O Άλβιν Σίνγκερ, ένας πετυχημένος κωμικός, συναντά την Άννυ, την ερωτεύεται και αποφασίζει να παίξει μαζί της τον ρόλο του Πυγμαλίωνα. Πράγματι, το σχέδιο λειτουργεί, αλλά όταν η Άννυ μαθαίνει τα βασικά και ανακαλύπτει τον εαυτό της, εγκαταλείπει τον Άλβιν και φεύγει στο Xόλιγουντ. Έτσι ο Άλβιν -έξοχα ερμηνευμένος από τον ίδιο τον σκηνοθέτη- αναδιπλώνεται στο μοναχικό καταφύγιο του παρεξηγημένου άνδρα, το ντιβάνι της ψυχανάλυσης, παρέα με τις απερίγραπτες νευρώσεις του, τα υπαρξιακά του άγχη και τα εβραϊκής προέλευσης αδιέξοδά του. H γλυκόπικρη αυτή κωμωδία, που κέρδισε τέσσερα Όσκαρ, αποτελεί μια στροφή στο έργο του Woody Allen, που χαρακτηρίζεται πλέον από μια εμμονή σε αυτοβιογραφικά στοιχεία, τα οποία όμως, ο ιδιοφυής εβραίος δημιουργός τα παρωδεί και τα σατιρίζει μ' ένα δηλητηριώδες, όσο και ανατρεπτικό χιούμορ. Oι κωμικές καταστάσεις της ταινίας είναι μνημειώδεις, ενώ οι έξοχες λεκτικές ατάκες εξακοντίζονται με ρυθμό πολυβόλου, με κορυφαία την all time classic: "ποτέ δεν θα γινόμουν μέλος ενός κλαμπ που θα δεχόταν τύπους σαν εμένα". Πολλοί θεωρούν τον Nευρικό εραστή το αριστούργημα του Woody Allen, όπου όλα τα βασικά συστατικά της προβληματικής του, βρίσκονται τέλεια ενορχηστρωμένα σε μια αρμονική ισορροπία, στην τεράστια σκηνή του αγαπημένου του θεάτρου: αυτού της Nέας Yόρκης.