 |
Σκηνοθεσία: Josef von Sternberg
Σενάριο: Jules Furthman, βασισμένο στο διήγημα Amy Jolly του Benno Vigny
Φωτογραφία: Lee Garmes, με βοηθό οπερατέρ τον Lucien Ballard
Μοντάζ: Sam Winston
Μουσική: Héctor Crémieux, Karl Hajos
Σκηνογραφία: Hans Dreier
Κοστούμια: Travis Banton
Ηθοποιοί: Marlene Dietrich, Gary Cooper, Adolphe Menjou, Ullrich Haupt, Eve Southern, Francis McDonald, Paul Porcasi
Διάρκεια: 90', Ασπρόμαυρη
Παραγωγή: Hector Turnbull για την Paramount-HΠA
|
Στο Μαρόκο η λεγεώνα των ξένων προχωρά προς το Μογκαντόρ και στο μυαλό των σκληροτράχηλων λεγεωνάριων υπάρχουν μονάχα το πιοτό και οι γυναίκες. Η τραγουδίστρια Άμι Τζολί φθάνει από το Παρίσι για να τραγουδήσει στο καμπαρέ του Τίντο. Εκεί θα τη δει ο λεγεωνάριος Τομ Μπράουν να τραγουδά και θα μαγευτεί από τη σαγηνευτική της παρουσία. Οι μοναχικές ζωές τους θα συναντηθούν σε μια ερωτική σχέση χωρίς αύριο: αυτή αντικείμενο λατρείας ενός πλούσιου άντρα, που τη θέλει αποκλειστικά για τον εαυτό του, αυτός μπροστά σε μια επικίνδυνη αποστολή που τον περιμένει. Ποιο θα είναι το μέλλον του έρωτά τους;
Με την ταινία αυτή γεννιέται και εδραιώνεται ο μύθος της Marlene Dietrich στην Αμερική. Εδώ, ο Josef von Sternberg, έχοντας ολοκληρώσει τη μεταμόρφωσή της, δεν επαναλαμβάνει την εικόνα της του Γαλάζιου Αγγέλου, αλλά μεταλλάσσει το μοντέλο του για να την επιβάλλει στο αμερικανικό κοινό. Η Dietrich δεν είναι πια ένα όπλο ερωτικού αφανισμού, αλλά το θύμα του ερωτικού πάθους, αιθέρια και εύθραυστη ύπαρξη που υποτάσσεται στη γοητεία του σκληρού λεγεωνάριου, ακολουθώντας το δρόμο της καρδιάς της ξυπόλητη στην έρημο. Είναι χαρακτηριστική η στρατηγική του Sternberg: στην Αμερική προβλήθηκε πρώτα το Μαρόκο και μετά την αποδοχή της Dietrich και τη μεγάλη εμπορική επιτυχία της ταινίας, επέτρεψε την προβολή του Γαλάζιου Αγγέλου, εκτοξεύοντας οριστικά το δημιούργημά του στην κορυφή. Με το Μαρόκο προβάλλεται για πρώτη φορά και η αινιγματική ανδρόγυνη εικόνα της, αφού εμφανίζεται να τραγουδά με σμόκιν ενώ το ερωτικό φιλί που δίνει σε μία άλλη γυναίκα σε μια σκηνή της ταινίας, οδήγησε κάποιον κριτικό να γράψει ότι: «είναι η μόνη γυναίκα που μπορεί να κάνει τις άλλες γυναίκες να την ποθούν». Το Μαρόκο, ρομαντική εξωτική περιπέτεια, έξοχα σκηνοθετημένη απο τον Sternberg (θεωρείται από τις καλύτερες ταινίες του), είναι βυθισμένο σε μια ποιητική ατμόσφαιρα, μέσα στην οποία η αγγελική ομορφιά της Dietrich μοιάζει με φαντασίωση· μια προβολή του αντρικού πόθου που αναδύεται σαν όαση από την καυτή άμμο της ερήμου· μια ονειρική και ασύλληπτη fata morgana.
|
