στην ελληνική γλώσσα), αιχμηρή και ανελέητη σάτιρα, επιρροές από τις κωμωδίες slapstick και του βωβού κινηματογράφου: όλα αυτά συγκροτούν ένα παρανοϊκό όσο και ανοικονόμητο αποτέλεσμα, στο οποίο οι αδελφοί Marx είναι ενορχηστρωτές του παράλογου και άρχοντες της εκκεντρικότητας. Ο σουρεαλισμός κρύβεται πίσω από κάθε κωμικό επεισόδιο και η απουσία κάθε λογικού συνειρμού, είναι η βάση πάνω στην οποία αναπτύσσεται η αφήγηση. Ο φρενήρης και εξουθενωτικός ρυθμός, παρασέρνει και τον πιο επιφυλακτικό θεατή. Τα κωμικά επεισόδια, χωρίς να χάνουν το καθένα την αυτονομία του, κλιμακώνονται και τελικά οδηγούν στην έκρηξη. Μπορεί να το δηλώσει κανείς ξεκάθαρα: οι αδελφοί Marx υπήρξαν οι μεγαλύτεροι παγκόσμιοι τρομοκράτες, ανελέητοι και μανιακοί πολέμιοι της λογικής.