Fundamentals of cinema: New Classics

Η ενότητα προβολών Fundamentals of Cinema: The New Classics επικεντρώνεται στα σύγχρονα κινηματογραφικά αριστουργήματα από τα τέλη του 20ού αιώνα και τις αρχές του 21ου, τα οποία αναμένεται να αποτελέσουν σημείο αναφοράς τις επόμενες δεκαετίες τόσο για τη σινεφίλ κουλτούρα όσο και για τους θεωρητικούς και μελετητές του σινεμά. Η προβολή της ταινίας Τίγρης και Δράκος (2000) του Άνγκ Λι, στη διάρκεια του 66ου Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, σηματοδότησε την έναρξη των φετινών προβολών της ενότητας, η οποία περιλαμβάνει οκτώ ακόμη αξέχαστους σταθμούς της πρόσφατης κινηματογραφικής ιστορίας, που άνοιξαν νέους αφηγηματικούς και υφολογικούς δρόμους. 

Μανόλια (Magnolia, 1999) του Πολ Τόμας Άντερσον 

Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2025 // Σταύρος Τορνές // 20:30 

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2025 // Δαναός // 20:00

Ένα περίτεχνο ψηφιδωτό από συμπτώσεις, διακλαδώσεις και αλληλεξαρτήσεις, και συνάμα ένας πολυσύνθετος φόρος τιμής στα θρυλικά Στιγμιότυπα του Ρόμπερτ Όλτμαν, που συνυφαίνει μαεστρικά τη μοίρα δέκα ετερόκλητων ανθρώπων, σε μια πραγματεία για τη συμφιλίωση και τη ματαίωση, την ενοχή και τις παραλείψεις. 

The Blair Witch Project (1999) των Ντάνιελ Μίρικ και Εντουάρντο Σάντσες 

Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025 // Σταύρος Τορνές // 20:30

 Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2025 // Δαναός // 20:00

Η αναπάντεχη βόμβα που έσκασε στο Φεστιβάλ του Σάντανς, ανανεώνοντας μια για πάντα το underground horror του αμερικανικού σινεμά. Ανατριχιαστικό ψευδο-ντοκιμαντέρ, με υποδειγματική χρήση του «found footage», των εξωτερικών ήχων και της κάμερας στο χέρι, ένα αληθινό cult εικόνισμα μιας ολόκληρης εποχής. 

A.I. Τεχνητή Νοημοσύνη (A.I. Artificial Intelligence, 2001) του Στίβεν Σπίλμπεργκ 

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2025 // Σταύρος Τορνές // 20:30 

Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου // Δαναός // 20:00

Το πρότζεκτ που κληροδότησε ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ στον Στίβεν Σπίλμπεργκ συνδυάζει τον κλινικό περφεξιονισμό του πρώτου και την παραμυθένια αύρα του δεύτερου, σε μια φουτουριστική (ή και όχι πλέον) αλληγορία που επαναδιαπραγματεύεται την ανθρώπινη ταυτότητα και το μυστήριο της αγάπης. 

Crash (1996) του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ

Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026 // Σταύρος Τορνές // 20:30 

Δευτέρα 19 Ιανουαρίου // Δαναός // 20:00 

Η συμβολική μετάλλαξη του ανθρώπινου σώματος, η αλλοτρίωση του μηχανοκρατούμενου κόσμου, η φετιχοποίηση του πόνου, το δίπολο έρωτας-θάνατος στην πιο υλική του μορφή. Ο Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ μάς προσκαλεί σε μετωπική σύγκρουση με κάθε συγκροτημένη βεβαιότητα, ασφάλεια και επιθυμία. 

Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς (Being John Malkovich, 1999) του Σπάικ Τζόνζι 

Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026 // Σταύρος Τορνές // 20:30 

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου // Δαναός // 20:00

Η σεναριακή ιδιοφυία του Τσάρλι Κάουφμαν μετατρέπει τη διαχρονική φαντασίωση «να τρυπώσω στο μυαλό ενός καλλιτέχνη που θαυμάζω» σε ένα σουρεαλιστικό ντελίριο, διανθισμένο με φευγάτο χιούμορ, δηκτική ειρωνεία για τον απατηλό κόσμο του Χόλιγουντ και αμέτρητες ψυχαναλυτικές απολήξεις. 

Oldboy (2003) του Παρκ Τσαν-γουκ

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026 // Σταύρος Τορνές // 20:30 

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου // Δαναός // 20:00

Το δεύτερο σκέλος στην περίφημη «Τριλογία της Εκδίκησης» του Παρκ Τσαν-γουκ ξεδιπλώνεται σαν ένα παραισθησιογόνο κρεσέντο βίας, απελπισίας και ανέφικτης λύτρωσης, με απόηχους αρχαίας τραγωδίας, βόλτες στα πιο πυκνά σκοτάδια του μυαλού και σκηνές δράσης σαν αιματοβαμμένα tableaux vivants. 

Morvern Callar (2002) της Λιν Ράμσεϊ

Τετάρτη 1 Απριλίου 2026 // Σταύρος Τορνές // 20:30 

Δευτέρα 6 Απριλίου // Δαναός // 20:00

Αταξινόμητο, παραισθησιογόνο, απόκοσμο, ανατριχιαστικά απόμακρα και ακόμη και πιο τρομακτικά οικείο, το μικρό διαμάντι της Λιν Ράμσεϊ σκιαγραφεί το νιχιλιστικό πορτρέτο μιας αποπροσανατολισμένης γενιάς και μιας εποχής παραδομένης στην αποξένωση: η αντονιονική αποστασιοποίηση στο κατώφλι του 21ου αιώνα. 

Μίλα της (Talk to Her / Hable con ella, 2002) του Πέδρο Αλμοδόβαρ

Τετάρτη 22 Απριλίου 2026 // Σταύρος Τορνές // 20:30

Δευτέρα 27 Απριλίου // Δαναός // 20:00 

Σημείο τομής στην αλμοδοβαρική φιλμογραφία και απαρχή ενός πιο χαμηλόφωνου ύφους, το Μίλα της ψιθυρίζει μια τελετουργική ελεγεία συντριβής και συμπόνιας, κατοικώντας στην αχαρτογράφητη επικράτεια της ανθρώπινης έλξης και εμμονής. Εκεί όπου το ερωτικό πάθος και η αυτοκαταστροφή γίνονται ένα.