Η οπτική ταυτότητα του 25ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Με χαρά ανακοινώνουμε το πόστερ του 25ου ΦΝΘ που υπογράφει ο σουηδός ζωγράφος και εικονογράφος Ντάνιελ Ένγκνεους. Ζητήσαμε από τον καλλιτέχνη να εμπνευστεί από την καρδιά, τον χάρτη μας, τα μάτια μας σε έναν κόσμο που μεγαλώνει και την ίδια στιγμή μικραίνει. Στο σινεμά, στις τέχνες, η καρδιά είναι ένα διαχρονικό σύμβολο, μια υπενθύμιση της ανθρώπινης κατάστασης, είτε αγαλλιάζει, είτε ραγίζει.

Η χώρα του Θεού

Στα τέλη του 19ου αιώνα, ένας νεαρός Δανός ιερέας ταξιδεύει σε ένα απομακρυσμένο μέρος της Ισλανδίας για να χτίσει μια εκκλησία και να φωτογραφίσει τους ανθρώπους της. Όμως όσο πιο βαθιά βυθίζεται στο εσωτερικό αυτού του επιβλητικού τόπου τόσο πιο πολύ απομακρύνεται από τον σκοπό του, την αποστολή και την ηθική του. Μια απ’ τις πλέον συγκλονιστικές ταινίες που έκαναν πρεμιέρα στις φετινές Κάννες (όπου και διαγωνίστηκε στο τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα»), η μυσταγωγική ταινία του Ισλανδού Χίλνουρ Πάλμασον διατυπώνει γενναία όλα τα μεγάλα μεταφυσικά και υπαρξιακά ζητήματα (η θέση του ανθρώπου μέσα στη φύση και στο σύμπαν, η πίστη κι ο φόβος του Θεού, η αναζήτηση αυτού που μας συνδέει με τον Άλλο, η συμφιλίωση με τον θάνατο ως τρόπο υπέρβασης της αγωνίας), κάνοντας χρήση μιας εντυπωσιακής κινηματογραφικής γλώσσας που παραπέμπει στο σινεμά του Τέρενς Μάλικ, του Καρλ Ντράγιερ και του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν και ρίχνει μια λοξή ματιά στο (παρόμοιας θεματικής) Silence του Μάρτιν Σκορσέζε ή στο υπέροχο Calvary του Τζον Μάικλ ΜακΝτόνα. Μια ταινία-εμπειρία που περισσότερο βιώνεις παρά παρακολουθείς, μιας που είναι φτιαγμένη για τη μεγάλη οθόνη, με όλη της τη μεγαλοπρέπεια.

Joyland

Καθώς η ευτυχισμένη πατριαρχική οικογένεια Ράνα λαχταρά τη γέννηση ενός αγοριού, ο νεότερος από τους άνδρες της οικογένειας πιάνει δουλειά σε ένα ερωτικό χοροθέατρο και καταλήγει να ερωτεύεται μια δυναμική και φιλόδοξη τρανς στάρλετ. Η απαγορευμένη ιστορία αγάπης τους φωτίζει σιγά σιγά την επιθυμία ολόκληρης της οικογένειας για σεξουαλική επανάσταση.

Η φάλαινα

Ένας μοναχικός καθηγητής αγγλικών που υποφέρει από παχυσαρκία, επιχειρεί να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με την απομακρυσμένη έφηβη κόρη του, ως μια τελευταία ευκαιρία για εξιλέωση. «Το σινεμά μπορεί να καταφέρει να μας φέρει πιο κοντά με έναν άλλον άνθρωπο, όσο διαφορετικός κι αν φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Τα άτομα με παχυσαρκία δέχονται συχνά κριτική, αντιμετωπίζουν τον κοινωνικό αποκλεισμό και προσδιορίζονται από αυτή τη συνθήκη. Όταν είδα το θεατρικό του Σαμ Χάντερ πριν από οκτώ χρόνια, έμεινα έκπληκτος από το βάθος των χαρακτήρων του, και ειδικότερα του Τσάρλι, έτσι και μου γεννήθηκε η επιθυμία να αξιοποιήσω τα εργαλεία του κινηματογράφου για να φέρω το κοινό στη θέση του Τσάρλι, στις βαθύτερες σκέψεις του, τις τύψεις και τις ελπίδες του», δηλώνει ο Ντάρεν Αρονόφσκι. Δίνει έτσι στον Μπρένταν Φρέιζερ την ευκαιρία να παραδώσει την ερμηνεία της ζωής του, μεταφέροντας μας – ψυχή τε και σώματι– σε μια περιοχή που θα μπορούσε να παραμείνει αχαρτογράφητη.

Νοσταλγία

Μετά από σαράντα χρόνια απουσίας, ο Felice επιστρέφει στον τόπο όπου γεννήθηκε, στη συνοικία Sanità, στην καρδιά της Νάπολης. Εκεί, έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με ένα παρελθόν που τον καταβροχθίζει.

Μέρες ξηρασίας

Σε αυτή την τολμηρά στιλιζαρισμένη ταινία που αναμειγνύει την εικονογραφία του γουέστερν και του νεο-νουάρ με την αιχμηρή κοινωνική κριτική, ο Εμρέ, ένας νέος και αφοσιωμένος εισαγγελέας, διορίζεται σε μια μικρή πόλη που μαστίζεται από τη λειψυδρία και τα πολιτικά σκάνδαλα. Αν και στην αρχή νιώθει ευπρόσδεκτος, στην πορεία οι συναντήσεις του κινούνται σε υψηλούς τόνους και άθελά του εμπλέκεται στην τοπική πολιτική σκηνή. Όταν ο Εμρέ έρχεται πιο κοντά με τον ιδιοκτήτη της τοπικής εφημερίδας, οι φήμες οργιάζουν και η ένταση κορυφώνεται. Εκρηκτική από την πρώτη κιόλας σκηνή (όταν μια τρύπα στη γη μάς βυθίζει σ’ ένα σύμπαν γεμάτο βία και αίμα) και καθηλωτική ως τους τίτλους τέλους, αυτή η οξυδερκής αλληγορία για την ομοκοινωνικότητα και την εξουσία επινοεί μια νέα γλώσσα για να καταδικάσει μια κοινωνία που έχει φτιαχτεί από άντρες. Κυρίως, όμως, πραγματεύεται με λεπτούς χειρισμούς τις εσωτερικές τους συγκρούσεις.

Ιερή αράχνη

Η κάθοδος μιας δημοσιογράφου στη σκοτεινή πλευρά της ιερής ιρανικής πόλης Μασάντ, καθώς ερευνά τις κατά συρροή δολοφονίες σεξεργατριών από τον αποκαλούμενο “Spider Killer”, ο οποίος πιστεύει ότι καθαρίζει τους δρόμους από τους αμαρτωλούς. Μια γυναίκα που δεν θα σταματήσει μπροστά σε τίποτα για να ανακαλύψει την αλήθεια, την ώρα που η αστυνομία και η δικαιοσύνη αποτυγχάνουν.

ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Ημερολόγιο



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...

Supported by

ΕΣΠΑ 2014-2020

Member of

EUROPA CINEMAS - Creative Europe - Media Sub-Programme

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ.

  • Θεσσαλονίκη

  • Αθήνα

Γραφεία

Πλατεία Αριστοτέλους 10, 546 23 Θεσσαλονίκη

Στοιχεία Επικοινωνίας

Τηλ.: 2310 378 400
E-mail: info@filmfestival.gr

Γραφεία

Διονυσίου Αρεοπαγίτου 7, 117 42 Αθήνα

Στοιχεία Επικοινωνίας

Τηλ.: 210 870 6000
E-mail: info@filmfestival.gr

  • Επικαιρότητα

  • Σας ενδιαφέρει...

Loading
Loading

oxen-waisted