Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2004

Andrea Parker, dj set, Βρετανία
Το μουσικό παρελθόν της Andrea χαρακτηρίζεται αναμφισβήτητα από ακραία ποικιλία. Οι παλιές της αναζητήσεις με τον Inky Blacknuss και το Two Sandwiches Short of a Lunchbox (μια συνεργασία με τον David Morley) βρίσκονταν στην πρωτοπορία της πειραματικής leftfield electronica. Ήδη από τότε επιδείκνυε επίσης τις φωνητικές της δυνατότητες.
Στο τελευταίο της άλμπουμ, "Kiss my Arp", η Andrea προσφέρει μια συνολική εικόνα, αντλώντας στοιχεία από την εμπειρία της ως πειραματική DJ σε κλαμπ όπως το Lost και το παλιό, μυθικό Megatripolis, φανερώνοντας σε ίσες δόσεις την αγάπη της για το σκληρό χορευτικό techno και τα κλασικά τραγούδια. Ίσως αυτό να οφείλεται στο ότι μεγάλωσε στο Yalding του Kent, κι έτσι αρχικά η γεωγραφία την κρατούσε μακριά από τη σκηνή των κλαμπ, μέχρι που μεγάλωσε και ανακάλυψε το φανκ στα χιπ-χοπ τζαμ του Λονδίνου.
Μετά την κυκλοφορία του 'Kiss My Arp', έκανε περιοδείες στη Γερμανία και την Αμερική, που κατέληξαν με την Andrea να ανοίγει τις φετινές συναυλίες των Radiohead στη Δυτική Ακτή των Η.Π.Α.

Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2004

Mitchell Akiyama
Eικαστικός που ασχολείται με multimedia (διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Kεμπέκ), ο Mitchell Akiyama ενδιαφέρεται για τον αστικό χώρο με την έννοια ενός φυσικού περιβάλλοντος, ενός οικοσυστήματος, με τον τρόπο των εγκυκλοπαιδιστών του 18ου αιώνα. Tα video του παρουσιάζουν, για παράδειγμα άδειους χώρους ή γωνιές της πόλης κινηματογραφημένες από πολύ κοντά με τη βοήθεια μιας μικρο-χειρουργικής κάμερας. Mε ένα λεπτεπίλεπτο παιχνίδι μεταξύ αργής κίνησης και surimpressions φτάνουν στο σημείο να δίνουν μια αίσθηση ροής, κάτι ανάμεσα στην ύπνωση και την υπέρτατη καθαρότητα.
Tην ίδια οργανική διάσταση συναντάμε και στη μουσική του, αν και αυτή βγαίνει κατ'ευθείαν από τα κυκλώματα ενός laptop. Hχογραφημένη ή επί σκηνής, η μουσική του δημιουργείται από την επεξεργασία ήχων οργάνων που άλλοτε παίζει ο ίδιος (πιάνο, κιθάρα) και άλλοτε άλλοι μουσικοί. Όπως ακριβώς και στο τελευταίο του άλμπουμ If Night Is A Weed And Day Grows Legs που κυκλοφόρησε από την περίφημη Sub Rosa των Bρυξελλών. Προσπαθώντας να αιχμαλωτίσει και να κάνει με διάφορα εφφέ να αναδυθούν οι πολλαπλές αντηχήσεις των οργάνων, καταφέρνει να κάνει να γεννηθούν συναρπαστικά μουσικά τοπία που πλησιάζουν πότε στη μουσική ενός Christian Fennesz, πότε σ'αυτήν του Erik Satie και πότε στου Steve Reich, πότε στους My Bloody Valentine και πότε στον Brian Eno...

Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2004

Ramon Bauer
Tina Frank
O Ramon Bauer είναι ο ιδρυτής της Mego, της σημαντικότερης δισκογραφικής εταιρείας της Αυστρίας, καθοριστικής για την δημιουργία και διάδοση της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής της Βιέννης. Έχει συνεργαστεί με τον Pete Rehberg και η δουλειά τους έχει κυκλοφορήσει από την διάσημη Βρετανική Touch ενώ είναι και μέλος του σχήματος General Magic. Πρωτοπόρος laptop συνθέτης, ο Ramon Bauer στα live του στοχεύει σε ηλεκτρονικούς αυτοσχεδιασμούς που συχνά φανερώνονται στην σκήνη μέσα από μια λεπτή χιουμοριστική διάθεση.
H Tina Frank από τα μέσα της δεκαετίας του Υ90 αναγνωρίζεται σταθερά ως μια από τις σημαντικότερες designers παγκοσμίως έχοντας σχεδιάσει μερικά από τα πιο εμβληματικά εξώφυλλα δίσκων ηλεκτρονικής μουσικής όπως και logos και t-shirts ενώ η δημιουργική της ικανότητα εστιάζεται όλο και περισσότερο στην παραγωγή video, όπως και visuals που σκοπό έχουν να κάνουν "design για μουσική". Συνεργάζεται σταθερά με μουσικούς όπως οι Chicks on Speed ή ο Mathias Gmachl με τον οποίον έχουν σχηματίσει και την audiovisual συγκρότημα Skot.
Στην Αθήνα η Tina Frank αναλαμβάνει να καλύψει τα visuals για την συναυλία του Ramon Bauer.Robin

Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2004

Rimbaud > Scanner
Η περίπτωση του Scanner συνιστά μια από τις πιο εκκεντρικές και συνάμα πρωτοποριακές προσωπικότητες της παγκόσμιας ηλεκτρονικής μουσικής. Η αναζήτηση ήχων από τις πιο απροσδόκητες πηγές αποτελεί την κύρια πηγή έμπνευσης του για την «δημοκρατία στην μουσική» όπως ο ίδιος ονομάζει την κύρια καλλιτεχνική του έμμονη. Έχοντας χαρακτηριστεί ως «ήχο-τρομοκράτης», ο Robin Rimbaud είναι ένας πρόδρομος μελλοντικών techno-data ηχητικών τοπίων των οποίων τη μετατροπή και τη ροή σε εικόνες αναλαμβάνει ο ίδιος, προκαλώντας ένα πολλαπλό ακουστικό και οπτικό αποτέλεσμα που σοκάρει τον ακροατή-θεατή.
Όπως ομολογεί ο μυθικός Karlheinz Stockhausen «...ο Scanner είναι τόσο πειραματιστής γιατί αναζητά την πηγή του ήχου, αυτή που συνήθως δεν χρησιμοποιείται στη μουσική...»